neceſſe eſt humanas animas eadem ratione ſb̓ſiſtere: quoniam exipſa rōe ac ꝓuidētia ītelligit̉ eē q̄dā in hoīe a deo ſimilitudo. Deniqꝫ illud argumētū qd̓ Marcꝰ Tulliꝰ uidit ſatis firmū eſt: ex eoęternitatē anime poſſe dinoſci: q nullū ſit aliud aīal: qd̓ habeatnoticiā dei aliꝗͣ: religioqꝫ ſit pene ſola: q̄ hoīeꝫ diſcernat a mutisq̄ cū in hoīem ſolū cadat: ꝓfecto teſtat̉ id affectare nos: id deſi-derare: id colere: quod nobis familiare: quod proximum ſit futurum. An aliquis cum cęteraꝝ animātium naturam cōſiderauerit:quas pronis corporibus abięctas in terramqꝫ proſtratas: ſummidei prouidentia effecit: ut ex hoc intelligi poſſit: nihil eas ratiōishabere cum cęlo: poteſt non intelligere ſolum ex omnibus cęleſteac diuinū animal eē hominem: cuius corpus ab humo excitatumuultus ſublimis: ſtatus rectus originem ſuam quęrit: & quaſi cō-tempta humilitate terrę ad altum nititur: quia ſentit ſummuꝫ bonum in ſummo ſibi eſſę quęrendū: memorque conditionis ſuęqua deus illum fecit eximium: ad artificem ſuum ſpectat. Quamexpectationem Triſmegyſtus. θεωρίαν rectiſſime nominauit:quę in mutis animalibus nulla eſt. Cum autem ſapientia quę ſolihomini data eſt: nihil aliud ſit qͣ dei noticia: apparet animam nōinterire neque diſſolui: ſed manere in ſempiternum: quia deumqui ſempiternus eſt & quęrit & diligit ipſa cogente natura: ſentiens uel unde orta ſit: uel quo reuerſura. Pręterea non exiguumimmortalitatis argumentum eſt: quod homo ſolū cęleſti elemento utatur. Nam cū reꝝ natura his duobus elemētis: quę repugnātia ſibi & inimica ſunt conſtet igne & aqua: quorum alterum cę-Io: alterum terrę aſcribitur. Cęterę animantes quia terręne mortaleſqꝫ ſunt: terręno grauiqꝫ utunt̉ elemento: homo ſolus ignemin uſu habet: qd̓ eſt elemētū leue: ſublime: cęleſte. Ea uero quę pōderoſa ſunt: ad mortē deprimunt: & quę leuia ſunt ad uitā ſubleuant: quia uita in ſummo eſt: mors in imo. Et ut lux eē ſine ignenon poteſt: ſic uita ſine luce. Igitur ignis elementum eſt lucis acuitę: unde apparet hominem qui eo utitur immortalē Iortitū eēcōditionē: qꝛ id illi familiare eſt quod facit uitā. Virtꝰ quoqꝫ homini ſoli data: magno argumento eſt īmortales eē animas: quodnō erit ſecundū naturā: ſi anima extinguit̉. Huic enim p̄ſenti uitęnocet: nā uita iſta terręna quā cōem cū mutis aīalibꝰ ducimꝰ: &uoluptatē expetit: cuiꝰ uariis fructibꝰ ac ſuauibꝰ delectat̉: et dolorē