dn̄i in tāguore poſita tetigit: qd̓ vni ꝑſoneinfirmāti ꝯcedit̉. cur n̄ cōcedat̉ cūctꝭ ml̓i.ribꝰ q̄ nat̉e ſue vicio infirmāt̉. Sctē qͦꝫ cōmuniōis myſteriū in eiſdē diebꝰ ꝑciꝑe nōdꝫ ꝓhiberi Si āt ex veneratōe magnā ꝑcipere nō p̄ſumpſerit laudāda ē. ſꝫ ſi ꝑceꝑitnō ē iudicāda. Bonaꝝ qͥppe mētiū eſt: etiāibi culpas ſuasᵇ agͦſcere vbi culpa nō eſtqꝛ ſepeᶜ ſine culpa agit̉: qd̓ veīt ex cl̓pa Un̄etiā cū eſurimꝰ ſine culpa cōedimꝰ: qͥbꝰ exculpa primi hoīs factū eſt vt eſuriamus.Uiaᵈ vo deDiſtinctinat̉e ſuꝑfluitate ẜmo cepit hr̄i.uerit̉ an̄ pꝰ illuſionē q̄ ꝑ ſōniūſolet accidere corpꝰ dn̄i qͥlibꝫ acciꝑe valeat. vel ſi ſacerdos ſit ſacra myſteria valeat celebrare. ¶ De his ita ſcribitbt̄s gre. auḡ. āgloꝝ ep̄o. De ml̓tiplici grīeEſtamentū veterꝭ legꝭnum.hunc pollutū eſſe dic̄: niſi aqͣ lotusfuit: eiqꝫ vſqꝫ ad veſperam intrareeccl̓iam nō ꝯcedit̉. Qd̓ tn̄ populꝰ ſpūalisalit̓ intelligēs qͣi ꝑ ſomniū eū illudi reputat: qͥ tēptatꝰ īmundicia verisᵇ imaginibꝰin cogitatōe inqͥnat̉: ſꝫ lauādꝰ eſt aqͣ vt culpā cogitatōis lacrimis abluat: ⁊ niſi priusignis tēptatōis receſſerit reū ſe qͣi vſqꝫˣ adveſpeꝝ cogͦſcat. Sed eſt in eadē illuſionenccͣria valde diſcretio: qͣ ſubtil̓r pēſare debeat ex qͣ re accidat mēti dormiētꝭ. Aliqn̄enī ex crapula. aliqn̄ ex nature ſue ſuꝑfluitate vel īfirmitate. aliqn̄ ex cogitatōe ꝯtingit pollutio. Et qͥdē cū ex nat̉e ſuꝑfluitatevel infirītate euenerit. oīno hec illuſio nōeſt timēda: qꝛ hanc animꝰ neſciēsˡ ꝑtuliſſemagꝭ dolēdꝰ ē qͣꝫ feciſſe. Cū ꝟvo vltra modūappetitꝰ gule in ſumēdis alimētis rapitur:atqꝫ idcirco hūoꝝ receptacl̓a gͣuant̉. habꝫex inde animꝰ aliquēᵐ reatū nō tn̄ vſqꝫ adphitionē ſacri myſterij ꝑcipiēdi: vl̓ miſſaꝝſolēnia celebrādi cuꝫ fortaſſe aut feſtꝰ diesexigit: aut exhibere myſteriū ꝓ eo ꝙ ſacerdos aliꝰ deeſt. ipſaʳ ncc̄itas ꝯpellit. Nam ſiadſunt alij qͥ īplere myſteriū valeāt. illuſioꝑ crapulā fcā a ꝑceptōe ſacri myſterij ꝓhibere nō dꝫ. ſꝫ ab īmolatōe ſacri myſterij vtarbitror abſtīere dꝫº hūil̓r:ʳ ſi tn̄ dormiētēturpi imaginatōeʳ n̄ ꝯcuſſerit. Nā qͥdā ſūtqͥbꝰ ita plerūqꝫ illuſio naſcit̉: vt eoꝝ animꝰetiā in ſono corꝑis poſitꝰ turpibꝰ imaginationibꝰ n̄ fedet̉. Qua ī re vnū ibi on̄dit̉ ꝙip̄aʳ mēs rea n̄ ſit tūc: ſꝫ ī ſuo iudicōᵉ liberacū ſe. ⁊ſi dormiens corꝑe nihil meminit vidiſſe. tn̄ ī vigilijs corꝑis meminit ſe ingluuiē vētrꝭ incidiſſe. Sin ꝟo ex turpi cogitatione vigilātꝭ: orit̉ illuſio ī mēte dormiētisptꝫ aīo reatꝰ ſuus. videt eī ille a qͣ radice inquinatio illa ꝓceſſerit: qꝛ qd̓ cogitauit ſciens: hͦ ꝑtulit neſciēs. ꝓpt̓ talē pollutōem aſacro miſterio abſtīere oꝑtꝫ eo die. Pa-
