L. Coelij. Lactantij firmiani ad demetrianuꝫ de opificio deiſeu formatione hominis.Prohemiale Ca. ad Demetrianū in quo narrat cur hoc opus aſ-ſumpſit:Vam minime ſim ꝗetus & in ſunmis neceſſita-tibus ex hoc libello poteris exiſtimare: quē ad terudibꝰ pene uerbis ꝓut ingenij mediocritas tulit.Demetriane ꝑſcripſi: ut & quotidianū ſtudiummeū noſces & nō deeſſeꝫ tibi pręceptor etiā nūc:ſed honeſtioris rei: melioriſqꝫ doctrinę. Nam ſi te in litteris nihil aliud qͣ linguam inſtruentibꝰ auditorem ſatis ſtrēnuumᵗ prębuiſti: qͣto magis in his ueris & ad uitam ꝑtinētibꝰ docilior eſſedebebis: apud quē nūc profiteor nulla me neceſſitate uel rei ueltꝑis impediri: quo minus aliꝗd excudā: quo philoſophi noſtręſectę quā tuemur inſtructiores doctioreſqꝫ in poſterū fiēt: ꝗͣuisnūc me audiāt caſtigent̉qꝫ uulgo: ꝙ aliter ꝗͣ ſapiētibꝰ cōuenit uiuāt & uicia ſub obtētu noīs celēt: ꝗbus aut mederi oportuit: autea prorſus effugere: ut beatū atqꝫ incorruptū ſapientię nomē: uita ipſa cū pręcęptis cōgruēte pręſtarent. Ego tn ut nos ipſos ſil̓& cęteros inſtruā: nullū laborē recuſo: neqꝫ enī poſſuꝫ obliuiſcimei: tū pręſertim cū maxime opus ſit meminiſſe: ſic ne tu ꝗdeꝫtui ut ſpero & opto. Nā licet te publicę rei neceſſitas a ueris &iuſtis operibus auertat: tn̄ fieri nō poteſt: quin ſubinde in cęlumaſpiciat mens ſibi cōſcia recti. Ego ꝗdem lętor: omnia tibi quęꝑ bonis habent̉ proſpere fluere: ſꝫ ita ſi nihil de ſtatu mētis im-mutēt. Vereor enim ne paulatim cōſuetudo & iocūditas earuꝫrerū (ſicut fieri ſolet) in animū tuū reꝑat. Ideoqꝫ te moneo: & repetēs iterū iterūqꝫ monebo: ne oblectamēta iſta terrę ꝓ magnisac ueris bonis habere te credas: q̄ ſunt nō tm̄ fallacia qꝛ dubia: ue-rū etiā inſidioſa: qꝛ dulcia. Nam & ille colluctator & aduerſarius noſter ſcis ꝗͣ ſit aſtutꝰ: & idē ipſe uiolētus ſicuti nūc uidemꝰIs hęc omnia quę illicere poſſunt pro laqueis habet: & quidemtam ſubtilibꝰ: ut oculos mentis effugiant: ne poſſint hominis ꝓuiſione uitari. Sūma ergo prudentia eſt pedetentim ire: quoniāntrobiqꝫ ſaltus inſidet: & offenſacula pedibꝰ latenter opponit.Itaqꝫ res tuas ꝓprias in ꝗbus nūc agis ſuadeo: ut pro tua uirtute