QIMut promereare īuenire uiuētem. Quod ſicut uſui habent: quicꝗdacceperint ⁊ gratias agunt: ita deus: in cuius conſpectu bonum feceris: & probabit: & mercedem pietatis exoluet.Capi. xiiii. Ꝙ philoſophi uera caruerunt humanitate:qui cum Stoicis eam inter morbos animę poſuerūt.¶ I ergo in homīe pręclaꝝ & excellens eſt bonum miſericordia: idqꝫ diuinis teſtimoniis & bonoꝝ malorumqꝫ cōſenſu optimum iudicat̉: apparet phōs longe abfuiſſe ab humano bono: qui neqꝫ pręceperunt eiuſmodi quicꝗͣ: neqꝫ fecerunt: ſed uirtutem: quę propemodū in homine eſt ſingularis: pro uicio ſemperhabuerunt. Libet hic interponere unum de philoſophia locuꝫ: utilloꝝ plenius coarguamus errores: qui miſericordiā: cupiditateꝫ:metum: morbos animi appellant. Conant̉ illi quidē uirtutes a uiciis diſtinguere: quod eſt ſane facillimum. Quis .n. non poſſet liberalem a prodigo ſeparare: ut illi faciūt: aut puꝝ a ſordido: autquietū ab inerti: aut cautum a timido: ꝙ hęc quę ſunt bona finesſuos habeant: quos ſi exceſſerint in uicia labuntur: ita ut conſtātianiſi pro ueritate ſit ſuſcepta fit imprudētia. Itē fortitudo ſi nullaneceſſitate cogēte: aut non ꝓ cauſa honeſta certum periculū ſubierit in temeritatē cōuertit̉. Liberalitas quoqꝫ ſi alios inſectet̉ potiꝰqͣ inſectantibus reſiſtat: cōtumacia eſt. Seueritas etiam niſi ſe ītracōgruentes nocētiū poenas coarceat: fit ſceua crudelitas. Itaqꝫ dicunt eos qui mali uideant̉ non ſua ſponte peccare: nec mala potiꝰeligere: ſed bonoꝝ ſpecie lapſus incidere ī mala: dū bonoꝝ ac maloꝝ diſcrimen ignorant. Hęc quidē falſa nō ſunt: ſed ad corpꝰ cūcta referunt̉. Mam parcū alias puꝝ eſſe aut conſtantem: aut cautūaut quietū: aut fortem: aut ſeueꝝ: uirtutes ſunt quidem: ſed huiꝰtēperantię uitę. Nos autem qui hanc uitam contēnimus: alias nobis uirtutes propoſitas habemus: de ꝗbus phī ne ſuſpicari quidēulla ratione potuerunt. Itaqꝫ & uirtutes quaſdam pro uiciis: & uicia quędam pro uirtutibus habuerunt. Nam Stoici affectus omnes: quorum impulſu animus commouetur: ex homine tolluntcupiditatem atqꝫ lętitiam: metum: moeſtitiam: quoꝝ duo prīoraex bonis ſunt: aut futuris: aut pręſentibus: poſteriora ex malis.Eodem mō hęc quatuor morbos (ut dixi) uocant: nō tam natura