DiſtinctioXXXVII

n̄ſiuenit. Ill̓āt hͦ igͦſci n̄ pot̓it q̄ hn̄tes a qͦdiſcerēt oꝑam n̄ deder̄t.Diſt. xUm itaqꝫ volūtaria igͦrātia oībusſit noxia. ſac̄dotibꝰ eſt ꝑiculoſa. ¶¶ Un̄ ī tol̓. ꝯcͣ. legit̉. Sacerdotibꝰ igͣIGnorātia mr̄ (tatia maxīe ē vitancūctoꝝ ē erroꝝ. maxīe ī ſac̄dotibꝰ d̓i v̓itāda ē qͥ docēdi offm̄ ī ppl̓o dei ſuſceperūtSac̄dotes eī ſacͣs ſcript̉as leger̄ āmonent̉paulo apl̓o dn̄teº ad thimo. Attēde lcōi etexhortatiōi ⁊ doct̓ne ⁊ ſꝑ ꝑmane ī his. ſciant gͦ ſac̄dotes ſacͣs ſcript̉as ⁊ cāones ⁊ oēopꝰ eoꝝ ī p̄dicatōe ⁊ doct̓na ꝯſiſtat atꝫ edificet cūctos tā fidei ſcīa qͣꝫ oꝑm diſciplīaIt̉ ex eodē. Officialē libellū accipiat pb̓ꝫUādo pb̓ri ī ꝑro (qͥ ordīant̉ achijs ordīant̉ libellūᵇ officialēᶜ a ſac̄-dote ſuo accipiēt vt ad eccīas ſibi d̓putatas īſtructi accedāt. ne ꝑ igͦrātiā ēt inip̄is dīnis ſcpͥturꝭ offēdāt. Cū ꝟoº ad letāias vl̓ᵉ ad ꝯciliū venerīt rōeꝫ ep̄o ſuo r̄ddātqͣl̓r ſuſceptū offm̄ celebrēt l̓ baptizent.It̉ leo ep̄is ꝯſtātīo. Iuſcicia ſac̄dotꝭ nec exI ī la icis (cuſatiōe ē digͣ nec venievr̄ ītolerabil̓ inſcīa. qͣꝫto magꝭ ī hiſp̄ſt̓ necͣ excuſatiōe ē digͣ nec vēia.It̓ celeſti. pa. oībꝰ orthodoxis ep̄is. Caones n̄ liceatſacerdotibꝰ ignorare.Ulli ſac̄dotū liceat cāones igͦrar̄ nqͥcqͣꝫ facer̄ qd̓ pr̄m regl̓is poſſit obuiare. Que ei digͣ a nob̓ res ẜuabit̉ſi decretaliū normā ꝯſtitutoꝝ ꝓ alioꝝ libitu lnīa ppl̓is ꝑmiſſa frāgat̉ It ex dictꝭ ſctīaug. Que ncc̄ia ſint ſacdotibꝰ ad diſcēdiUe ip̄is ſac̄dotibꝰ nccͣia ſtꝰ ad diſcēdū .i. ſacr̄oꝝ lib̓ lcōnariꝰ antiphōariTus baptiſteriūᵗ ꝯputꝰ cāones pnīonales pſalteriū omelie ꝑ circulū totiꝰ anidn̄icꝭ diebꝰ ⁊ ſingl̓is feſtītatibꝰ aꝑte ex qͥbꝰoībꝰⁱ ſi vnū defuit ſac̄dotꝭ nomē vix in eoſtare pot̓it̉ qꝛ valde ꝑicl̓oſe euāgl̓ice mineſt̓. qͥbꝰ d̓r. Si cecꝰ ceco ducatū p̄ſtet amboin foueā cadūt. ¶It̓ ſeueri. pa. ex. vij ſynodo. Queoꝫ ſare eū q̄ ordīandꝰ eſt epiUnes pſallētes re ꝓmittimꝰ deo.In iuſtificatiōibꝰ tuis meditabor n̄obliuiſcar ẜmōes tuos. qd̓ oēs qͥdēxp̄iāos obẜuar̄ ſalub̓rimū ē ſꝫ p̄cipue hosqͥ eccīaſticā