Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinc.LXXXIIII

decimi anniʳ ſextā feriā nll̓a int̓ueniēte redēptione obẜuet in pane ⁊ aqua. Eademqͦꝫ pnīa erit ſacerdoti de omnibꝰ alijs peccatis ⁊ criminibꝰ que eum in depoſitioneinducūt: neqꝫ hͦ cuilibet oneroſum videat̉ſi ſacerdos pꝰ lapſum digne vt ſupra dictūē penitēs ad priſtinos redeat honores.Rouidendūʳ qͦꝫ ē 3ne is q̄ ad ordinādū eligit ⁊ ſl̓aꝓprio vicio videat̉ alienꝰ ꝯſētiēdū aliēis coinqͥnet̉. vt enī ſimachus pa. ait. nō ē grādis drn̄a an̄ letū inferas vel admittas. mortē enī lāguētibꝰ ꝓbatur infligeqͥ hanc cum poſſit nō excludit. Hinc grego. vij. ait. Suſpēdat̉ ab officio clericonſentiēsIeps fornicatōeꝫ pb̓roꝝ dyaconoꝝvl̓ crimē inceſtꝰ in ſua ꝑrochiaʳ p̄ciovel p̄cibꝰ int̓ueniente ꝯſenſerit: velcōmiſſū aucͣte officij ſui non īpugnau̓it abofficioʸ ſuſpendat̉. Itē augꝰ. Maximeeccl̓iam ledit ſb̓ noīe ſctitatis delens.Emo quippe nocet in eccl̓ia dei ampliꝰ qͣꝫ qͥ ꝑuerſe agēs nomē vel ordinēſanctitatis ⁊ ſacerdotis hꝫ delinquentē nāqꝫ hūc redarguere nullus preſimit ⁊ ī exēplū culpa vehement̓ extēdit̉ qn̄ꝓ reu̓entiā ordīs pctōr honorat̉ ep̄s itaqꝫ qͥtaliū criminaᵉ nō corrigit magꝭ dicēdꝰ ē canis īpudicꝰ qͣꝫ ep̄s. Itē innoc̄. Qui nō Rrori cui nōeſiſtit errori ꝯſentitreſiſtit̉ approbat̉: ⁊ ꝟitas cū minimepōſſis ꝑturbare ꝑu̓ſos nihil aliud ē qͣꝫ fodefenſat̉ opprimit̉ neglige̓ qͥppe cuꝫuere: nec caret ſcrupuloᵍ ſocietatis occultequi manifeſto facinori deſinit obuiare.Itē pius papa. Non ꝓdeſt ſuo errore nōUid enī ꝓdeſt poui qͥ aliēo ꝯſētiilli ſuo errore n̄ pollui qͥᵇ ꝯſenſū preoſtat erranti. Item gregorius.COn Quioccurxit erraſentire videt̉ errāti qͥ ad reſecādacorrigi dn̄tᵉ nō occurrit. Sic̄ ātqͣs alioꝝ vicia palpare n̄ dꝫ: ita nec malorūlaudibꝰ d̓lectari. Un̄ anacletꝰ pa. cūctꝭfidelibꝰ. Miſerrimꝰ eſt ep̄s qͥ maloꝝ gl̓iaIihil illo paſtore miſeriꝰ laudibiq̄ gloriat̉q lupoꝝ laudibꝰ: quibꝰ ſi plaecere volu̓it atqꝫ ab his amari elegerit: erit hinc ouibꝰ magͣ ꝑnicies. nullꝰ igit̉in paſtoꝝ placere lupis ⁊ gregibꝰ ouiū pōtꝑdit enī mēoriāˢ labioꝝ mēs terrenis obligata carceribꝰ. ſic̄ aūt artiū in ſuo qͦꝫ opereīuenit̉ mr̄ inſtātia: ita nouercā eruditōis ēnegligētia. Quāqͣꝫ ſacerdotē tā a ſuis qͣꝫ ab alienis crimībꝰ oporteat eē īmunētn̄ ſi aliorſū ſeſe habu̓it non ideo verba ſuep̄dicationis dn̄t ꝯtēni. ſicut enī ait hiero.vt lixiuiū ꝑcinerē humidū fluens lauat ⁊nō lauat̉. iō bona doctrina ꝑ malū doctorē aīas credētiū lauat a ſordibꝰ pctōꝝ.Diſtinctio. lxxxiiijOlicitūᵏ qͦꝫ ac vigilantē oportꝫeſſe ep̄m circa defenſioneꝫ pau

