Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtincl̓. XXXVII

teſtat̉ ꝙ oīs ſplēdor eloquētie retorice. oēsmōi poetice locutiōis. q̄libꝫ varietas decore ꝓnūciatōis a dīnis ſcripturꝭ ſūpſit exordiu. Hīc ēt amb̓. ait ſuꝑ epl̓aꝫ colozēſiumOīs tō ſuꝑne ſcīe l̓ t̓rene creat̉e ī eo ē qͥ eſtcaput eaꝝ ⁊ auctor vt qͥ hūc nou̓it nihil vltra q̄rat. qꝛ ꝑfc̄a ꝟtꝰ hͦ ē ⁊ ſapīa. ⁊ qͥcqͥd alibq̄rit̉ h̓ ꝑfc̄e iuēit̓. In daniele ⁊ ſalomōe on̄dit d̓s īfid̓libꝰ ſe eē auctorē totiꝰ eloq̄ntieꝰſapīe qd̓ īfideles n̄ putāt qꝛ n̄ legūt ī euargelijs ⁊ ꝓph̓is aſtrologiā ⁊ alia hmōi q̄ deſpecta ſt̓. qꝛ nihil valēt ad ſalutē ſꝫ mittūt īerrorē ⁊ dū ī his ſtudēt curā aīe n̄ hn̄t. quiꝟo xp̄m nouit theſauꝝ ſapīe ⁊ ſcīe inuenit.qꝛ id nouit qd̓ vtile ē. Hīc ēt bēda ī li.NNō ꝓhibēt̉ cl̓ici ſecl̓areſ lr̄as leget̉Urbat acumē legētiū ⁊ deficere cogit qͥ eos a legēdis ſecl̓aribꝰ librisbīno exiſtīat ꝓhibendos. ī qͥbꝰˣ ſi qͣ īueniūt̉ vtilia qͣſi ſua ſumer̄ lꝫ. alioqͥn moyſes ⁊ dāniel ſapīa ⁊ lr̄is egiptōꝝ ⁊ chaldeorū n̄ ſe paterēt̉ erudiri. qͦꝝ tn̄ ſuꝑſtitōes ⁊ d̓litias ſil̓ horrebāt. nec ip̄eˡ mgr̄ gētiū aliqͦſꝟſus poetaꝝ ſuis ſcripturꝭᵐ īdidiſſꝫ l̓ dictꝭ Cur gͦ legi ꝓhibēt̉ q̄ tā rōnabl̓r legēdaꝓbāt̉ ſꝫ ſecl̓ares lr̄as qͥdā legūt ad voluptatē poetaꝝ figm̄tꝭ ⁊ ornatu ꝟboꝝ delectati.Quidā ꝟo eas ad eruditōꝫ addiſcūt vt errores gētiliū legēdo deteſtent̉. ⁊ vtilia q̄ ineis īuēiūt̉ ad vſū ſacre eruditōis d̓uoti ꝯu̓tāt. tl̓es laudabl̓r ſecl̓ares lrās addiſcuntUn̄. b. gre. q̄ndā ep̄m n̄ rep̄hēdit qꝛ eas didicerat ſꝫ qꝛ ꝯͣ ep̄ale offm̄ ꝓ lcōe euāgelicagrāmaticā ppl̓o expōebat. Hīc ēt amb̓ſuꝑ lucā ſcribit. Secl̓ares lr̄e legēde ſt̓ viEgīꝰ aliqͣ ne negligāt̉. legīꝰ (nōne igͦrēꝰ. legiꝰ vt n̄ tēamꝰ ſꝫ vt r̄pudiemꝰ. It̓ hiero. ſuꝑ epl̓aꝫ ad titumegēda ēeā ſacre ſcript̉eganat. vt int̓ ꝟa ⁊ fl̓a dijudicꝫ n̄ īꝓbamꝰGeomēt̓a āt ⁊ ariſuetrica ⁊ muſica hn̄t īſua ſcīa ꝟitatē. ſꝫ illa ſcīa n̄ ē ſcīa pietatꝭ. ſcientia āt pietatꝭ ē noſſe leger̄ ſcipt̉as ⁊ ītelligere ꝓph̓as. euāgl̓io creder̄ apl̓os n̄ igͦrare. grāmaticoꝝ āt doctrīa p̄t ēt ꝓficer̄ ad vitā dū fu̓it ī meliores vſꝰ aſſūpta. IdemExepat̄ n̄ eē pctm̄ ſcl̓aribꝰ lr̄isUi d̓ mēſa ⁊ vino regꝭ nolūt (eruditcomedex̄ ne polluāt̉ vtiqꝫ ſi ſapīaꝫ atqꝫ doctrinā babilonioꝝ ſcirēt eē peccatū nūqͣꝫ acqͥeſcerēt diſcer̄ qd̓ nō licebat.Diſcūt āt vt n̄ ſeqͣnt̉ ſꝫ vt iudicēt atꝫ ꝯuincāt. quō ſi qͥſpiā adu̓ſꝰ mathēaticos velitd̓ſcribere īꝑitꝰ matheſeos riſui pateat ⁊ adu̓ſus ph̓os diſputas ſi igͦrat dogͣta ph̓oruꝫDiſcāt gͦ ea mēte dogͣta ⁊ doctuā chaldeorū qͣ moyſes ēt oēm ſapīaꝫ egiptioꝝ didicerat. It̓ ſi qn̄ cogim̄ lr̄aꝝ ſcl̓ariū r̄cordari ⁊ aliqͣ ex his diſcere q̄ olī omiſimꝰ n̄ ē noſtre volūtatꝭ. ſꝫ (vt ita dicā) gͣuiſſīe ncc̄tꝭ vtꝓbēꝰ ea q̄ a ſctīs ꝓph̓is q̄ an̄ ſecl̓a ml̓taʸ p̄di

cta ſt̓ tā grecoꝝ qͣꝫ latīoꝝ ⁊ aliaꝝ gētiū lr̄isˣꝯtineri. It̓ ex ſinodo euge pa. Vgr̄oruis loſtituāĘqͥb̓uſdā locꝭ ad noſ īfert̉ neqꝫ magr̄os neqꝫ curā īuēiri ꝓ ſtudio lr̄aꝫIdcirco ab vniuẜ ep̄is īᵉ ſb̓iectꝭ plebibꝰ ⁊ alijs locꝭ ī qͥbꝰ nccͣtas occurrerit oīno curaꝰdiligētia hēat̉.ᵇ vt ⁊ mgr̄i ⁊ doctores īſtituātur. qͥ ſtudia lr̄aꝝ lib̓aliūqꝫ artiū dogͣtaᵉ aſſidue doceāt. qꝛ ī his maxīe dīna maīfeſtātur ⁊ declarāt̉ mādata. It̓ dug. ī lib̓. ꝯͣmanicheos. Aucͣte gētiliū eoꝝ vāitas r̄tūI qͥdꝰ vi de d̓o ſibilla l̓ dit̉ ⁊ ꝯuīcit̉.orpheꝰ alij ve gētiliū. vares aūt ph̓i p̄dixiſſe ꝑhibēt̉ vꝫ qͥdē aliqͥd ad paganoꝝ vāitatē r̄uīcēdā n̄ tn̄ ad iſtoꝝ aucͣtēꝯplectēdā. Quātū ēi diſtatd̓ xp̄i aduētu īterp̄dicatōꝫ angl̓oꝝ ⁊ ꝯfeſſionēʳ d̓monū. tātū int̓ aucͣtē ꝓph̓aꝝ ⁊ curioſitatē ſac̄legorū It̓ clemēs pa. Ad ītelligētiā ſacͣꝝ ſcripĘlatū (turaꝝ ſecl̓ariū ꝑitia nccͣia ēē nob̓ ꝙ qͥdā ī vrīs ꝑtibꝰ ꝯmorātesſactꝭ doctrīs