Cap. xvi. Quę materia ſit in deo miſerationis: gr̄ę uel irę.Vęrit quiſpiā quę ſit iſta materia. Primum accidentibusmalis afflicti hoīes ad deum plerūqꝫ confugiūt: mitigant:obſecrant̉: credentes eū poſſe ab his iniuriis propulſare. Habetigitur cām miſerandi: nec enī tā īmitis ē hominūqꝫ cōtēptor: utauxiliū laborantibꝰ deneget. Itē plurimi ꝗbꝰ perſuaſum eſt deoplacere iuſticiā: eūqꝫ ꝗ ſit dn̄s ac parens omnium uenerantur cuꝫp̄cibus aſſiduis ac frequētibus uotis: dona & ſacrificia offeruntnomen eius laudibus ꝓſequūt̉: iuſtis ac bonis oꝑibus demererieū laborātes. Ergo eſt ꝓpt̓ qd̓ deꝰ & poſſit & debeat gratificari.Nam ſi nihil eſt tam cōueniēs deo: qͣ beneficentia: nihil autē tamalienum: ꝗͣ ut ſit ingratus: neceſſe ē ut officiis optimoꝝ ſancteqꝫuiuētiū pręſtet aliquid: ac uicem reddat: ne ſubeat īgrati culpamq̄ ē etiā homini criminoſa. Contra aūt ſunt alij facinoroſi & ne-farij: qui libidinibꝰ oīa polluāt: cędibꝰ uexēt: fraudēt: rapiāt: ꝑiurent: nec cōſanguineis: nec parentibꝰ parcāt: leges & ipſum etiamdeum negligāt: habet igit̉ ira in deo materiā. Nō eſt enim fas euꝫcū talia fieri uideat nō moueri: & inſurgere ad ultionem ſcelera-toꝝ: & peſtiferos nocēteſqꝫ delere: ut bonis oībus cōſulat. Adeo& in ipſo ira eſt & gratificatio. Inania ergo & falſa reperiunturargumenta: ul̓ eoꝝ qui cū iraſci deū uolūt: gratificari uolunt: ꝗane hoc quidē fieri ſine ira pōt: uel eorū ꝗ nullū animū motū eſſein deo putant. Et ꝙ ſunt aliꝗ affectꝰ: qui non cadunt in deum: utlibido: timor: auaritia: męror: inuidia: omniprorſꝰ affectu eumuacare dixerūt. His enī uacat: quia uicioꝝ affectus ſunt. Eos auteꝫqui ſunt uirtutis: ideſt ira in malos: charitas in bonos: miſeratioin afflictos: quoniā diuina poteſtate ſunt digna: proprios & iu-ſtos & ueros habet. Quę ꝓfecto niſi habeat hūana uita turbabit̉atqꝫ ad tantā cōfuſionē deueniet ſtatus rerū: ut contemptis ſupe-ratiſqꝫ legibus ſola regnet audacia: ut nemo deniqꝫ tutus eſſe poſIit: niſi qui uiribus pręualeat. Itaqꝫ quaſi cōmuni latrocinio terraomnis depopulabitur. Nunc uero quoniam & mali poenam: &boni gr̄am: & afflicti opem ſperant: & uirtutibus locus: & ſce-lera rariora ſunt. At enī plerūqꝫ & ſcelerati foeliciores ſūt: & boIi miſeriores: & iuſti ab iniuſtis impune uexant̉. Cōſiderabimꝰpoſtea cur iſta fiant. Interim de ira explicemꝰ: an ſit aliquaʸi deo:utrum nihil curet omnino: nec moueatur ad ea quę impie gerūt̉