peꝝ reuelationē oppreſſoꝝ tuitionē mōaſterioꝝ. qd̓ ſi face̓ neglexerit aſꝑe ē corrigēdꝰ. Un̄ gre. anthemio ſb̓dyacono cāpaniet̉ ep̄s qͥ circa officiū ſuū extiteriteEruenit ad nos fratrē r⁊ coep̄m nr̄m paſcaſiū ita deſidē et negligētē ī cūctꝭ exiſtē vt in nullo qꝛē ep̄s agnoſcat̉ adeo vt neqꝫ eccl̓ia ipſiꝰ neqꝫ mōaſteria ſiue filij eccl̓ie vl̓ opp̄ſſil̓ pauꝑes eiꝰ erga ſe dilectōis ſtudiū ſentiāt: necaliquē ſupplicātibꝰ ſibi ī qͥbꝰ iuſtū ē opē defenſiōis accōmodet. ⁊ qd̓ adhuc ē gͣuiꝰ diciꝯſiliaⁿ ſapiētiū ⁊ recta ſuadētiū nll̓a rōnepatiat̉ ſuſciꝑe. vt qd̓ ꝑ ſe neq̄at attēdereº abaltero ſaltēᵍ poſſit addiſcere: qd̓ ſi ita ē nō ſine cl̓pa tua eē cogͦſcas qͥ eū obiurgare atqꝫcoercere vt dignū ēq diſtuliſti. volumꝰ itaqꝫ vt eū corā alijsʳ ſac̄dotibꝰ ⁊ qͥbuſdā de filijs ſuis nobilibꝰ ꝯteſtari ꝓ hac re debeas⁊ hortari. ſi ꝟo ꝙ nō credimꝰ pꝰ hāc adhortationē vr̄am ſolito adhuc more negligēseē tēptau̓it ad nos ē oībꝰ mōis trāſmittendus vt h̓ poſitꝰᵉ diſcere poſſit qͥd vel qͣliterẜm dei timorē agere ꝯueniat ſacerdotemUncia Itē ad eūdē. De eodētū ē nob̓ cāpanie ep̄os ita negligenetes exiſtē. ⁊ īmemores honorꝭ ſui vtneqꝫ erga eccl̓ias neqꝫ erga filios pr̄ne vigilātie curā exhibeāt vl̓ monaſterioꝝ ſolicitudinē gerāt ſeu ī opp̄ſſoꝝ ſiue paupeꝝ ſetuitionē īpendāt. iōqꝫ hac tibi aucͣte p̄cipimus vt eis ad te ꝯuocatꝭ ex nr̄o illos mardato diſtricte cōmoneas. qͣtenꝰ ita in his q̄eos iuſte ẜm deū agere ꝯuēit vigilātes exiſtāt. vt nulluꝫ nos de his denuo murmurexaſꝑet. Si quē ꝟo eoꝝ pꝰ hec negligenteꝫeē cogͦueris ad nos eū ſineʸ aliqͣ excuſatiōetrāſmitte. vt qͣꝫ ſit gͣue nolle ab eis q̄ reprehēſibilia ⁊ valde vituꝑanda ſūt corrigi regulariˣ in ſe valeāt diſtrictiōe ſentire. Qd̓aūt de mūdicia caſtitatis ſacerdotibꝰ īperat̉. hͦ etiā de qͥbuſ libet altari ſeruiētibꝰ intelligēdū ē. Un̄ ꝯcil̓. carth̓. ij. aureliusep̄s dixiſſe legit̉. Qui ſacramētis diuinisdeſeruiūt ꝯtinētiā in omnibꝰ ſeruēUm in p̄terito ꝯcilio de cōtinētie ⁊caſtitatis moderamīe tractaret̉ iſtitres gradus cōſcriptione quadam caſtitati per conſecratiōeꝫ annexi ſunt. epiſcoposinquā preſbyt̓os ⁊ dyacones ita placuit vtꝯdecet ſctōs antiſtites ac dei ſac̄dotes necnō ⁊ leuitas vl̓ᶻ qͥ ſacr̄is dīnis inſeruiūt cōtinētes eū ī oībꝰ qͦ poſſint ſimpl̓r qd̓ a dn̄opoſtulāt īpetrare: vt quod apl̓i docuerūt ⁊ipſa ſeruauitᵍ antiqͥtas. nos qͦꝫ cuſtodiamꝰab vniu̓ſis ep̄is dictū ē ſepiꝰ placet: vt ep̄ipb̓ri dyaconi ⁊ qͥ ſacramēta tractant pudicicie cuſtodes etiam ab vxoribus abſtineant ab omnibus dictum eſt placet. vt inoībꝰ ⁊ ab oībꝰ pudicicia cuſtodiat̉ qui altafio deſeruiūt. Itē ex ꝯci. carth̓.Um de qͦrūdā cle (vi. De eodetxicoꝝ qͣꝫuis erga vxores ꝓprias incōtinētia referat̉ placuit ep̄os ⁊ preſbyt̓osᶜ ⁊