Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio LXXXVI

coercēdis dice̓ vos dura ꝟba cōpellit. ſiʳipſi modū vos receſſiſſe ſētitꝭ nō a nob̓ exigit̉ vt vos a ſb̓ditꝭ veniāᵏ poſtuletꝭ ne apd̓eos qͦs oꝑtꝫ eē ſb̓ditosdū nimiū ẜuat̉ huilitas regēdiˡ frāgat̉ aucͣtas: ⁊ tn̄ petēda ē venia ab oīm dn̄o qͥ nouit eos qͦs plꝰ iuſto forte corripitꝭ qͣnta beniuolētiaᵉ diligatꝭ.In doctrina ꝟo ſacre ſcripture aucͣtē dn̄tep̄i ꝓferre nō ſecl̓ariū lr̄aꝝ ꝑitiā oſtētare. n̄eī ē ep̄alis officij grāmatica expōere ne laudes iouis ꝑſonēt ī ore pōtificꝭ. Un̄ greſcribit deſiderio ep̄o. Sacrā ſcriptura nō Um gramaticā dꝫ ep̄s exponere5Sml̓ta nob̓ de vr̄is ſtudijs fuiſſēt nūAciata. ita nr̄o cordi ē nata leticiaʸ vtnegare ea q̄ ſibi vr̄a fr̄nitas ꝯcedēda depoſcit mīme valeremꝰ. ſed pꝰ hͦ ꝑuenit ad nosꝙ ſine ꝟecūdia mēorare n̄ poſſumꝰ fr̄nitatēvr̄am grāmaticā qͥbuſdā expōere quā remita moleſte ſuſcepimꝰ ac ſumꝰ vehemētiusaſꝑnati. vt ea q̄ priꝰ dicta ſuerāt ī gemituꝫ⁊ triſticiāʳ vteremꝰ. qꝛ ī vno ſe ore cūᵉ laudibꝰ iouis xp̄i laudes nō capiūt: ⁊ qͣꝫ gͣue nephādūqꝫ ſit ep̄is cane̓ qd̓ neqꝫ religioſo cōueniat cōſidera. Liberaleꝫ qͦꝫ ncc̄itatēpatiētibꝰ ſacerdotē eē oꝑtꝫ: al̓s aūt vacuūportabit nomē ep̄i. Un̄ gre. ſcribit ſcd̓oẜuo dei int̓ cetera. Sine libtate mane ꝑRatrē nr̄m mauria tat̉ nomē xp̄inū ep̄m vbis qͥbus vales excita. qꝛeuꝫ obdormiſſe ſuſpicor: dic gͦ illi vtcū locū ⁊ mentēᶻ mutet nec ſibi credat ſolaꝫlectionē ⁊ or̄oneꝫ ſufficere vt remotꝰ nihilſtudeat de manu fructificare ſed largā manū hēat ncc̄itatēᵇ patiētibꝰ ꝯcurrat. alienaꝫinopiā ſuā credat. qꝛ ſi hͦ non hꝫ vacuūᵇ nōmē ep̄i tenet. In ipſa autē lib̓alitate modꝰadhibendꝰ ē reꝝ ⁊ perſonarū. reꝝ vt nō oīavni: ſꝫ ſingul̓ q̄dā p̄ſtent̉ vt pl̓ibꝰ ꝓdeſſe poſſum. iuxta illud ꝓph̓e. Diſꝑſit dedit pauꝑibꝰ. ꝑſonaꝝ vt primū iuſtꝭ deinde pctōribꝰ qͥbꝰ tn̄ dare ꝓhibem̄: nō qꝛ hoīes ſūt: ſedqꝛ pctōres. Un̄ augꝰ. ſcribit ſuꝑ ioh̓emiſtrionibꝰꝑ. ij. Immane pctm̄ ē qͥOnare res ſuasᵉ hiſtrionibꝰ viciuꝫē īmane nō ꝟtꝰ. ſꝫ ſcitꝭ de talibꝰ qͣꝫ ſitfrequēs fama cū laude: qꝛ laudat̉ᵈpctōr ī deſiderijs aīe ſue. ⁊ qͥ iniqͣ gerit bn̄dicit̉. Idē ī pſal. c. ij. Grauiꝰ delīquūtnatoribꝰ aliquid douāt.Ui venatoribꝰ donāt qͣre donēt dicāt mͥ. qͣre dāt vēatori. hͦ ī illo amātin qͦ neqͥſſimꝰ ē: hͦ in illo paſcūt: hͦ in illo veſtiūt ipſā neqͥciā publicā ſpectacul̓ hoīm qͦdonāt hiſtrionibꝰ qͥ donant̉ meretricibus

