Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Cauſa

ᵖ faceret penitꝰ n̄ acqͥeuit. Idē. De eod̓Unqͣꝫ diuinatio in bonā ꝑtē accipit̉videbant̉ ſibi qͥdā eſſe ꝓph̓e ſꝫ qꝛ pecuniā accipiebāt ꝓphetiā eoꝝ fcā eſtdiuinatioᵐ Cum gͦ ẜm hieron̄. boni ꝓphetenō munera ꝓphetie accipiebāt ſꝫ ſtipes tabernaculi. mali aūt q̄ accipiebāt ꝓphetiadei erat donū in diuinationē q̄ diabolica ēꝯu̓tebat̉ qͥd aliud colligit̉ niſi d̓r ſimoniacꝭqd̓ ſuꝑiꝰ dc̄m ē nulla ſpūal̓ gr̄a cooꝑatur.Cū eī in ſacr̄is neqꝫ qͥ plātat neqꝫ qui rigatſit aliqͥd ſꝫ qͥ incremētū dat deꝰ. qͥs oꝑat̉ ineis ſi dn̄s qͥ increm̄tū dat in eis nō lucet: ſꝫeſt ocioſus? Itē qḋ d̓r de xp̄o ꝙ ſic̄ xp̄usvenditꝰ reſtituit auriculā malcho ⁊ fecit miracula. ſic ⁊ ſpūſſctūs poſſit vēdi: ⁊ in ipſavēditiōe gr̄aꝫ ſuā oꝑari. nō valꝫ hͦ ſil̓itudoNō eī hͦ oꝑat̉ ſpūſſct̄s ſpūal̓r in ꝑfidis mercimonijs auaricie ꝙ xp̄s geſſit corꝑal̓r certi myſterij cā ad exemplū patiētie. Si eniꝫomīpharia ē ſil̓itudo cū credat̉ poſſe vēdvt xp̄s. credat̉ ēt et ſpūſſct̄s poſſe cruci figiqd̓ impoſſibile ē. Pōt ēt ītelligi vt a ſil̓itudine nō recedāꝰ. ꝙ ſic̄ xp̄s vēditꝰ n̄ vēditorivel emēti: ſꝫ eis qͥ neſciētes aderāt dōa ſuegr̄e ꝯtulit ꝓ qͥbꝰ ēt ī cruce ſupplicauit. ſic etſpūſſcūs n̄ vēdentil̓ emēti ſed his qͥ de manibꝰ eoꝝ igͦrantia ducti ſact̄a dn̄ica accipiunt ſue gr̄e effectū largiri ꝓbat̉. It̓ⁿ obijcitur: ꝙ ⁊ ſi malū ſit ecc̄iaſtica emere tn̄ ſepe ſiniſtra prīcipia ad felices ꝑueniunt exitus: vt iacob ꝑͤ ſupplātatiōem ꝑuēit ad bn̄dictōem. vt ſeges q̄ leproſa māu ſerit̉. mūda tn̄ metit̉: vt ex adulterino cōcubito pulcra ſoboles naſcit̉. ſic ⁊ pecunia q̄ ꝑ ſimoniāacqͥrit̉ felicē hꝫ exitū cū pauperibꝰ ꝓfuturaerogat̉.. Sꝫ nihil hoꝝ ſimōiacis patrocinat̉. Ait enī leo ad mauros ep̄os.Que malo inchoant̉ prīcipio nō: bono ꝑaRincipatꝰ quē aūt ſe­ gant̓ exitu.Oditio extorſit aut ambitus occupauit: etiā ſi moribꝰ atꝫ actibꝰ nō offenderit. ipſiꝰ tn̄ initij ſui ē ꝑnicicoſꝰ exēplo. ⁊difficile ē vt bono ꝑagāt̉ exitu q̄ malo ſuntinchoata prīcipio. Idē greg. anthiocep̄o. Non ſupedificat̉ bonū opꝰ vbi xp̄s fiUm paulꝰ dicat̉ fūda damētū nō ēmentū aliud nēo p̄t ponere p̄ter idqd̓ poſitū ē qd̓ ē xp̄s ieſus. ꝯſeq̄nterꝓbat̉: qꝛ vbi xp̄s n̄ eſt fūdam̄tū. nullū bonioꝑis ſuꝑ edificiū ē. It̄ ſiagrio ep̄o. Nōp̄t fieri elēoſina de pecūia ſimoiacę acqͥſit.On eſt putāda elēoſina ſi pauꝑibꝰdiſpenſet̉ qd̓ ex illicitꝭ rebꝰ acqͥriturqꝛ qui hac intentōe male accipit vtbn̄ diſpēſet gͣuat̉ potiꝰ qͣꝫ iuuet̉. Un̄ etiam

