Cauſa

minime occurreritᵉ. hoc eſt infra ſpaciumʳmēſisᵇ ex ea die qͣ eū litteras accepiſſe conſtiterit. Qd̓ ſi aliqͣs veras ncc̄itatꝭ cās probau̓it qͥbꝰ occurrere nō potuiſſe manifeſtūſit ſue cāe dicēde intra alteꝝ mēſem ītegrāhēat facultatē ꝟm tn̄ tādiu poſt mēſem ẜmnō cōicet donec purget̉. Si aūt ad vniu̓ſale ꝯciliū occurrere nolu̓it. vt l̓ ibi cā eiusterminet̉ ip̄i in ſeᵉ damnatiōis ſnīam dixiſſe iudicet̉. Tꝑe ſane qͦ nō cōicat nec in ſuaeccīa vl̓ ꝑrochiaʳ cōicet accuſator aūt eiusſi nūqͣꝫ diebꝰ cāe dicēde defu̓it ſb̓trahensſe a cōione nō remoueat̉. Si ꝟo aliqn̄ defu̓it ſb̓trahēs ſe r̄ſtituto ī cōione ep̄o remoueat̉ a cōione accuſator. ita tn̄ vt nec ip̄iʸ adimat̉ facultas cāe ꝑagēde ſi ſe ad diē ſtatutū non noluiſſe ſed nō potuiſſe occurrere.Aueſtio ſexta.ꝓbauerit.¶ Exta ꝟo qō ex eodē capitl̓o rerminat̉ in quo ſequitur.In ciuili ⁊ ꝓprio dūtaxat necio ad arguēdū admittit̉ qͥ ī ep̄icuſatione culpabi lis inuenitur.Llud vero placuit vt cū agere ceperit īep̄oꝝ iudicio ſi fu̓it accuſatorꝭ ꝑſonādānabilis de cetero ad arguēdūᵏ nō admittat̉ᶠ niſi ꝓprias cās nō tn̄ eccīaſtitas vl̓ criminales aſſerere volu̓it. ¶ Item ex cōcicarthagi. viij. Propriam cām agere valetUnibꝰᵐ qͥbꝰ (cui accuſare nō licet¶ Paccuſatio denegat̉ iu cāis ꝓprijs accuſandi lnīa non eſt neganda. eIt̓ felix papa oībus ep̄is. In accuſatione/deficiēs ciuiliter tm̄ expoteritIaccuſatoꝝ ꝑſone in iudicio ep̄orūculpabiles apparuerint ad arguenI dū nō admittant̉. niſi ꝓprias cauſaſaſſerere nō tn̄ criminales vl̓ eccīaſticas voluerint. ¶ It̓ adrianus pa. De eocUod ſi accuſatoꝝ ꝑſone in iudicioep̄oꝝ ⁊cͣ. vt ſupra in eiſdem verbisCauſa quintaN infamiam cuiuſdamep̄i cartula accuſatōis occulte cōſcribit̉ tandem acMM cuſator ꝓcedit in publicūAep̄us aūt ſel̓ litteris euocatus cāe ſue die ſtatutaadeſſe nō valēs ꝑ ꝓcuratorē iudici ſe repn̄auit abſqꝫ ſinodali audiētia dānat̉. demū

iudicio ꝑ appellatiōem renouato de accuſatoris inimicicia ep̄s conq̄rit̉ tandē in ꝓbatione deficit accuſator. ¶ Primo queritur qua pena ſit feriēdus qͥ famoſum libellū clanculo ſcribēs ꝓbare negligit. q̄ litteris mādauit. ¶ Secūdo quotiens ſitvocandus ad cām an̄qͣꝫ ſnīam damnationis accipiat. ¶ Tertio. an ꝑ ꝓcuratoremcām ſuam agere valeat qͥ ꝑ ſeip̄m ad diemcāe ſue adeſſe nō pōt ¶ Quarto an abſqꝫſinodali audiētia ſit dānandus. ¶ Quinto an iō aliquis ſit hn̄dus inimicus qꝛ crimen alterius indicat. ¶ Sexto qua pēaſit plectēdus qͥ qd̓ intulit ꝓbare nō valetEprimaʳ qōeeſtio prīadrianus pa. ſcribit dicēs. ¶FFlagellet̉ qui ſcripta ī alteriuſfamam ꝓbare neglexerit.Ui ī alteriuſ famāᵇ pb̓lice ſcripturāaut ꝟba ꝯtumelioſa ꝯfixerit ⁊ reꝑtꝰſcripta nō ꝓbau̓itᵗ flagellet̉ᵈ ⁊ qͥ eamprius inuenerit rūpat ſi nō vult auctorisfacti famāᵉ incurrere. ¶ It̓ gre. De eodēUidamʳ maligni ſpūs cōſilio repletus cōtra caſtroꝝ notariū ac reſpōſalem noſtrū nocturno ſilētio ī ciuitatis loco ꝯteſtatiōem pōſuit in eius crimīe loquētem mihiqꝫ aſſerebat eūdeꝫ defacienda pace callide ꝯͣdicentē qͥ ſi nō exierit neqꝫᵉ publice cōfeſſus fu̓it qͥſqͥs ille ſit qͥhoc agere p̄ſumpſerit vel cōſenſum tante īiquitatis ꝯſilio p̄buerit ex dei ⁊ dn̄i nr̄i ieſu chriſti ſpū diffinimꝰ vt ſctī eius corporꝭꝑticipatiōe ac ſanguiniſ priuatus ſit. ſi ꝟoqꝛ latet ⁊ qm̄ neſcit̉ teneriʰ ad diſciplinamnō valet ſi tanti mali ꝯſcius ⁊ ꝓhibitꝰ corpus ⁊ ſanguinē dn̄i p̄ciꝑe p̄ſumat. anathematis vltione ꝑcutiat̉ vt fallax ac peſtifera ſctē eccīe corꝑe ſit diuiſus. Si aūt ī eadē ciuitate ingxeſſus publiceⁱ potu̓it docete q̄ dixerit vel forte ſciēs ſe nō poſſe q̄ ſcripſit on̄dereˣ errorē ſuū fu̓it aꝑte confeſſusdn̄ici corꝑis ⁊ ſanguinis ꝑticipatiōe nō ſitpriuatus neqꝫ a ſctē eccīe corꝑe exiſtat alienus. ¶ Itē ex ꝯci. elib̓tano. Anathematienturſos libellos ī eccI qui inuenti fuerint libellos fāoſos in eccīa ponere anathematizenZ tur. Codi. li. ix. ti. de famoſis libellis imꝑator valentinus ⁊ valentinianꝰ aSiqͥs famoſum libellū ſiue domi ſiue inpb̓lico ſiue qͦcūqꝫ loco ignarꝰ reꝑit aut cor