N.ar. douāt: nūqͥd ⁊ ipſa hoībus donātnō tn̄ naturā ibi attēdūt oꝑis dei ſꝫ neqͥciāꝑis hūani. Idem. De eodē.Ui venatori tribuit nō hoī donat ſꝫarti neqͥſſime. nam ſi hō tm̄ eēt ⁊ venator nō eēt nō ei dōares. honorasin eo viciū nō naturā. Idē ī pſal. cxlviIdēt hoīes venatores De eodē⁊ delectāt̉ ve miſerꝭ ſi ſe n̄ correxerītqͥ enī venatorē vidēt ⁊ delectant̉. videbūt ſaluatorē ⁊ ꝯtriſtabūt̉. Idē hie Sau ve (xo. in pſal. lxxxv. De eonator erat qm̄ pctōr erat ⁊ penitꝰ nōinuenimꝰ in ſcripturꝭ ſctīs ſctm̄ alique venatorēᵇ piſcatores inuenimꝰ ſctōs. Itē ambro. in omelia. de qͣdrageſima.Uid ꝓdeſt ieiunare De eodemviſceribꝰ ⁊ luxuriari venatibꝰ: abſtinere a cib̓ ⁊ errare pctīs. Item.N putatꝭ illū ieiunare fr̄es qui primo diluculo nō ad eccl̓iaꝫ vigilat n̄btōꝝ martirū ſctā loca ꝑqͥrit: ſed ſurgēs ꝯgregat ẜuulos. diſponit retia. canesꝓducit ſaltꝰ ſiluaſqꝫ pluſtrat ẜuulos īquaꝫſecū ꝑtrahit fortaſſe magꝭ ad eccl̓iam feſtinātes ⁊ voluptatibꝰ ſuis pctā accumulataliena. neſciēs reū ſe futurū tā de ſuo delicto qͣꝫ de ꝑditiōe ẜuoꝝ. Itē amb̓. in li.de officijs. Que ſūt in lib̓ſeruāda.On ſatꝭ ē bn̄ velle: ſꝫ ⁊ bn̄facere ne3qꝫ ſatis ē iteꝝ bn̄facere niſi idᵐ ex bono fonte ꝓcedat: hͦ ēⁿʳ ex bōa volūtateꝓficiſcat̉. Iteꝫ ꝑfectaº lib̓alitas fide cāloco tꝑe cōmendat̉ vt primū oꝑet̉ circaᵖ domeſticos fidei grādis culpa ē ſi ſciēte te fidel̓ egeat. ſi ſcias eū ſine ſūptū eē ⁊ famē tolerare. erūnā ꝑpeti qͥ p̄ſertī egē erubeſcit:ſi in cā ceciderit aut captītatis ſue velᵈ ſuorū filiorū aūt calūnie ⁊ nō adiuuēs ſi ſit incarcere poſitꝰ ⁊ penis ⁊ ſupplicijs ⁊ ꝓpt̓ debitū aliqd̓ iuſtꝰʳ excruciet̉. nā ⁊ ſi oībꝰ debet̉miſcd̓ia iuſto āpliꝰ ſi tꝑe afflictōis ſue a tenihil īpetret. ſi tꝑe ꝑiculi ſui quo rapit̉ admortē plꝰ apud te pecūia tua valeat qͣꝫ vita morituri: nō ē leue pctm̄. Itē dn̄s n̄vult ſil̓ effūdi opes ſꝫ diſpēſari niſi forte vtheliſeꝰ qͥ boues ſuos occidit ⁊ pauit pauꝑes ex eo ꝙ habuit vt nll̓a cura teneret̉ domeſtica. ſꝫ relictꝭ oībꝰ in diſciplinā ſe ꝓphe St (ticā daret. Itē. De eodē.etiā ꝓbanda alia lib̓alitas vt ꝓxīosſemis tui ne deſpicias ſi egere eoscogͣ̄ſcas. meliꝰ ē enī vt tuip̄e ſb̓uenias tuisquibus pudor ē ab alijs ſumptū petere vtalieni poſtulare ſb̓ſidiuꝫ ncc̄itatis nō tn̄ vt