DiſtinctioLXXXVI

illi ditiores fieri velīt ex eo ꝙ tu poteo cferre īopibꝰ. cāꝫ eīʳ natura p̄ſtatʸ n̄ gr̄a neqꝫeī ꝓpt̓ea te deo dedicaſti vt illos diuites facias ſꝫ vt tibi vitā ꝑpetuā fructū bōi oꝑisacqͥras ⁊ p̄cio miẜatōis pctā tua redimasPutāt ſe paꝝ poſce̓ p̄ciū querūt tuū: vitetue adimē ꝯtēdūt fructū. ⁊ accuſant ꝙ eosdiuiteſ n̄ fecerꝭ cū te velīt illi et̓ne vite fraudare mercede. ¶ Itaº ꝯſiderāda ē ī largiēdo etas atꝫ debilitas. nōnūqͣꝫ etiā verecūdia q̄ᵇ ingenuos ꝓdit natales vt ſenibꝰ plꝰlargīarꝭ qͥ ſibi iā neq̄unt victū q̄rere. ſil̓r ētdebilitas corꝑis ꝓmptiꝰ ē adiuuāda: cū ſiqͥs ex diuitijs ceciditᶜ ī egeſtatē ⁊ᵈ maxīe ſiſine ſuo vicio. ſi aut latrocinijs aut proſcriptiōe: aut calūnijs q̄ hēbat amiſit. ¶ IteꝫPulcra ē ēt lib̓alitas ī ipſo qͦꝫ pauꝑis datoᵇ mēſurā tenere vt abūdes pl̓ibꝰ n̄ ꝯciliādi fauorꝭ gr̄a vltra modū fluere qͥcqͥd eī exaffectu puro ⁊ ſincero ꝓmittit̉ hͦ ē decoꝝ nōſuꝑfluas edificatōes aggrēdi nec p̄termittereᶜ nccͣias. ⁊ maxīe ſac̄dotibꝰ hͦ ꝯuenit ornare dei tēplūᵇ honore ꝯgruo ēt vt cl̓tu aula dei reſplēdeat impenſas mīe freq̄ntareqͣꝫ tū oꝑteat largire ꝑegrinis n̄ᵉ ſuꝑfluas ſꝫꝯpetētes. It̓ ꝯꝑatiam̄ itaqꝫ aliēis calamitatibꝰ ncc̄itates alioꝝ qͣꝫtū poſſumꝰ iuuemꝰ⁊ plꝰ int̓dū qͣꝫ poſſumꝰ. meliꝰ ē eīᵍ cās p̄ſtare ꝓ mīa ⁊ īuidiā ꝑpeti qͣꝫ p̄tēdere īclemertiā. nos aliqn̄ ī īuidiā īcidīꝰ ꝙᵖ ꝯfregerimꝰvaſa miſtica vt captīos redīeremꝰ. ¶ Id̓Ingul̓ qͦꝫ gn̄ibꝰ (ſuꝑ luc̄. De eodeꝫhoīm ꝯueniēs tribuit ſctūs Ioh̓esbap. rn̄ſū vnūⁱ oībꝰ ita publicāis nevltra p̄ſcriptū exigant: militibꝰ ne calūniāfaciāt ne p̄dā reqͥrāt docēs idcirco ſtipendia ꝯſtituta militie nedū ſūptꝰ q̄rit̉ predoᵏ craſſet̉. ſꝫ hͦ ⁊ alia officioꝝ p̄cepta ꝓpria ſūtſingl̓oꝝ miſcd̓ie ē cōis vſꝰ. iō cōe p̄ceptū ēoībꝰ etatibꝰ oībꝰ officijs nccͣia ⁊ ab oībꝰ deferēda n̄ publicanꝰ n̄ miles excipit̉. nō agricola l̓ vrbanꝰ diuesⁱ ⁊ pauꝑ. oēs ī cōe admonēt̉.ᵐⁿ vt ꝯferātⁿ n̄ hn̄ti. mīa eī plēitudo ꝟtutū ē: ⁊ iō oībꝰ ē p̄poſita ꝑfecte formā ꝟtutisne veſtimētꝭ alimētiſqꝫ ſuis ꝑcāt. miſcd̓ie.tn̄ ipſiꝰ ꝓ poſſibilitate ꝯditōis hūane menſura ẜuet̉ vt nō ſibi vnuſqͥſqꝫ totuꝫ eripiatſed qd̓ hꝫ cū pauꝑe ꝑciat̉. ¶ Idē.Eteꝝ dei traditio ē vt prius paſcasꝑentes. nā ſi iuxta diuinū oraculuꝫꝯtūelia ꝑentꝭ morte luit̉ qͣꝫtomagꝭ famesq̄ ml̓to gͣuior ēº qͦ locoˢ inſolētē dn̄s īfrenatiactātiā. ¶ Idē ī li. d̓ offi De eodAſceᵏ famē moriētē. qͥſqͥs eī paſcen¶ do hoīem ẜuare poterꝭ ſi n̄ paueris

Ui (occidiſti. ¶ It̓ hiero. De eodclem̄tiā n̄ hꝫ necidutꝰ ē viſcera mīecrimaꝝˢ qͣꝫuis ſpūal̓ ſit n̄ adīplelegē xp̄i. Sil̓r ēt oꝑtꝫ ep̄m n̄ eē ꝑcuſſorē .i.nō ad vīdictā facilē. ¶ It̓ gre. ſcribit ioh̓iep̄o corīthioꝝ. Ad vīdictā facil̓ ep̄s eē nonIqͥd ꝟo ad aures tuas de qͦ dcūqꝫ cl̓ico ꝑuenerit qd̓ te iuſte poſ¶ ſit offende̓ facile n̄ credas. nec ad vīdictā te res accēdat īcognita. ſꝫ pn̄tibꝰ eccleſie tue ſenioribꝰ diligēt̓ ē ꝟitas ꝑſcrutarda ⁊ tūc ſi qͣlitas rei popoſcerit canōica diſtrictio culpā feriat delinquētꝭ. ¶ Idē ianuario ep̄o. De qͦdā ep̄o qͥ an̄ miſſaꝝ ſolēī ad exarādā meſſē cuiuſdā ꝓAntaʸ neqͥcia ad aures nr̄as fectꝰ.de ſenectute tua ꝑuēit vt eā qd̓ niſihumanitꝰ pēſaremꝰ fixa iā maledictiōe feriremꝰ. dictū qͥppe ē mͥ ꝙ dn̄ica diepriuſqͣꝫ ſolēnia celebrares ad exarādā meſſem latorꝭ pn̄tiū ꝑrexiſti: ⁊ pꝰ exarationē eiꝰmiſſaꝝ ſolēnia celebraſti. pꝰ miſſaꝝ ſolēniaēt t̓mīos poſſeſſiōis illiꝰ eradicare mīme timuiſti: qd̓ factū q̄ dēat pēa ſeqͥ oēs qͥ audunt ſciūt. dubij aūt de tāta ꝑu̓ſitate fueramꝰᵇ ſꝫ filiꝰ nr̄ cyriacꝰ abbas a nob̓ requiſitꝰita ſe ꝯgͦuiſſe ꝑhibuit. ⁊ qꝛ adhuc canis tuis ꝑcimꝰ. hortam̄ vt aliqn̄ reſipiſcas miſerſenex. atꝫ a tāta leuitate moꝝ ⁊ operū pu̓ſitate cōpeſce̓. ⁊ qͣꝫto morti vicinior efficeristāto ſolicitioratꝫ timidior eē dēs. ⁊ qͥdē pene ſnīa ī te fu̓at iaculāda. ſꝫᶜ qꝛ ſimplicitatētuā cū ſenectute cogͦuimꝰ īterīᵈ tacemꝰᶜ eosꝟo qͦꝝ ꝯcilio hͦ egiſti ī duobꝰ mēſibꝰ excōicatos eē decreuimꝰ. ita vt ſi qͥd eis ītra duorū mēſiū ſpaciū hūanitꝰ euenerit bn̄dictōne viatici n̄ priuēt̓. deīceps āt ab eoꝝ cōcilijs cautus exiſte. te qͦꝫ ſolicite cuſtodi ne ſieis ī malo diſcipulꝰ fu̓is qͥbꝰ ī bono mgr̄ eēdebuiſti. nec ſimplicitati tue nec vlt̓iꝰ ſenectuti ꝑcamꝰ. vl̓ ꝑcuſſor eē ꝓhibet̉ ne videlꝫꝓprijs manibꝰ aliquē cedat. ¶ Un̄ in agahē. ꝯci. legit̉: Nō liceat ep̄o ꝓprijs manibOnº liceat ep̄oᵉ mani aliquē cederebus ꝓprijs aliquē cedere. hͦ enī alie¶ nū a ſac̄dote eſſe dꝫ ¶ Prohibet̉etiā ep̄s turpis lucri gr̄a eē cupidꝰ: ne alit̓ēt īhoneſto negocio victū vl̓ cet̓a ſibi nccͣiaq̄rat qd̓ gn̓alit̓ etiaꝫ de oībꝰ diuino cultuimācipatꝭ .i. clericꝭ vl̓ mōachis ītelligi o¶ Un̄ ī calce. cō. leg. Qui ꝯnuerat ī clEruēit ad turpibꝰ lucrꝭ n̄ deẜuiātſctāꝫ ſynodū qꝛ de his qͥ ī clero ꝯnūerāt̉ q̄dā ꝓpt̓ turpis lucri gr̄am aliorū poſſeſſionūᵉ ꝯductiōes. ⁊ᵉ cās ſeculariū