Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio LXXXVI

dyacōes ẜm priora ſtatuta ꝯtiā ak croribꝰꝯtinere. qd̓ niſi fecerīt ab eccl̓iaſtico remoueāt̉ officio. Cet̓os āt cl̓icos ad hͦ n̄ cogi ſꝫẜm vniꝰ cuiuſqꝫ eccīeᶜ ꝯſuetudinē obẜuaridebere. Sil̓r ꝙ monogamꝰ ep̄s eſſe iubet̉etiā ad reliqͦs ordīes eccl̓iaſticos deriuarioꝑtꝫ. Un̄ ſiritiꝰ ep̄s ſcribit ymerio terragonēſi ep̄o. Laica ſit cōione ꝯtentꝰ qͥ viUiſovxorē.(qͥsᶠ clericꝰ autᵍ viduā l̓ ſcd̓amᵖ duxerit vxorē oī eccl̓iaſtice dignitatꝭ priuilegio mox denudet̉ laica ſibi tm̄ cōioneꝯceſſaⁱ quā ita demū pot̓it poſſidere. ſi nibil poſtea ꝓpter qd̓ hac carere dēat admittat. Pb̓roꝝ vo nomē qͣnqͣꝫ a ſenectuteſit ſūptū magis tn̄ maturitatē īdicat ſapīeqͣꝫ caniciē corꝑis. Un̄ anacletꝰ. Pb̓ri ſeliores dicūt̉ nō tā Orromoyſi ꝑcipit vt eligat̓pbros.§. i. ſeniores. vn̄ ⁊ in ꝓu̓bijs d̓r. gl̓ia ſenūē canicies. h̓ ꝟo caniciesᵐ ſapientiā deſigͣt de qͣ ſcriptū ē. canicies hoīm pridētia ē. Cūqꝫ nōgētꝭ ⁊ eo āpliꝰ ānis ab adāvſqꝫ ad abraā vixiſſe hoīes legāꝰ. nullꝰⁿ aliꝰpriꝰ appellatꝰ ē pb̓r .i. ſenior niſi abraā qͥ mlta paucioribꝰ vixiſſe ānis ꝯuincitur. Nō gͦꝓpt̓ decrepitā etatē ſed ꝓpter ſapiētiā pb̓rOſpitalitaſ Diſt. lxxxv. noīaniꝟo vſqꝫ adeo ep̄is eſſe ncc̄ia vt ſiab ea īueniāt̉ alieni iure ꝓhibeāt̉¶Cordinari. Un̄ gre. ſcribit ioh̓iep̄o.ꝫ nō fieteLoretinūº archidyaconū eccl̓ie anchōitane qͥ ad ep̄atū fu̓at electꝰ. ſcripture qͥdē ſacre ſcīam hr̄e: ſꝫ ita etatisᵖ ſenio iā ꝯfectū accepimꝰ vt ad regimīsofficiū nō poſſit aſſurgē adijciētes ēt illuꝫita tenacē exiſtere vt ī domo eiꝰ amicꝰ nūqͣꝫad caritatē ītroeat. Ruſticꝰ aūt dyaconuseiuſdē eccl̓ie qͥ ſil̓r electꝰ fu̓at vigilās qͥdeꝫhō d̓r: ſꝫ qͣꝫtū aſſerit̉ pſalmos igͣrat. florētinū ꝟo dyaconū eccīe rauēnatꝭ qͥ ab oībꝰ electus memorat̉ ſolicitū eē nouimꝰ ſꝫ qͣlis ſitlteriꝰ oīno neſcimꝰ. Iōqꝫ fr̄nitas tua vnacū fr̄e nr̄o ⁊ coep̄o nr̄o armenio ſupraſcripte eccl̓ie anchonitane viſitatore illuc feſtines accedē ⁊ diligent̓ de vitā ac moribꝰ ſinguloꝝ reqͥrere ſi nullo crimīe ſint cōſcij qd̓eos ad hͦ officiū vetet accedē. parit̓ etiā re-

