Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

rūpat priꝰqͣꝫ alt̓īuēiat aūt nulli fateat̉ īuētū. Si ꝟo nō ſtatī eaſdē cartulas vl̓ corruperit vel igne ꝯſūpſerit ſꝫ vī eaꝝ doloſe manifeſtau̓it ſciat ſe qͣſi auctorē hmōi delicticapitali ſnīe ſb̓iugādū hmōi aūt libellꝰ alteriꝰ opīonē nō lędat.Queſtio. ij.Ocatioᵐ autē eiꝰ qͥ īpetit̉ nō ſel⁊ bis ⁊ t̓tio ꝑ cōgruū ſpaciū rōnabi libꝰ ſcriptꝭ fieri dꝫ. Un̄damaſꝰ ꝑa. ſcribit dicens. Uocatio ad ſinodū eiꝰ qͥ īpetit̉ ⁊ ī ſcriptꝭ ⁊ ꝑ ſpaCOcatio ad ſinodū ciū fiet ꝯgruūiuxta pr̄m d̓creta canōica eiꝰ qͥ īpetit̉ rōnabilibꝰ ſcriptis dꝫ fieri ꝑ ſpaciū ꝯgruūatqꝫ canōicū qꝛ niſi canonice vocatꝰ fuit ſuo tꝑe ⁊ canōica ordīatōe lꝫⁿ venerit ad ꝯuentū qͣcūqꝫ ncc̄itate niſi ſponte voluerit nullatenꝰ ſuis rn̄debit inſidiatoribꝰItē ſilueſter pa. Quibus tꝑm ſpacijsReſentiº decreto reꝰ vocet̉ ad cām.cēſemꝰ vt in primis pr̄nalit̓ vocent̉.⁊ꝑ. vij. dies expectēt̉ nulliꝰ eccl̓iaſtice rei int̓dicta lnīa. Huic ꝟo expectatōi iterū addāt̉ dies. vij. int̓dicta lnīa eccl̓iam intrādi ⁊ oīa diuina officia audiendi. pꝰ ꝟoadijciāt̉ duo dies qͥbꝰ a pace ⁊ cōione ſctēſint eccl̓ie ſuſpēſi. deinde ꝟo iteꝝ alijs duobꝰ diebꝰ ſb̓ eadē expectatiōe expectent̉ qͥbꝰvna die ſuꝑaddita oī expectatiōe veluti iaeſꝑata reꝰ mox anathematꝭ gladio feriat̉.Itē damaſꝰ pa. Nulliꝰ accuſatio ꝑ ſciF Elatū ē ad ſedē apl̓i pta ſuſcipiat̉.cā vos accuſatiōes fr̄m tm̄ ꝑ ſcpͥtaſuſcipere abſqꝫ lrīmo accuſatore qd̓deīceps ī oī orbe t̓rarū fieri apl̓ica aucͣte ꝓhibemꝰ. ⁊ qd̓ nuꝑ factū eſt abſqꝫ vlla retardatiōe corrigere curamꝰ. nec vnqͣꝫ priꝰ perſcripta eoꝝ qͥ accuſant̉ cās diſcutere qͣꝫ ꝑ q̄relātiū īſtitutionē vocati canonice ad ſinodū veniāt ⁊ pn̄s ꝑ pn̄tē agͦſcat ꝟacit̓ ⁊ ītelligat ea q̄ ei obijciunt̉. Leges enī ſecl̓i accuſatores pn̄tes exigūt ⁊ non ꝑ ſcpͥta abn̄tesUn̄ canōica pr̄m cōſtituta nō ſel̓ ſꝫ ſepiſſime clamāt. nec accuſationes necᵇ teſtīoniūvllū ꝑ ſcripta poſſe ꝓferre nec de alijs negocijs qͥcūqꝫ teſtīoniū dicant niſi de his q̄ſb̓ eoꝝ pn̄tia acta noſcunt̉. Sil̓r ⁊ qͥ accuſare aliū elegerit pn̄s ꝑ ſe ⁊ nō ꝑ aliū accuſetinſcriptōe videlꝫ p̄miſſa. neqꝫ vnqͣꝫ vllꝰ iu-

