& pecunię minime temperandum. Nam parce ideſt med iocriteruti pecunia: quaſi quędam puſillitas eſt animi: aut pertimētis neſibi deſit: aut deſperantis poſſe ſe illam reparare: aut contemptuꝫterręſtium non cupientis. Sed illi rurſus euꝫ qui rei familiari ſuęnon parcat prodigum uocant̉. Nam ita liberalem diſtinguunt aꝓdigo: ꝙ is liberalis ſit: ꝗ cibū & benemeritis & cum oportet &ꝗͣtū ſatis eſt largitur. prodigus uero qui & nō meritis & cū opusnon eſt: & ſine reſpectu rei familiaris effūdat. Quid ergo prodigum ne dicemus eū? qui miſericordię cauſa tribuit egentibus uictum? Atquin multū refert utꝝ ne ſcortis propter libidinē largīare: an miſeris propter humanitatem. Vtrū pecuniam tuā ꝑductores aleatores. lenoneſqꝫ diripiant. an illam pietati ac deo pręſtes.Vtrū ne illam uentri ac gulę ingeras: an in theſauro iuſtitie reponas. Vt ergo uicium eſt effundere in malā partem: ſic in bonā uirtus. Si uirtus eſt nō parcere opibus quę poſſunt reparari: ut hominibus uitam ſuſtentes quę reparari non pōt: viciū igitur parſimonia eſt. Quare nihil aliud dixerim ꝗͣ inſanos: qui hominem miteac ſociale animal orbant ſuo nomine: qui euulſis affectibus ꝗbusomnis conſtat humanitas: ad īmobilem ſtuporē mentis perducere uolunt: dū ſtudent animū a perturbationibus liberare: & ut ipſi dicunt quietum tranquillumqꝫ reddere: quod fieri non tantumnō pōt: ꝗa uis & ratio eius in motu eſt: ſed ne oportet quidē: ꝗa ſicut aqua quidem ſemper iacens & quieta inſalubris: & magis turbida eſt: ſic animus īmotus ac torpens inutilis eſt etiam ſibi: necuitam ipſā tueri poterit: ꝗa nec faciet quicꝗͣ nec cogitabit: cum cogitatio ipſa nihil aliud ſit ꝗͣ mentis agitatio. Deniqꝫ qui hanc immobilitatē animi aſſerunt: priuare animum uita uolunt: quia uitaactuoſa eſt mors quieta. Quędam etiam recte pro uirtutibus habent: ſed eaꝝ modum non tenent. Virtus eſt conſtantia: non utinferentibus iniuriam reſiſtamus. His enim credendū: quod cumfieri debeat mox docebo: ſed ut iubentibus facere nos contra deilegem cōtraqꝫ iuſtitiā: nullis minis aut ſuppliciis terreamur: quominus dei iuſſionem hominis iuſſioni pręferamus. Item uirtus ēmortē cōtemnere. nō vt appetamus: eamqꝫ ultro nobis inferamꝰ.ſicut phōrum plurimi & maximi ſępe fecerunt: quod eſt ſceleratum ac nefarium: ſed ut coacti deum relinquere: ac fidem prodere: mortē ſuſcipere malimꝰ: libertatemqꝫ defendamus aduerſus