adu̓ſat̉. ⁊ ꝓut eis videtur n̄ ẜm traditōes patꝝ. ſꝫ iuxta ſuū ſēſuꝫdocere vidēt̉. Vl̓tas eī qͥdā vt audiuimvrāꝝ ꝑtiū īgēioſi hoīes ex his q̄ legunt̉ ꝟiſil̓itudīes capiūt ⁊ n̄ diligēt̓ obẜuādū ē vtlex dei cū legit̉ n̄ ẜm ꝓpriā īgenij ꝟtutē l̓ ītelligētiā legat̉ l̓ doceat̉. St̓ eī ml̓ta ꝟba ī ſcripturꝭ dīnis q̄ r̄trahi pn̄t ad eū ſēſū q̄m ſibivnꝰ qͥſqꝫ ſpōte p̄ſūpẜit ſꝫ n̄ oꝫ. Nō eī ſēſū alenū extrinſecū ⁊ extraneū dētꝭ qͦrere vt qͦ qͦmō ip̄ꝫ ex ſcript̉aꝝ aucͣte ꝯfirmetꝭ. ſꝫ ex ip̄iſſcriptꝭ ſēſū caꝑe ꝟitatꝭ ⁊ iō oꝫ ab eo ſcīaꝫᵉ addiſcer̄ ſcpt̓aꝝ qͥ eā a maioribꝰ ẜm ꝟitatē ſibi traditā ẜuat vt et ip̄e poſſit eā quā recteſuſcepit ꝯpetēt̓ aſſerer̄. Cū eī ex dīnis ſcpͥturꝭ ītegra qͥſqꝫ et firmā regl̓aꝫ ꝟitatꝭ ſuſceꝑit. abſurdū n̄ erit. ſi aliqͥd ēt ex eruditiōecōi ac lib̓alibꝰ ſtudijs q̄ forteᶠ ī puericia attigit. ad aſſertiōꝫ ꝟi dogͣtꝭ ꝯferat. ita tn̄ vtvbi ꝟa didicerit fl̓a et ſil̓ata declīet. It̓iſtud ī li. ſnīaꝝ Quare ꝓhibeant̉ xp̄ianis Deo ꝓhibet̉ xp̄i (poetica figm̄ta legereanis leger̄ figm̄ta poetaꝝ qꝛ ꝑ oblectamēta fabl̓aꝝ nimiū mētē exctāt ad īcētiua libidinū. Nō eī ſolūᵐⁿ thura offerendodemonibꝰ īmolat̉. ſꝫ ēt eoꝝ dicta libētiꝰ capiēdo. Ut itaqꝫ ex p̄miſẜ aucͣtibꝰ pꝫ īꝑitia ſac̄dotibꝰ ſꝑdꝫ eē adu̓ſa qm̄ cū ꝑ igrātiācecatꝭ alijs ducatū p̄ſtarͣ ceꝑint. ābo et ī foueā cadūt. vn̄ d̓r ī p̄s. obſcurēt̉ʸ ocl̓i eoꝝ nevideāt ⁊º dorſū eoꝝ ſꝑ īcurua Cū eī obſcurāt̉ illi qͥ p̄eūt ad ferēda onera pctōꝝ facileſeq̄ntes īclināt̉ Elaborādū ē itaqꝫ ſac̄dotibꝰ vt igͦrātiā a ſe qͣi peſtē qͣꝫdā abijciāt lꝫ eīẜ̓uꝰ neſciēs volūtatē dn̄i ſui ⁊ n̄ faciēs dicatur vapulat̉ paucꝭ. n̄ hͦ d̓ oībꝰ gn̄al̓r intelligit̉ Un̄ ait apl̓s Qui igͦrat igͦrabit̉ qd̓ deeo ītelligēdū c̄ qͥ noluit ītelliger̄ vt bn̄ ageQn (ret. Un̄ aug. ī li. qōnū ait.oīs igͦrās īmunis ē a pēa. Ille eī igͦctās p̄t excuſari a pea qͥ qd̓ diſceret