Ed pēſanda ē ip̄a cogitatō vtꝝ ī ſugeſtiōe an ī delectatōe. vl̓ qd̓ magꝭ ēpct̄ī ꝯſenſu acciderit. Tribꝰ .n. mōis īpleiom̄e pctm̄. videlꝫ ſuggeſtiōe. d̓lectatōe cōſenſu. Suggeſtio qͥppe fit ꝑ diabolū. delectatio ꝑ carnē. ꝯſenſus ꝑ ſpm̄: qꝛ prīo cl̓pāſerpēs ſuggeſſit: eua d̓lectata ē velut caroadā ꝟo velut ſpūs ꝯſenſit. Et nccͣria eſt diſcretio magͣ int̓ ſuggeſtionē ⁊ delectatōꝫ. ⁊int̉ delectatōeꝫ atꝫ ꝯſenſuꝫ iudicē ſui p̄ſidere animū. Cū eī malignꝰ ſpūs pctm̄ ſuggeſſerit ī mēte. ſi nll̓a pctī delectatio ſeqͣt̉ peccatū oīmodo ꝑpetratū nō ē. Cuꝫ ꝟo delectari caro ceꝑit: tūc pctm̄ incipit naſci. Siāt ad ꝯſenſuꝫ ex delib̓atiōe ꝯſentit: tūc peccatū cogͦſcit̉ ꝑfici. In ſuggeſtiōe gͦ pcͣt̄ī ſemen ē. in d̓lectatōe fit nutrimētū. ī ꝯſenſuꝑfectio Et ſepe ꝯtingit vt hͦ qd̓ malignusſpūs ſemīat ī cogitatōe caro in delectatōꝫtrahat. nō tn̄ animꝰ eidē delectatiōi cōſentiat. ⁊ cū caro delectari ſine aīo neq̄at. ip̄etn̄ animꝰ carnis voluptatibꝰ reluctās ī delectatiōe carnali aliqͥ mō ligat̉ inuitꝰ: vt eiex rōne ꝯtradicat nec ꝯſentiat. ⁊ tn̄ ea delectatiōe ligatꝰ ſit. ſꝫ ligatū ſe vehem̄ter ingemiſcit. Un̄ ⁊ ille celeſtꝭ exercitus p̄cipuꝰ miles gemebat dicēs. Uideo aliā legē ī membrꝭ meiſ repugͣntē legi mētꝭ mee. ⁊ captiuūme ducēteꝫ ī lege pct̄i q̄ ē ī mēbrꝭ meis. Siaūt captiuꝰ erat mīme pugͣbat. quaꝓpter ⁊captiuꝰ erat ⁊ pugͣbat. Igit̉ legi mētꝭ eiꝰ lexq̄ in mēbrꝭ ē repugnabat Si āt pugͣbat captiuꝰ n̄ erat. Itaqꝫ eſt hō vt ita dixerim caꝓtiuꝰ ⁊ liber. liber ex iuſticia. captiuꝰ ex delectatiōe quā portat inuitꝰ. ¶ Itē yſido.ſnīaꝝ li. prīo. Qn̄ eſt pctm̄ noctuis ymaOn eſt pctm̄ qn̄ noludilentes ymagībꝰ noct̉nis illudimurSꝫ tūc ē pctm̄ ſi anteqͣꝫ illudam̄ cogitatōis affectibꝰ p̄uenim̄. Luxurie qͥppymagīes qͣs in ꝟitate geſſimꝰ: ſepe dormittibꝰ in aīo apparēt: ſꝫ īnoxie ſunt ſi nōᵉ ꝯcupiſcēdo occurrūt. Iteꝫ qͥ noct̉na illuſionepolluit̉: qͣꝫuis extra mēoriā turpiū cogitationū ſeſe ꝑſentiat inqͥnatū. tn̄ hͦ vt tēptaret̉ culpe ſue tribuat: ſuāqꝫ īmūdiciā ſtatīfletibꝰ tergat ¶ Hisᵇ itaqꝫ rn̄det̉. In legeet euāgelio nat̉ale ius ꝯtinet̉: nō tn̄ q̄cūqꝫin lege ⁊ euāgelio īueniūt̉ nat̉ali iuri coherere ꝓbāt̉ Sūt enī ī lege q̄dā moralia p̄cepta: vt n̄ occides ⁊cͣ. q̄dā myſtica: vtpote ſacrificioꝝ p̄cepta: vt d̓ agno īmolādo ⁊ aliahis ſil̓ia. Moralia mandata ad nat̉ale iusſpectāt atꝫ iō nullā mutabilitatē recepiſſemōſtrāt̉. Myſtica ꝟo qͣꝫtū ad ſuꝑficiē a naturali iure ꝓbāt̉ aliēa. qͣꝫtū ad moralē ītelligētiaꝫ īueniunt̉ ſibi ānexā: ac ꝑ hͦ: ⁊ ſi ẜmſuꝑficiē videant̉ eē mutata: tn̄ ẜm moralēintelligētiā mutabilit atē neſcire ꝓbanturNat̉ale gͦ ius ab exordio rōnal̓ creat̉e inci