Nephythomon Lactantij Firmiani incipit.Am ſi iuſticia eſt ueri dei cultus: quid enim tamiuſtum ad ęquitatem: tam pium ad honorē: tamneceſſarium ad ſalutem: ꝗ deum cognoſcere utparentem: uenerari ut dominum: eiuſqꝫ legi autpręcęptis obtemperare? Neſcierunt ergo iuſticiāphiloſophi: quia nec ipſum deum agnouerunt& ideo refelli potuerunt a Carneade: cuiꝰ hęc fuit diſputatio nulIum eſſe ius naturale. Itaqꝫ omnes animantes: ipſa ducente naturacommoda ſua defendere: et ideo iuſticia ſi alienis utilitatibus cōſulet: ſuas negliget ſtulticiam eſſe dicendam. Ꝙ ſi omnes populi penes quos ſit imperium: ipſique Romani: qui orbem totumpoſſedere: iuſticiam ſequi uelint ac ſuum cuiqꝫ reſtituere: quodui & armis occupauerunt ad caſas & egeſtatem reuertentur. Qd̓Ii fecerint: iuſtos dicemus equidem: ſed tamē ſtultos iudicare neceſſe eſt: qui ut alijs proſint: ſibi nocere contendant. Deinde ſi re-periat aliquis hominem: qui aut aurum pro auricalco: aut argētūpro plumbo uendat per errorem: atqꝫ id emere neceſſitas cogit:utrum diſſimulabit & emet paruo: an potius iudicabitur: iuſtusutiqꝫ dicet̉: quia nō fefellit: ſed idē ſtultus: qui alteri fecerit lucru:ſibi dānum: ſed facile de damno eſt. Quid ſi uita eius in pericuIum ueniet: ut eū aliquando neceſſe ſit aut occidere: aut mori: ꝗdfaciet? Poteſt hoc euenire: ut naufragio facto inueniat aliquem imbecillem tabulę inhęrentem: aut uicto exercitu fugiēs reperiet aliquem uulneratum equo inſidentem: utrum ne aut illum tabula:aut hunc equo deturbabit: ut ipſe poſſit euadere: Si uolet iuſtuseſſe nō faciet: ſed idē ſtultꝰ iudicabit̉: ꝗ dū alteriꝰ uitę parcit: ſuaꝫperdet. Si faciet ꝗdē: ſapiens uidebit̉: quia ſibi cōſulet: ſed & idēmalus: qꝛ nocebit. Acuta iſta ſane: ſed reſpondere ad ea facile poſſumus. Imitatio enī nominū facit: ut ſic eē uideat̉. Nā & iuſticiaimaginē habet ſtulticię: non tn̄ eſt ſtulticia. Et malicia imaginē ſapientię: non tamen ſapientia eſt. Sed ſicut malicia iſta in conſeruādis utilitatibus ſuis intelligens redargui uidetur: quia non ſapiē-tia: ſed calliditas & aſtutia eſt: ita & iuſticia non debet ſtulticia:ſed innocentia nominari: quia neceſſe eſt iuſtum eſſe ſapientem:& eum qui ſit ſtultus: iniuſtum. Nam neqꝫ ratio: neqꝫ natura ipſa