cxcogitata ſunt. Nam de mortis generibus horret animus recordari: cum immaniū beſtiaꝝ ultra ipſam mortem carnificina ſcęuierit. Has tamē execrabiles corporum lacerationes: foellx atqꝫ inuicta patientia ſine ullo gemitu pertulit. Hęc uirtus omnibus populis atqꝫ ꝓuintiis: & ipſis tortoribus miraculum maximū prębuitcum patientia crudelitas uinceretur. Atꝗ hanc uirtuteꝫ nihil aliudqͣ metus dei fecit. Itaqꝫ ut dicebā nō euellēdus (ut ſtoici) neqꝫ temperandus timor (ut peripathetici uoluūt) ſed in ueram uiam dirigendus eſt: auferendiqꝫ ſunt metus: ſed ita ut hic ſolus relinquat̉:qui quoniā legitimus ac uerus ē: Iolus efficit ut poſſint cętera oīanon timeri. Cupiditas quoqꝫ inter uicia numeratur: ſed ſi hęc quęterręna ſunt concupiſcat uicium eſt: uirtus autem ſi cęleſtia. Quienim iuſtitiā: qui deū: qui uitaꝫ ꝑpetuā: qui lucē ſempiternā: eaqꝫomnia quę deus homini pollicetur conſequi cupit: opes iſtas &honores & potētias: & regna ipſa cōtēnet. Dicet fortaſſe Stoicꝰuoluntate opus eſſe ad hęc conſequēda non cupiditate: īmo ueropaꝝ eſt uelle. Multi .n. uolunt: ſed cū dolor uiſceribus acceſſerit:uoluntas cedit: cupiditas perſeuerat: quę ſi efficit ut contemptuiſint omnia: quę a cęteris appetuntur: ſumma uirtus eſt: ſiquidemcōtinētię mater eſt: ideoqꝫ potius illud efficere debemus: ut affectus quibus parue uti uicium eſt: dirigamus in rectum. Nā iſte cōcitationes animoꝝ iuncto currui ſimiles ſunt: in quo recte moderando ſummū rectoris officiū eſt: ut uiā nouerit: quā ſi tenebit:licet qͣ concitate ierit non offendit. Si autē errauerit: licet placideac leuiter eat: aut per confrago ſa uexabitur: aut per pręcipitia labetur: aut certe quo non opus eſt deferetur. Sic curſus ille uitę: quiaffectibus uelut equis pernicibus ducitur: ſi rectā uiaꝫ teneat furgetur officio. Metus igit̉ & cupiditas ſi ꝓiiciant̉ in terram: uiciafient. Virtutes autē ſi ad diuina referātur: parſimoniā contra uirtutis loco habēt: quę ſi ſtudium eſt habendi: non pōt eſſe uirtusꝗa in augēdis uel tuēdis terręſtribus bonis tota uerſatur. Nos autem ſummū bonum non referimus ad corpus: ſed omne officiūſolius animę conſeruatione metimur: quod ſi (ut ſupra docui patrimonio minime parcendum eſt: ut humanitatem iuſtitiamqꝫ teneamus: non eſt uirtus frugi eſſe: quod nomē uirtutis ſpecie fefellit ac decepit. Eſt .n. frugalitas abſtinētia ꝗdē uoluptatū: ſed eo uiciū: ꝗa exhibēdi amore deſcēdit: cū ſit & uoluptatibꝰ abſtinēdū