incextuꝫ ē. qꝛ ⁊ ſi mōaſteria l̓ zenodochia vl̓aliqͥd aliud ex pecūia q̄ ꝓ ſacris ordībꝰ dat̉cōſtruant̉ n̄ ꝓficit mercēdi. Ne gͦ ſb̓ obtentū elēoſine cū pctō aliqͥd ſtudeāꝰ acciꝑeꝓhibet ſcript̉a dicēs: Hoſtie impioꝝ abomīabiles ſunt q̄ offerūt̉ ex ſcelere Quicqͥdenī in dei ſacrificio ex ſcelere offert̉. omīpotētis dei nō placat iracūdiā: ſꝫ irritat. Hīcrurſus ſcriptū ē. Honora dn̄m de tuis iuſtis laboribꝰ. Qui gͦ male tollit vt qͣſi benep̄beat. ꝯſtat ſine dubio: qꝛ dn̄m nō honoratHinc qͦꝫ ꝑ ſalomonē d̓r. Qui offert ſacrificiū de ſub̓ia pauꝑis idē eſt ac ſi victimet filiū in ꝯſpcū pr̄is. Quātꝰ āt ſit dolor patrꝑpendamꝰ ſi in eiꝰ ꝯſpēū filiꝰ victimet̉. ⁊ hīcfacile ꝯgͦſcit̉ qͣntꝰ apd̓ deū dolor exaſperat̉qn̄ ei ſacrificiumᶻ ex rapina tribuit̉. Nimisergo declinādū eſt ſb̓ obtentū elēoſine peccata ſymoniace hereſeos ꝑpetrare. nā alid̓eſt ꝓpt̓ pctā elēoſinas facere ⁊ alid̓ propterelēoſinas pct̄ā ꝑpetrare. ⁊ pꝰ pauca. Quiſqͥs igitur ſacerdotiū n̄ ad elatiōis pompāſꝫ ad vtilitatē adipiſci deſiderat. prius vires ſuas cū eo qd̓ eſt ſubiturꝰ onere mētiat̉vt ſi eſt impar abſtineat: ⁊ ad id cū mētu ētcuiᵇ exiſtimat ſe ſufficere accedat. Ideꝫtheodorico et theoberto regibꝰ francoꝝ.Baſtor ſimōiacꝰ nullā ouibꝰ p̄bet mādeliErtuiᵉ ſimoniaca hereſis que primacontra dei eccl̓iaꝫ diabolicā ſupplātatione ſubrepſit ⁊ in ip̄oᵈ ortu ſuozelo apl̓ice vltiōis ꝑcuſſa atꝫ dānata eſt inregni vr̄i finibꝰ dn̄ari cum in ſacerdotibuſfides ſit eligēda cū vita. Si enī vita deeſtmeritū n̄ hꝫ. btō iacobo atteſtāte qui aitᵉ Fdes ſine oꝑbꝰⁱ mortua ē. Que enī oꝑa eſſevaleāt ſac̄dotꝭ: qͥ honores tāti ſacr̄i cōuincit̉obtinere ꝑ p̄miū. Et pꝰ pauca Hinc igiturnō ſolū in ordīatorꝭ ⁊ ordinati anīam letalevulnꝰ infligit̉. veꝝ ētᵇ excellētie vr̄e regimēep̄oꝝ veſtroꝝ culpa: quoꝝ magꝭ interceſſionibus iuuari debu̓at p̄grauat̉. Si eniꝫ isdignus ſacerdotio credit̉ cui nō accuſationis merita. ſꝫ p̄mioꝝ copia ſuffragat̉: reſtatvt nihil ſibi in eccīaſticis honoribꝰ gͣuitasnihil ſibi defendat induſtria. ſꝫ totū auri ꝓphanꝰ amor obtineat. et dū vicia honor remūerat in locūⁱ vltorꝭ is fortaſſe qͥ fu̓atᵐ vlciſcendus adducit̉. atꝫ hinc ſacerdotes nōpficere ſꝫ ꝑire potiꝰ iudicāt̉. vl̓netato nōqꝫpaſtore qͥs curādis ouibꝰ adhibꝫ medicīaꝫaūt quō ppl̓m orōnis clipeo tueat̉ qͥ iacul̓hoſtiū ſeſe feriendū expōit: aut qͣlē fructuꝫdeſe ꝓducturꝰ ē: cuiꝰ gͣui peſte radix infecta eſt. Maior enim metuēda eſt locis illiscalamitas vbi tales interceſſores ad locuꝫ