Diſtinctio
a carne ⁊ delicijs ieiunēt. ⁊ hymnis ⁊ vigilijs atqꝫ orōnibꝰ inherere die noctūqꝫ ſtudeant. ¶ Itē ambro: ī libro ſermonū.Septima hebdomadā theleſphoxꝰ qͣdras ¶Uadrageſima ſex geſime addidiſeptīanas hꝫ. cui addidit theleſphorus pontifex ſeptimā hebdomādā⁊ vocatū eſt hͦ tꝑs qͥnqͣgeſima. ¶ Qd̓ ſil̓rde eo capl̓o ē intelligendū: qd̓ bt̄s grego.auguſtino angloꝝ ep̄o ſcripſit dicens.A qͥnqͣa ieiunādi ꝓpoſituꝫ ſumāt qͦsEnīqꝫ eccl̓aſtici gͦdigͥtaſ exſacerdotes ⁊ diacōi ⁊ reliqͥ oēs qͦsdigitaſ ecc̄iaſtici gͣdꝰ adornat a qͥnqͣgeſima ꝓpoſitū ieiunādi ſuſcipiāt. qͦ ⁊ aliquidʳ ad pēſum ſctē inſtitutōis adijciāt: ⁊eoꝝ qͥ in laicali ordine ꝯſiſtūt obẜuantiaꝫſicut loco ita ⁊ religiōe p̄cellāt. ¶ De ip̄aꝟo die dn̄icaʳ heſitamꝰ qͥd nā dicendū ſit.cū oēs laici ⁊ʳ ſeculares illa die plus ſolitoet ceterꝭ diebꝰ accuratiꝰ cibos carniū appetant. ⁊ niſi noua qͣdā auiditate vſqꝫ ad medias noctes ſe ingurgitēt: nō alit̓ ſe huiusſctī tꝑis obẜuatōeꝫ ſuſciꝑe putāt. Qd̓ vtiqꝫ nō rōni ſꝫ voluptati. īmo cuidā cecitatimētis aſcribēduꝫ ē. Un̄ nec a taliʸ ꝯſuetudine auerti pn̄t. ⁊ ideo cū venia ſuo ingenio relinq̄ndi ſūt. ne forteʸ peiores exiſtāt.ſi a tali cōſuetudīe ꝓhibeant̉. Vt enī ait ſalomon: Qui multū emūgit elicit ſanguīeꝫEt pꝰ pauca. ¶ Parª aūt ē: vt nos qͥ hisdiebꝰ a carne aīaliū abſtinemꝰᵇ ab omnibꝰqͦꝫ queᶜ ſemētinā trahūt originē carnis ieiunemꝰ. a lacte ſcꝫ caſeo ⁊ ouis. Et pꝰ pauca. Ceteꝝ piſciū eſus ita xp̄iano relinqͥtur.vt hͦ ei īfirmitatꝭ ſolatiū: nō luxurie pariatincēdiū. Deniqꝫ qͥ a carne abſtinēt: neqͣqͣꝫſumptuoſiora marinaꝝ beluaꝝ ꝯuiuia p̄parēt. Uinū qͦqꝫ ita bibere ꝑmittimur: vtebrietatē oīno fugiāꝰ: alioqͥn reſtat vt oīaq̄ corꝑi libēt ſil̓r faciam ¶ Hec ⁊ ſi legibꝰcōſtituta ſunt: tn̄ qꝛ cōi vſu approbata nonſunt: ſe nō obẜuātes trāſgreſſiōis reos nōarguūt. alioqͥn his n̄ obediēteſ ꝓprio priuarēt̉ honore cū illi qͥ ſacrꝭ neſciūt obedire canonibꝰ: penitꝰ officio iubeant̉ carere ſuſcipto. niſi forte qͥs dicat: hec n̄ decernēdo eēſtatuta ſꝫ exhortādoᵇ cō ſcripta. Decretuꝫꝟo ncc̄itatē fac̄ exhortatio aūt liberā volūtatē excitat.Diſtinctio quinta.Ec q̄ᵉ de priuilegijs ⁊ ceterꝭ īfrapoſit ſcripta ſunt: tā ſecularibuſ¶ aūt ad dr̄am natural̓ iurꝭ ⁊ ceteqͣꝫ eccl̓iaſticꝭ legibꝰ ꝯueniūt. nūctoꝝ reu̓tamur ¶ Naturale ius int̓ oīa primatū obtinet ⁊ tēꝑe ⁊ dignitate Cepit eīab exordio creat̉e rōnal̓: nā nec variat̉ tꝑeᵉſꝫ īmutabile ſꝑ ꝑmanet. Sꝫ cū naturaleius in lege ⁊ euāgelio ſupra dicat̉ eē ꝯp̄hēſum. q̄dā aūt ꝯtraria his q̄ in lege ſtatutaſūt: nūc īueniat̉ ꝯceſſa: nō vid̓r ius nat̉aleimmutabile ꝑmanere. ¶ In lege aūt p̄ci-
