Num eſt igit̉ ſummū bonū īmortalitas: ad quā capiēdam& formati a pͥncipio & nati ſumus. Ad hanc tendimꝰ: hācſpectat hūana naͣ: ad hāc nos ꝓuehit uirtꝰ: qd̓ bonū q cōp̄hendi-mus: ſuꝑeſt ut etiā de ipſa īmortalitate dicamꝰ. Platonis argumēta qͣuis ad rē cōferāt multū: tn̄ paꝝ habēt firmitatis ad ꝓbādā &īplēdā ueritatē: quoniā nec rōem myſterii magni totiꝰ cōſūmauerat: in unūqꝫ collegerat: nec ſūmū bonū cōp̄henderat. Nā licet uerū de īmortalitate aīę ſentiret: tn̄ nō ita de illa tanꝗͣ de ſūmo bo-nō diſſerebat. Nos igit̉ certioribus ſignis eligere poſſumus ueritatem: qui eā non ancipiti ſuſpitione collegimus: ſed diuina tra-ditione cognouimus. Plato autem ſic argumentatus eſt: immortale eſſe quicqud per ſeipſum & ſentit & ſemper mouet̉. Quodenī pͥncipium motus non habet: nec finem habiturum: quia deſerI a ſemetipſo non pōt: quod argumentum etiā mutis animalibꝰęternitatem daret: niſi adięctione ſapiētię diſcreuiſſet. Addiditigitur (ut effugeret hanc communitatem) fieri non poſſe: quin ſitImmortalis animus humanus: cuius miranda ſolertia inueniēdi:& ſceleritas cogitandi: & facilitas percipiendi atque diſcernēdi& memoria pręteritorum: & ꝓuidentia futuroꝝ: & artiū pleꝝqꝫInnumerabilium ſcientia: qua cęterę careant animantes: diuina &cęleſtis appareat: q & origo animi: qui tanta capiat: tanta contineat: nulla reꝑiatur in terra: ſiꝗdem ex concretione terręna nihil habeat admixtum: ſed neceſſe eſt in terram reſolui: quod eſt in ho-mine ponderoſum & diſſolubile. Quod autem tenue ac ſb̓tile:id uero eſſe indiuiduū: ac domicilio corporis uelut carcere libe-ratū: ad cęlum & naturā ſuā ꝑuolare. Hęc fere Platonis collectabreuiter: quę apud ipſum late copio ſeqꝫ explicant̉. In eadem ſnīafuit etiam Pythagoras antea: eiuſdēqꝫ pręcęptor Pheręcides: quēCicero tradidit primum de ęternitate animarū diſputaſſe. Quiomnes Iicet eloquentia excellerent: tamen in hac duntaxat contē-tione non minus auctoritatis habuerunt: qui contra hanc ſenten-tiam diſſerebant. Dicęarchus primo: deinde Democritus: poſtremo Epicurus: adeo ut res ipſa de qua inter ſe pugnabant in dubi-um uocaretur: deniqꝫ & Tullius expoſitis horum omniū de immortalitate ac morte ſententijs: neſcire ſe quid ſit uerum pronunciauit. Harum inquit ſententiarum quę uera ſit: deus aliquid ui-derit. Et rurſus alibi: quoniam utraqꝫ inquit earum ſentētiarum