rō ī ſuſtinēda: et ſuꝑāda maloꝝ acerbitate ꝯſiſtit. Ita ꝓpt̓ exiguūcōpēdiū ſb̓latoꝝ maloꝝ: maxīo et uero & ꝓpͥo nobis bono careremꝰ. Cōſtat igit̉ oīa ꝓpt̓ hoīem ꝓpoſita: tā mala ꝗͣ etiam bona.Cap. xiiij. Cur deus fecerit hominem.Equitur (ut oſtendam) cur fecerit hominem ipſuꝫ deꝰ: ſicutmundū ꝓpter hominē machinatus eſt: ita ipſum ꝓpter ſetanꝗͣ diuini templi antiſtitem: ſpectatorē operū rerūqꝫ cęleſtiuꝫ.Solus eſt enim: ꝗ ſentiēs capaxqꝫ rōnis intelligere poſſit deum: q̄opera eius admirari uirtutem: poteſtatēqꝫ perſpicere. Iccirco enīconſilio: mente: prudentia inſtructus eſt. Ideo ſolus pręter cęte-ras animantes rectus corpore: ac ſtatu factus eſt: ut ad contemplationem parentis ſui excitatus eſſe uideatur. Ideo ſermonem ſolꝰaccępit: ac linguam cogitationis interpretem: ut enarrare maieſtatem domini ſui poſſit. Poſtremo iccirco ei cuncta ſubięcta ſūt:ut factori atqꝫ artifici deo eſſet ipſe ſubięctus. Si ergo deus ho-minē ſuum uoluit eſſe cultorē: ideoqꝫ illi tātū honoris attribuit:ut reꝝ omniū dominaretur: utiqꝫ iuſtiſſimū eſſe deum: uidelicꝫeū: ꝗ tāta p̄ſtiterit amare & hominē: ꝗ ſit nobiſcum diuini iurisſocietate cōiunctus. Nec enī fas eſt cultorem dei: a dei cultore uiolari. Vnde intelligit̉ religionis ac iuſticię cauſa eſſe hominemfiguratum: cuius rei teſtis eſt Mar. Tu. ī libris de legibꝰ ita dicēs.Sed omniū q̄ ī doctoꝝ hominū diſputatōne uerſantur: nihil eſtprofecto p̄ſtabilius: ꝗͣ plane intelligi nos ad iuſticiam eſſe natos.Quod ſi eſt ueriſſimum: deꝰ ergo uult oēs homines eſſe iuſtos:ideſt deū & hominē charos habere: deum ſcilicet honorare tanqͣpatrem: hominē diligere uelut fratrem. In his enim duobus totaiuſticia conſiſtit. Qui ergo aut deum non agnoſcit: aut homininocet: iniuſte & contra naturam ſuam uiuit: & hoc modo abrūpit inſtitutum legemqꝫ diuinam.Cap. xv. Vnde ad hominē peccata perueniant.Ic fortaſſe q̄rat aliquis: unde ad hominē peccata peruenerītaut quę prauitas diuini inſtituti regulam ad peiora detor-ſerit: ut cuꝫ ſit ad iuſticiam genitus: oꝑa tn̄ efficiat iniuſta. Iā ſuꝑius explanaui ſimul deū ꝓpoſuiſſe bonū ac malū: & bonū ꝗdemdilige: & malū qd̓ huic repugnat odiſſe: ſꝫ iō malum permiſiſſe