piebat̉. vt mulier ſi maſculū ꝑeret̉ qͣdragīta: ſi ꝟo feminā octogīta diebꝰ a tēpli ceſſaret ingreſſu. nūc aūt ſtatī pꝰ ꝑtū eccl̓iamingredi nō ꝓhibet̉. Itē mulier q̄ mēſtruapatit̉ ex lege īmūda eē reputabat̉. nūc aūtnec eccl̓am intrare: nec ſacre cōionis miniſteria ꝑciꝑe inhibet̉. ſic̄ illa q̄ parit vel illd̓qd̓ gignit̉: nec ſtatim pꝰ ꝑtū baptizari ꝓhibetur. ¶ Un̄ eidem auguſtīo angloꝝ ep̄ogreg. ſcribit dicēs. Ml̓ier enixa gras actura ecc̄iam intrare hora eadē nō ꝓhibetur.¶ ¶ Umᵖ enixa fu̓it ml̓r poſt Paleaqͦt dies eccl̓iaꝫ intrare debeat teſtamēti veterꝭ p̄ceptione didiciſtꝭ qꝛ ꝓmaſculo trigītatribꝰ diebꝰ: ꝓ feīa aūt ſexagintaſex diebꝰ dꝫ abſtinere: qd̓ tn̄ ſciēduꝫ ēqꝛ ī miſterio accipit̉. nā ſi ml̓r eadē hora qͣgenuerit actura gr̄as ītrat eccl̓iaꝫᵗ nll̓o pōdere pctīgrauat̉. Uoluptas enī carnis nōdolor ī culpa ē. In carnis āt cōmixtiōe voluptas ē: in ꝓlis ꝑtu dolor ⁊ gemitꝰ. Un̄ ⁊ipſi prime mulieri d̓r. In doloribꝰ ꝑies filios. Si itaqꝫ enixā mulierē ꝓhibemꝰ ītrare eccl̓iaꝫ ipſaꝫ. eiusˣ penā vertimꝰ ī culpā.¶ Idē ad eundē. Mulierē enixā vī qdib ea genitū eſt eadē hora nihil ꝓhibet baAptiſari aūt vl̓ enixā ml̓ie / ptiſariIr̄e vel hͦ qd̓ genuerit:. ſi ꝑiculo mortis vrget̉. vl̓ ipſa eadē hora qͣ gignitvel eadē etiā in qͦ natū ē id qd̓ gignit nullomō ꝓhibet̉: ne dū adhuc tꝑs ad p̄benduꝫredēptiōis myſteriū q̄rit̉: int̓ueniēte paululū mora īueniri n̄ valeat qd̓ redimatur.¶ Itē auguſtinꝰ. Anteqͣꝫ puer ablacteſel mr̄ purificeū ad eiꝰ ꝯcubitū vir nō acceD eius ꝟo ꝯcubitū vir ſuus dataccedere n̄ dꝫ qͦuſqꝫ qͥ gignit̉ⁿ ablaO Actet̉. Praua tn̄ ꝯſuetudo in ꝯiugatoꝝ moribꝰ irrepſit: vt filios ſuos quos gignūt nutrire ml̓ieres ꝯtēnāt. eoſqꝫ ad nutriendū alijs mulieribꝰ tradāt. qd̓ videlicꝫex ſola carnis incōtinētia vid̓r fuiſſe īuentū. qꝛ dū ſe ꝯtinere nolūt: deſpiciūt lactareqͦs gignūt He itaqꝫ ſciant q̄ filios ſuos expraua conſuetudine alijs ad nutriendūtradunt niſi prius tempus purgationistranſierit: viris ſuis nō debent admiſceri.Quippe ⁊ ſine partꝰ cā cū in mēſtruis cōſuetis detinēt̉: virꝭ ſuis miſceriⁿ ꝓhibēturita vt mortē lex ſacra illū feriat. ſi qͥs vir admulierē menſtruatā accedat. Que tn̄ mulier dū ex cōſuetudīe mēſtrua patit̉ ꝓhiberi eccl̓iaꝫ ītrare nō dꝫ. qꝛ ei nature ſuꝑfluitas ī culpā reputare n̄ valet: ⁊ ꝓ hoc qḋᵉ inuita patit̉: īiuſtū ē vt eccl̓ie īgroſū priuet̉.Nouimꝰ nāqꝫ ꝙ ml̓t q̄ fluxū patiebat̉ ſanguīs pꝰ tergū dn̄i hūil̓r veniēs veſtim̄ti eiꝰfimbriā tetigit atꝫ ab ea ſtatī ſua īfirmitasreceſſit Si gͦ ī fluxū ſanguīs poſita laudabilit̓ potuit dn̄i veſtim̄tū tangere. cur etiāq̄ mēſtrua patit̉ ſanguīs: ei ſ̄ liceat ecc̄iaꝫ.intrare. Si eī ea bn̄ p̄ſumpſit: q̄ veſtim̄tū