pręceptoris triſtiſſimo caſu qui cum his philoſophorū pręceptisobtēperare geſtit: ipſe ſe perdidit. Qui ſi laceſſitus iniuria patientiā tenuiſſet: ſi diſſimulare: ſi ferre contumeliam boni uiri eſſe didiciſſet: nec illas nobiles orationes alieno titulo inſcriptas: impatientia & leuitas & inſania profudiſſet nunꝗͣ capite ſuo roſtra: inquibus ante floruerat cruentaſſet: nec rēpublicam funditꝰ proſcriptio illa deleſſet. Sapientis ergo ac boni uiri non eſt uelle certare ac ſe periculo cōmittere: quoniā & uincere non eſt in noſtra poteſtate: & eſt anceps omne certamē: ſed eſt ſapientis & optimi uiri non aduerſarium uelle tollere: quod fieri ſine ſcelere ac periculonō pōt: ſed certamē ipſum: quod fieri & utiliter & iuſte poteſt.Sūma igitur uirtus habēda patientia eſt: quam ut caperet homoiuſtus: uoluit illū deus: ut ſupradictum eſt ꝓ inerte contēni. Niſi.n. contumeliis fuerit affectus: quantum habeat fortitudinis in ſeipſo cohibendo ignorabitur. Si autem laceſſitus iniuria lędenteꝫperſequi coeperit: uictus eſt. Si uero motū illum ratione compreſſerit: hic plane imperat ſibi: & hic regere ſe poteſt: quę ſuſtentatioſui recte patientia nominat̉: quę una uirtus omnibus eſt appoſitauiciis & affectibus. Hęc perturbatum animum ac fluctuātem adtranquillitatem ſuam reuocat: hęc mitigat: hęc hominem ſibi reddit. Ergo quoniā naturę repugnare impoſſibile eſt: & utile ut nōcōmoueamur omnino: prius tamen ꝗ cōmotio illa proſiliat adnocendum: quoad fieri poteſt maturius ſopiatur. Pręcepit deusnō occidere ſolem ſuper iram noſtram: ne furoris noſtri teſtis abſcedat. Deniqꝫ Marcus Tullius cōtra ſuum pręceptū: de quo pauIoante dixit: obliuionem iniuriarū in magnis laudibꝰ poſuit. Spero inꝗt Cęſar qui obliuiſci nihil ſoles niſi iniurias. Quod ſi hocille faciebat homo: non a cęleſti tātum: ſed a publica quoqꝫ: ciuiliqꝫ iuſtitia remotiſſimus: quanto magis id nos facere debemus:qui immortalitatis uelamine candidati ſumus.Capi. xix. Ꝙ Peripathetici ſtoicis obuiant in defenſione affectuum. Et quę ſint tres furię: quas poetę finxerunt: &quis earum uſus ſit & abuſus.Toici cum affectus ex homine tanqͣ moroos conantur euelIere: Peripathetici ſe opponunt: eoſqꝫ non modo retinent: