Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioI

regimīs adducūt̉ qͥ dei in ſe magꝭ ir̓acūdiāꝓuocāt qͣꝫ ꝑ ſemetip̄os placare debuerāt. Cū gͦ ẜm leonē ſimonia nō bono ꝑagatur exitu. ẜm greg. nullū boni oꝑis ſeqͣturedificiū. nec eſt putāda elēoſina que ex precio ſimonie erogat̉ pauꝑibꝰ. vulnerato paſtore medicīa nō adhibeat̉ curādis ouibuſde infecta radice fructꝰ nō ꝓducit̉. maiorenī calamitas ī fut̉o metuit̉. de taꝫ ſiniſtroprīcipio qͥs felix exitꝰ ſperat̉. Hinc etiāaug. ait. Sgr̄e caacr̄a etIcut eunuchꝰ fuit qui ioſepheēcōꝑauit ita qui gr̄am mercat̉ viuūLſemē nō hꝫ ſiccis genitalibꝰ. ſic qͦqꝫignis ſacrificij qͥ ꝑ ſeptuaginta ānos babilonice captiuitatꝭ ſb̓ aqͣ vixerat extinctꝰ eſt.antiocho iaſoni vendente ſacerdotiū. qd̓ ſignificauit ignē ſpūſſcīʸ nō lucere ī ſimoniacis ſacr̄is. Quid ī his ſil̓itudinibꝰ bt̄saugꝰ. notatē voluit: niſi qꝛ ſacr̄a ſimōiacoꝝſicut et ceteroꝝ hereticoꝝ licꝫ ſint vera qͣntū ad formā. inania tn̄ ⁊ falſa ſunt qͣntū aceffectū cū nō pn̄t in cordibꝰ hoīm gignerevel accendere celeſtē grām. Sꝫ obijcit̉illud aug. ꝯͣ hereticos Siue bonꝰ ſiue malus ſit mifertur.Ifu̓it iuſtꝰ miniſter cōputo eū cuꝫpaulo qͥ gl̓iam ſuā nō q̄rit dicens:Ego plātaui appolloᵇ rigauit: deuſaūt incremētū dedit. Qui ꝟo ſuꝑbus fu̓itminiſter cū zabulo ꝯputat̉. ſꝫ nō ꝯtaminat̉donū xp̄i. qꝛ ꝑ illū purꝰ fluuiꝰᶜ trāſit ⁊ venitad fertilē terram. Scio qꝛ lapis ex aqͣ fructū ferre n̄ pōt. ⁊ ſi ꝑ lapideos cānales trāſitaqua ad areolas in cānali lapideo nihil generatur ſꝫ ortꝰ pl̓imū fructū affert. Spiritualis eī ꝟtus ſacr̄i vt lux pura ab illūinandis excipit̉ ſed ꝑ immūdos trāſiēs n̄ coinqͥnat̉. Idē ad vīcētiū donatiſtā. De eoīCx catholicaˢ eccīa ſuntᶜ oīa ſacr̄a dn̄icaIq̄ ſic habetis ⁊ datis ſic̄ʳ hēbant̉ ⁊ dabantur priuſqͣꝫ inde exiretis.Itē ad donatiſtas. DIc aūtª deꝰ ad eſt ſacͣmēt ⁊ vbis ſuisper qͦſcunqꝫ admīſtrent̉ qͦꝝ et ſacr̄aet verba recta ſunt ſic̄ mali hoīes qͥbꝰ nihilꝓſunt vbiqꝫ p̄u̓ſi ſunt .i. intꝰ et foris. Itemnec forꝭ gͦ nec intꝰ quiſqͣꝫ qͥ ex ꝑte dyaboli eſtpōt in ſe vl̓ in quoqͣꝫ macl̓are ſacr̄m qd̓ xp̄ieſt. It̓ ad emeritū. Sacr̄a q̄nō mutātur catꝭō̄mūiaaAcramēta q̄ nō mutaſtꝭ ſicut hētisapprobant̉ a nob̓ ne forte cum vrāmprauitatē corriger̄ volumꝰ illis miſterijs q̄ in vr̄a prauitate deprauata n̄ ſūtſacrilega faciamꝰⁱ iniuriaꝫ. Neqꝫ ſaul deprauau̓at vnctōꝫ quā acceꝑat cui vnctioni dauid piꝰ ſepe exhibuit tm̄ honorē. It̓ ad Icutⁿ ficti (donatiſtas De eodeꝫveracit̓ ⁊ n̄ ficte recipiūt neqꝫ eoruꝫbaptiſma reꝓbat̉. ſic et illa q̄ ſciſma

