Capitulum. xvii. Quod deus adminiſtrat mundū: & regithominū actꝰ: et ꝑ cōſequēs iraſcit̉.Eus inquit Epicurus nihil curat: nullaꝫ igitur habet ptāteꝫ.Curare enī neceſſe eſt eū qui habet poteſtatem: uel ſi habet& nō utit̉: q̄ tāta ē negligendi cauſa: ut ei non dicam noſtꝝ genꝰ:ſed etiā mundus ipſe ſit uilis. Ideo inꝗt incorruptꝰ ē ac beatus: ꝙſemper quietus. Cur ergo adminiſtratio tātarum rerum ceſſit: ſihęc a deo negligātur: quę uidemus rōne ſumma gubernari: Autquietus eſſe qūo poteſt: qui uiuit & ſentit? Nam quies aūt ſomni res eſt: aut mortis: ſed nec ſomnus habet quietem. Nam cumIoporati ſumus: corpus quidem ꝗeſcit: animus autē irrequietusagitatur: imagines ſibi quas cernit effingit: ut naturalē ſuum motum exerceat uarietate uiſorum: auocatqꝫ ſe a falſis: dum mēbraſaturētur: ac uigorē capiāt de quiete: ꝗes igitur ſempiterna ſoliꝰmortis eſt. Si aūt mors deū non attingit: deus igit̉ nunꝗͣ quietuseſt. Dei uero actio quę poteſt eſſe niſi mundi adminiſtratio? Siuero mūdi curam gerit: curat igit̉ hominū uitā deꝰ: ac ſingulorūactꝰ aīaduertit: eoſqꝫ ſapientes ac bonos eē deſiderat: hęc eſt uolūtas dei: hęc diuina lex: quā qui ſeꝗtur: qui obſeruat deo carus eſt.Neceſſe eſt igitur ut ira moueatur aduerſus eum: qui hanc ęternādiuinamqꝫ legem aut uiolauerit: aut ſpreuerit. Si nocet alicui deꝰiam bonus non eſt. Non exiguo falluntur errore: qui cenſuramIiue humanam ſiue diuinam acerbitatis nomine infamant̉: putātes nocentem dici oportere: qui nocentes afficit poena. Quod ſieſt: nocentes igitur leges habemus: quę peccantibus ſupplicia ſanxerunt: nocētes iudices ꝗ ſcelere cōuictos poena capitis afficiūt.Quod ſi et lex iuſta eſt: quę & nocenti tribuit quod meretur: &iudex integer ac bonus dicitur: cū malefacta uindicat. Bonorumenim ſalutem cuſtodit: qui malos punit: ergo & deus cum malisobeſt nocens non eſt. Ipſe eſt aūt nocens: qui aut īnocenti nocet:aut nocenti parcit ut pluribus noceat̉. Libet quęrere ab his qui deum faciunt immobilem. Si quis habeat rem: domum familiamſeruiqꝫ eius contemnentes patientiam dn̄i omnia eius inuaſerintipſi bonis eius fruātur: ipſos familia eius honoret: dominus aūtcontemnatur: ab omnibus derideat̉: relinquat̉: utrum ne ſapienseſſe poſſit: qui contumelias nō uindicet: ſuiſqꝫ rebus eos perfruipatiatur: in quos habeat poteſtatem? Quę tanta in quoꝗ poteſt