bocopię gratia: multa noīa hiſdem rebus īpoſita: aut nihil: aut certenon multū inter ſe illa diſtare. Nam & cupiditas a uoluntate incipit: & cautio a metu oritur: & lętitia nihil aliud ē qͣ profeſſū gaudium. Sed putemus ut ipſi uolunt eſſe diuerſa. Nempe igitur cupiditatem eſſe dicent perſeuerantem ac perpetuam uoluntatem: lętitiam uero inſolenter ſe offerens gaudium: metum autē nimiam& excedentē modū cautionē. Ita fit ut ea quę tollēda eſſe cenſētnon tollant: ſed tēperent: ſiquidē noīa tātūmodo īmutant: res ipſę manent. Eo igitur īprudentes reuoluuntur: quo Peripatheticiratione perueniunt: ut uicia quoniā tolli non poſſunt: medio temperanda ſint. Errant ergo quoniā non efficiunt quod uolūt: & lōgo aſperoqꝫ circuitu in eādē uiā redeunt.Capi. xvi. Quō Peripathetici errauerūt. Et ꝙ bonꝰ uſus affectuū ꝟtꝰ ē: malus uiciū. Et ꝙ uſus ip̄e ex cā pēſādus eſt.T ego ne Peripatheticos quidem acceſſiſſe ad ueritatemputo: qua uicia eſſe concedunt: ſed ea med iocriter temperant. Carendum eſt enim uiciis etiam mediocribus: quin potiusefficiendum fuit primum ne uicia eſſent. Nec enim quicꝗͣ uicioſūnaſci pōt: ſed uicia fieri ſi male utamur affectibus: uirtutes ſi bene. Deinde monſtrādū eſt nō ipſos affectus: ſed eorū cauſas eſſemoderandas. Nō eſt inquiunt nimia lętitia geſtiendum: ſed modice ac temperate. Hoc uero tale eſt: quale ſi dicerent non eſſe currendum concitate: ſed gradienduꝫ moderate. At poteſt & ꝗ graditur errare: & qui currit rectam uiam tenere. Quid ſi oſtēdo eſſe aliꝗd ubi nō tm̄ modicū: ſed uel punctum gaudere uicioſumſit: & aliud contra: ī quo uel exultare lętitia: minime criminoſū:Quid tandem nobis iſta mediocritas ꝓderit: quęro utꝝ ne ſapienti lętandum putēt: ſi quid inimico ſuo mali uidēt accidere: aututꝝ ne lętitiam refrenare debeant: ſi uictis hoſtibus: aut oppreſſotyranno libertas & ſalus ciuibus parata ſit: Nemo dubitat: qn &in illo exiguum lętari: & in hoc parum lętari ſit maximum crimen. Eadem de cęteris affectibus licet dicere. Sed ut dixi nonin his moderandis ſapientię ratio uerſatur: ſed in cauſis eorum:quoniam extrinſecus cōmouentur: nec his potiſſimū fręnum imponi oportuit: quoniā & exigui poſſunt eſſe in maximo crimīe.