tici ⁊ heretici nō alit̓ hn̄t nec alit̓ agūt qͣꝫ ꝟaeccl̓ia duꝫ ad nos veniūtⁿ nō emēdamꝰ ſedpotius approbamꝰ. Idem ꝯͣ petilianū.acr̄a a qͦcūEqꝫ in homīe bono aliqͥs dei ſacr̄afugiat: neqꝫ in hoīeº malo. Ideꝫin li. de bapſmo Hoīm malicia ſacr̄a nonOnneᵉ ſodomite ⁊ ethꝓphanātunici erāt .i. gentiles peiores gͦ iudeiIy quibꝰ dn̄s dicit tolerabliꝰ erit ſodomis in die iudicij qͣꝫ vob̓ ⁊ qͥbus ꝓph̓a dixitIuſtificaſtꝭ ſodomā .i. cōꝑatōe veſtriʳ iuſtafacta ē. Nunqͥd tn̄ ideo ſacr̄a diuina q̄ apd̓iudeos erātʳ talia erāt qͣles ⁊ ipſi erāt qͥ dominꝰ qͦꝫ ipſe ſuſcepit et ad ea celebrāda leꝓſus quos mūdauerat miſit ad ea zacharieminiſtrāti aſtitit angelꝰ eumqꝫ in tēplo ſacrificantē exauditū eē nūciauit. hec eademſacramēta ⁊ ī bōis hoībꝰ illiꝰ tꝑis erāt ⁊ inmal̓ peioribꝰ qͣꝫ ſint ethnici. qn̄quidē ī malicia ſodomit ſunt p̄lati. erāt tn̄ illa ſacr̄a invtriſqꝫ integra ⁊ diuīa. Nā ⁊ ip̄i gentiles ſiqͥd diuinū ⁊ rectū in doct̓nis ſuis hr̄e potuer̄t nō īprobauer̄t ſancti noſtri qͣꝫuis illꝑ ſuas ſuꝑſtitōes ⁊ ydolatriā ⁊ ſuꝑbiā ceteroſqꝫ ꝑditos mores deteſtandi eēt. et niſcorrigerent̉ diuīo iudicio puniēdi IdēSacr̄a mali haberę pn̄t. licꝫ ꝟtutē ſpūs haUltē aūt oꝑatiōes bere nō pn̄t.ſunt ſpūſſancti qͣs idē apl̓s cum4.Mº qͦdā loco cōmēoraſſet ita ꝯcluſit.Oīa aūt hec oꝑat̉ vnꝰ atꝫ idē ſpūs diuidēsvnicuiqꝫ ꝓut vult. Cū ergo aliud ſit ſacr̄mqd̓ hr̄e ēt ſimon magꝰ potuit. aliud ꝓhetiaque ī mal̓ hoībꝰ ēt fieri ſolꝫ. vt in ſaul. alid̓oꝑatio eiuſdē ſpūs quā niſiᵇ boni hr̄e nonpn̄t .i. caritas. Qd̓libet hoꝝ heretici et ſciſmatici accipiūt. caritas q̄ oꝑit multitudīeꝫpctōꝝ ꝓpriū donū ē catholice vnitatis ⁊ pacis: nec gͦ eiꝰ donū in omībꝰ eſt qꝛ nec om̄esſunt eius. Idem. Licet ſacramēta mali miniſtrēt. remiſſionē tn̄ pctōꝝ nō p̄ſtantĘmiſſioneꝫ peccatoꝝᵈ auari nō dātqueᵗ per orōem ꝑ colūbe gemitū daIEtur quicūqꝫ baptiſet. ſi tn̄ ad eiꝰ pacem illi ꝑtinēt quibꝰ datur: nō enī raptoribus ⁊ feneratoribꝰ dicit dn̄s. ſi cui dimiſeritis pctā dimittūt̉ illi: ſi cui tenueritꝭ tenebunt̉. Foris qͥdem nec ligare aliqͥs pōt necſolui vbi nō ſit qͥ aliū ligare poſſit aut ſoluere. ſed ſoluit̉ qͥ cū colūba fecerit pacē: ⁊ ligatur qͥ cū columba nō hꝫ pacē. ſiueᶠ aꝑteᵍ forꝭſit ſiue intꝰ eē videat̉. Cū gͦ ſacr̄a in modū lucꝭ ab īmūdis coinqͥnari nō pn̄t ſi ī morē puri fluuij ꝑ lapideos cannales ad fertiles areolas ꝑueniūt ptꝫ ꝙ ſimoniaci ſacramentū vnctōis ſiqͥdē inutil̓r ⁊ ꝑnicioſe hn̄tAlijs aūt vtil̓r ⁊ ſalubrit̓ eandē vnctōeꝫ adminiſtrāt. Sic̄ gͦ ſunt ꝟa ſacr̄a hereticorūqͣntū ad formā ita ſunt vera ⁊ˡ non inaniaqͣntū ad effectū. Sꝫˣ notādum eſt ꝙ ſacr̄oꝝ