qͥrēdū eſt ſi hͦ qd̓ de p̄fato archidyacono dictū ē. qꝛ nūqͣꝫ amicꝰ eius domū īgreſſꝰ ē: ſiita ſe ꝟitas hēat: ⁊ vtꝝ ex ncc̄itate an̄ ex tenacitate tal̓ ſit aūt ſi ita ē ſenex vt ad regendū nō poſſit aſſurgere. vel ſi tactꝭˢ ſacroſanctis euāgelijs ſic̄ nob̓ nūciatū ē iuſiurāduꝫp̄bu̓it nūqͣꝫ ad ep̄atū ſe accedere ſꝫ ⁊ de ruſtico dyacono qͣntos ſpalmos minꝰ tꝫ ſcrutādū ē. florentino aūt dyacono rauēnati ſinullū ſic̄ diximꝰ crimē ē qd̓ obſiſtatᵇ apudep̄m eiꝰ ncc̄e ē agē vt ei dēat ꝯceſſionē ꝯcedere: nō tn̄ ex nr̄o mandato vel edicto ne ꝯͣſuāʳ volūtatē eū ꝯcedē videat̉. Diſtin.Octorē āt ep̄m oportet eē lxxxvne īferioꝝ cl̓pe ī eū r̄fūdāt̉ qͥd do-cendi officiū acceꝑit qd̓ exeqͥ neſcit l̓ negligit. n̄ leo ep̄s ſcribitacqͥlegien̄. ep̄o. Neetie rectoꝝ īputaniNferioꝝ cl̓pe ordinū ad culpe īfnullos magꝭ referēde ſūt qͣꝫ ad deſidesˡ negligenteſqꝫ rectores. qui multā ſepenutriūt peſtilentiā dū auſteriorē diſſil̓anadhibere medicinā. Itē leo ep̄s ruſtico narbonēſi ep̄o. Hoīeſūt diligēdi pct̄Dio hēant̉ pctā nōᵉ ho­ ocmīes corripiāt̉ timidi. tolerēt̉ īfirmi⁊ qd̓ ſecuriꝰ caſtigare ncc̄e ēᵍ nō ſentientꝭ plectat̉ aīo: ſꝫ medētꝭ. Itē ioh̓esviij. Quintemēare qd̓ vꝫ faciētisAciētis ꝓculdubio cul culpapam hꝫ. q̄ qd̓ pōt corrigere negligiemēdare. ſcriptū qͥppee nō ſolū quiʳfaciūt ſꝫ ēt qͥ ꝯſentiūt faciētibꝰ ꝑticipes iudicāt̉ ⁊ libet dn̄o ꝓſꝑa qͥ ab afflictis pellitadu̓ſa ⁊ negligere cū poſſit ꝑturbare ꝑuerſos nihil ē aliud qͣꝫ fouere: nec carꝫ ſcrupulo conſenſiōis occulte qͥ manifeſto facinorideſinit obuiare. ⁊ ꝓbat odiſſe ſe vicia qͥ cōdēnat errātes nec reliqͥt ſibi locū deuiādi qͥnō peꝑcerit excedētiᵍ ⁊ primꝰ īnocētie gradus ē odiſſe nephāda ⁊ latum pādit delinqͥntibꝰ aditū qͥ iungit cū prauitate ꝯſenſuꝫ⁊ nihil ꝓdeſt alicui nō puniri ꝓprio qͥ puniendꝰ ē deʰ alieno pctō. Si aūt in corripiendo qͥſqͥs modū exceſſerit nō a ſb̓ditis ſed adn̄o veniā petat. Un̄ augꝰ. de vita cle-ricoꝝ Ueniā a ſb̓ditis nō petat qͥ inꝯiēdo modū ēUando ncc̄itas diſciplīe in moribꝰ