dicet̉ an̄qͣꝫ ltīmos accuſatores hēat pn̄teslocūqꝫ defendēdi accipiat ad abluēda crīaCurādū qͦꝫ ē neᵉ ira cuiqꝫ ſb̓repat faciatqꝫcitiꝰ oē qd̓ nō liceat. Itē felix pa. athanaſio ⁊ oībꝰ oriētalibꝰ ep̄is. Qui aūt tīoreeiectiant a ſuis rebꝰ expoliati: ad ſinoduꝫMA prīates ep̄oꝝ accuſato nō vocēt̓.res cū eisᵈ pacificare familiarit̓ mi(nime potuerīt. tunc tꝑe ltīmo ad ſinodū canōice an̄ ꝯuocatā nō īfra anguſtatꝑa canōice cōuocēt ⁊ nō priꝰ eis qͣꝫ ꝑ ſcpͥtꝰſignificēt qͥcqͥd eis oppōit̉ vt ad rn̄ſionē parati adueniāt. nā ſi aūt vi aut timore eiectiaūt a ſuis rebꝰ expoliati fuint nec canonicead ſinodū vocari pn̄t. nec rn̄dere emul̓ dn̄ian̄qͣꝫ canōice reſtituāt̉ ⁊ eis ſua oīa legalireddāt̉. His aucͣtibꝰ euidētiſſime daỉītelligi ꝙ niſi qͥs canōice vocatꝰ t̓u̓it etiamſi aliqͣ occaſionē ad ſinodū veniat ſuis nullatenꝰ cogit̉ rn̄dere īſidiatoribꝰ. Canonicaaūt vocatio ē qn̄ ẜuato dieꝝ interſticio ẜmaucͣtē btī ſilueſtri pa. cauſe ſue lr̄is adeſſeiubet̉. qͥbꝰᶜ qͥd ei obijciat̉ aucͣte felicis pa. ſignificari oportet.Queſtio. iij.Uod aūt ꝑ ꝓcu̓atorē ſuā cām agēvaleat qͥ īpeditꝰ cāe ſue adeſſe nonvaleat aucͣte romane ſinodi q̄ tꝑeadriani pa. celebrata ē ꝓbari videt̉ in qͣ ſictutū legit̉. Pro ſegatū ad ſinodū mitIep̄s tat qutis nec̄itas p̄muegrotās fu̓it aut aliqͣ eū gͣuis neceſ ſitas detinuerit ꝓ ſeª legatū ad ſinodū mittat nec a cōione ſuſpēdat̉ cui crimēintēdit̉ʰ niſi ad cām ſuā dicendā electoꝝ iudicū die ſtatuta lr̄is euocatus mīme occurrerit. hͦ ēˡ niſi aliena p̄occupau̓it ncc̄itas infra ſpaciū duoꝝ vel triū mēſiū vel eo āpliꝓut cā dictau̓it. Codice. li. ix. ti. de accuſationibꝰ ⁊ īſcriptiōibꝰ. Imꝑator alexandetabn̄tes etiā ꝑ ꝓcu̓atoresᵏ deferendiEos capitaliū criminū (auguſileges publicoꝝ iudicioꝝ ꝑmittuntEcce ꝙ ep̄s īpeditꝰ ⁊ ſue cāe adeſſe non valēs legatū pro ſe iubet̉ ad ſinodū mittere. ſꝫlegatꝰ iſte nō ad cām iſtam agendā ſed adneceſſitatem ſinodo exponēdā mittit̉. qͣ impeditꝰ ep̄s ſinodo preſentiā ſuam exhiberenō valuit. Cām aūt maxime crimīalē nulli niſi ꝑ ſe agere licet. Un̄ adrianꝰ ait.

o v