ꝯſecuti ſt̓ dignitatē. Un̄ diffinimꝰ oēꝫ qͥ ad ep̄atꝰ ꝓuehēdꝰ ē gͣdū oībꝰ modisº pſalteriū noſſe. vt ex hͦ ēt oīs clerꝰ qͥ ſb̓eo fuit ita moneat̉ ⁊ ībuat̉ Inqͥrat̉ āt diligēter a metropolitāo ſi ī ꝓmptū hāc legeꝫſcrutabl̓r ⁊ n̄ trāſitorie tā ſacros canōes ⁊ ſacruꝫ euāgeliū qͣꝫ dīni apl̓i libꝝ ⁊ oēꝫ dīnaꝫſcpͥturā atꝫ ẜm eoꝝ mādata ꝯẜuari ⁊ doceppl̓m ſibi ꝯmiſſū. Sb̓a enī ſūmi ſac̄dotijnr̄i ſt̓ eloqͥa dīnitꝰ tradita .i. ꝟa dīnaꝝ ſcripturaꝝ diſciplīa quēadmodū magnꝰ ꝑhibꝫdiony. Qd̓ ſiⁿ diſceptau̓it ⁊ ita libēt̓ facere⁊ docere mīme ſpōpōderit nullatenꝰ ꝯſecret̉ Ait eī ꝓph̓e deꝰ. tū ſcīaꝫ repuliſti ⁊ egorepellā te nec̄dotō fūgarꝭ m ¶ It̓ ex ꝯͣLacuit vt ordīandisᵐ (cartha. iiij.ep̄is vl̓ cl̓icꝭ priꝰ ab ordīatoribꝰ ſuisdcreta ꝯcilioꝝ ī auribꝰ eoꝝ inculcēne ſe aliqͥd ꝯͣſtatuta ꝯcilij feciſſe pēiteat.It̓ ſeueri. pa. Sacre ſcriptue īherētes nō obſcurent̉ mūdana iniqͥtateIē ſtellas celi n̄ extīguit nox ſic nemētes fideliū īherētes firmam̄to ſacre ſcp̄

ture n̄ obſcurat mūdana īiqͥtas ¶ It̓ hiero. ī eſaia. Igͣrātia ſcpͥturaꝝ eſt igrātiāI iuxta apl̓m paulū xp̄s d̓i ꝟtꝰ ⁊ deiſapīa ē ⁊ qͥ neſcit ſcript̉as neſcitd̓i ſapīaꝫ. Igrātiā ſcript̉aꝝ ē igͦrantia xp̄igre. ī moral̓. A dno ſciūt ī igrat̉ qͥ eaUi ea q̄ d̓i ſt̓q̄ dei ſt̓ ſapiāt l̓ igͦrātſapiūt a dn̄oʳ ſapiūt̉. ⁊ qͥ ea q̄ dei ſūtneſciūt a dn̄o neſciūt̉. paulo atteſtate q̄ ait. ſiqͥs igͦrat igͦrabit̉. Idē qͥcūqꝫ ſtl̓tꝰeſt ī culpa: ſapiēs erit ī pēa. It̓ auguſt.Nō qͥ aliqͥd neſciūt ſꝫ q̇ ſe putat ſcir̉ qd̓ neUāuis errar̄ qͣꝫ (ſciūt: igrare ꝓbant̉ta cura poſſumꝰ cauēdū ſit nō ſolū īmaioribꝰ. veꝝēt ī mīoribꝰ rebꝰ. Necniſi reꝝ igͦrātia poſſit errari nō ē tn̄ ꝯn̄s vtcōtinuo erret qͥſqͥs aliqͥd neſcit. ſꝫ ſiqͥs ſe exiſtimet ſcir̄ qd̓ neſcit ꝓ ꝟo qͥppe aꝓpbat falſum qd̓ errorꝭ ē ꝓpriū. Ueꝝ tn̄ ī qͣ reqͥſqꝫ eiret īterē pl̓imū. nā ī vna eadēqꝫ re neſciētiſciēs ⁊ errāti nō errās rc̄a rōe p̄ponit̉. Indiu̓ẜ āt rebꝰ cū iſte ſcit alia ⁊ ille alia ⁊ iſtevtiliora ⁊ ille minꝰ vtilia l̓ ēt noxia qͥs n̄ ī eiſq̄ ille ſcit p̄ferat neſciētē. St̓ eꝭ q̄dā q̄ neſcire meliꝰ ēᶻ qͣꝫ ſcire. ¶ Sꝫ lꝫ ꝑ igͦrātiā grammatice artꝭ aliqͥd vitioſū ꝓferāt pb̓ri l̓ ep̄i.nō tn̄ iō a ſcolaſticꝭ ſt̓ deſpiciēdi qꝛ moꝝ vicia magꝭ qͣꝫ ꝟboꝝ ſt̓ p̄cauēda. ¶ Un̄ augī li. de cathezizādis rudibꝰ. Nō cōtēnātEdu (laſtici eccīaſticā ſimplicitatē.iō monēdi ſt̓ ſcolaſtici vt hūilitate inducti xp̄iana diſcāt n̄ ꝯtēner̄. qͦs ꝯgͦuerūt magis moꝝ vitia qͣꝫ ꝟboꝝ deuitar̄ ſꝫcordi caſto linguā exercitatā nō ꝯferre audeāt quā ēt p̄ferr̄ ꝯſueuerāt. His eī maxīe⁊ vtile noſſe ita eē p̄ponēdas ꝟbisᵉ ſnīas. vtp̄ponit̉ aīmꝰ corꝑi ex qͦ ſit vt ita malle d̓beant ꝟiores qͣꝫ diſcretiores audir̄ ẜmones.ſic̄ malle dn̄t prudētiores qͣꝫᵇ formoſioreshr̄e aīcos. Nouerint ēt n̄ eē vocē ad auresdei niſi aī affectū. ita eī n̄ irridebūt ſi aliqͦſātiſtites ⁊ mīſtros eccīe forte aīadu̓terīt vl̓cū barbariſmis ⁊ ſoleociſmis deū īuocar̄ l̓eadē ꝟba q̄ ꝓnūciātᶜ n̄ ītelliger̄ ꝑturbateqꝫdiſtīguer̄. n̄ qꝛ iſta mīme corrigēda ſint vtppl̓s ad id qd̓ plāe ītelligit̉ᵈ dicat̉̉ amē ſꝫ qꝛpie tolerāda ſt̓ ab eis qͥ didicerīt vt ſono inforo ſic vota ī eccīa bn̄dici. Itaqꝫ forēẜ illan̄nūqͣꝫ bōa forte dictō nūqͣꝫ tn̄ bn̄dictio diAdi ci pōt. Id̓ ad alexādrinū ep̄mgnū vehem̄t̓ exiſtīo vt ꝟba celeſtꝭ oracl̓ireſtrīgā ſb̓ regul̓ donati. ¶ Id̓ de veraOcutō dinaꝝ ſcript̉aꝝ ẜm (religiōecuiꝰcūqꝫ līgue ꝓprietatē accipiendaAē. Hꝫ eī oīs līgua q̄dā ꝓpria locutionū gn̓a. q̄ cū ī alia trāſferūt̉ vidēt̉ abſurda.¶ It̓ hiero. ad pāmachiū. De eodem.Ccl̓iaſtica īterp̄tatō ēt ſi hꝫ eloq̄ntievenuſtatē diſſiml̓are eā dētꝭ ⁊ fugeivt nō ocioẜ ph̓oꝝ ſcolis pauciſqꝫ diſcipl̓is ſꝫ vniu̓ſa loq̄nt̉ hoīm gͣna. ¶ Iteꝫopt̉ opphriū ſenectutꝭ a ꝑuul̓ l̓ mi¶ Dep̄s ꝓpt̓ ⁊ oppbriū ſenectutꝭ l̓ nobiliUllus (mis n̄ erubeſcat diſcet̉ ep̄statē generꝭ a ꝑuul̓ l̓ mīmiſ eruditꝭ ſiqͥd forte ē vtilitatꝭ aūt ſalutꝭ īqͥrer̄ negligatQui eī rabellit̓ viuit ⁊ diſcer̄ aūt ager̄ bona r̄cuſat magꝭ diaboli qͣꝫ xp̄i mēbꝝ eē on̄dit̉. ⁊ potiꝰ infidel̓ qͣꝫ fidel̓ eſſe mōſtratur.Ecce plenarie mōDiſt. xxj.ſtratu ē ꝙ ſacerdotes oꝑtet lr̄arū