ideo quoniā ignorant unū hominē a deo eē formatū: putantquehoīes in oībꝰ terris & agris tāqͣ fungos eē generatos. At Hermesnō ignorauit hoīem & a deo & ad dei ſimilitudinē factū: ſed redeo ad ꝓpoſitū. Nihil ē (ut opinor) qd̓ ſit ꝓpt̓ ſe ip̄m factuꝫ: ſedꝗcꝗd omnino fit: ad uſū aliquē fieri neceſſe ē. Quis ē enī uel tamineptꝰ uel tā ocioſus: ut aggrediat̉ facere aliꝗd fruſtra: ex quo nullam utilitatē nullū cōmodū ſperet? Qui domū ędificat: nō īccirco ędificat ut tātūmō domꝰ ſit: ſed ut in ea poſſit habitari. Quinauē fabricat: nō iō aſſumit operā: ut tātū nauis appareat: ſed utin eo nauiget̉. Iteꝫ qui uas aliqd̓ inſtituit aut format: non propte-rea id facit: ut tantum feciſſe uideatur: ſed ut uas illud effectuꝫ capiat aliquod neceſſariū. Similiter cętera quęcūqꝫ fiunt: non utiqꝫin ſuperuacuum: ſed ad uſus aliquos laborantur. Mūdus igitura deo factus eſt: non utiqꝫ propter ipſum mūdum: neqꝫ enim autcalore ſolis: aut lumine: aut aſpiratione uentorum: aut humoreimbrium: aut alimonia frugum: cum ſenſu careat indiget. Sed neillud quidem dici poteſt: ꝙ deus propter ſeipſum fecerit mun-dū: quoniā pōt eē ſine mūdo: ſicut fuit antea. Et his omnibꝰ quęin eo ſunt: quęqꝫ generāt̉ deus ipſe non utitur. Apparet ergo animantium cauſa mundum eſſe conſtructum: quoniā his rebꝰ ꝗbꝰcōſtat animantes fruuntur: quę ut uiuere: ut conſtare poſſunt: oīahis neceſſaria temporibꝰ certis ſumminiſtrantur. Rurſus cęterasanimātes hominis cauſa eſſe fictas: ex eo claꝝ eſt ꝙ homini ſeruiunt: & tutelę eius atqꝫ uſibus data ſunt: quoniā ſiue terręnę ſunt:ſiue aquatiles: nō ſentiunt mundi rationem ſicut homo. Reſpō-dendum eſt hoc loco philoſophis: maximeqꝫ Ciceroni: ꝗ ait curomnia noſtri cauſa cum faceret tantā uim natricū uiperaꝝqꝫ fece-rit: cur tā ml̓ta peſtifera terrę mariqꝫ diſperſerit; ingens ad diſputandū locus eſt: ſed ut in tranſcurſu breuiter ſtringendus eſt: quoniam homo ex rebꝰ diuerſis: ac repugnantibuſ cōfiguratꝰ eſt anima & corpore: ideſt cęlo atqꝫ terra: tenui & cōprehēſibili: ęternoac tēporali: ſenſibili atqꝫ bruto: luce prędito atqꝫ tenebroſo: ipſaratio ac neceſſitas exigebat: & bona homini proponi & mala: bona quibus utatur: mala quę uitet & caueat. ſccirco enim data eſtilli ſapientia: ut cognita bonoꝝ maloꝝqꝫ natura: & in appetēdisbonis: & in malis declinādis: uim ſuę rōis exerceat. Nam cęterisaīalibus quibꝰ ſapiētia nō data eſt: ſed munita īdumētis naͣlibus