q Votiens igitur rogaris: tētari te a deo crede: an ſis dignusexaudiri. Circūſpice conſcientiā tuā: & quātum potes medere uulneribꝰ: nec tn̄ ꝗa peccata largitione tollūtur: dari tibi licētiā peccādi putes. Abolentur .n. ſi deo largiare: ꝗa peccaueras. Nāſi fiducia largiendi pecces: non abolentur. Deus enim purgari homines a peccatis maxime cupit: ideoqꝫ agi poenitentiā iubet. Agere autē poenitētiā nihil alind eſt: ꝗͣ ꝓfiteri & affirmare ſe ulteriusnon peccatuꝝ. Ignoſcit̉ itaqꝫ his ꝗ ad peccatum ignorāter: imprudenter: incauteqꝫ labuntur: ueniam non habet qui ſciens peccat.Nec tamen ſi aliquis purificatus fuerit ab omni labe peccati: temperandum ſibi ab opere largitionis exiſtimet: quia non habeatpeccata quę deleat: īmo uero tū magis iuſtitiam debet operari: cūfactus eſt iuſtus: ut quod ante ī medelam uulneꝝ fecerat: poſtmodum faciat in gloriā laudēqꝫ uirtutis. Eo accidit ꝙ nemo eſſe ſinedelicto poteſt: qͣdiu īdumēto carnis ornatus eſt. Cuius īfirmitastriplici modo ſubiacet dominio peccati: factis: dictis: cogitatōibus. Per hos gradus ad ſummū culmē iuſtitia ꝓcedit. Primus ēuirtutis gradus: malis operibus abſtinere: ſecundus etiā malis uerbis: tertius etiam cogitatione rerum malaꝝ. Qui primum graduaſcendit ſatis iuſtus eſt. qui ſecunduꝫ iā perfecte uirtutis: ſiquideꝫneqꝫ factis neqꝫ ſermone delinquat. Qui tertium: is uere ſimilitudinē dei aſſecutus uidetur. Eſt. n. pene ſupra humanum modum:ne in cogitatione quidem admittere: qd̓ ſit uel facto malum: uelimprobum dictu. Itaqꝫ etiam iuſti homīes qui frenare ſe poſſuntab omni opere iniuſto: nōnunꝗͣ tamen ipſa fragilitate uincuntur:ut uel in ira malum dicant: uel in aſpectu rerum delectabilium tacita cogitatione concupiſcant. Quod ſi mortalis conditio nō patitur hominem eſſe ab omni macula puꝝ: debent ergo largitioneperpetua peccata carnis aboleri: unum eſt enim ſapientis & iuſti& uitalis uiri opus: diuitias ſuas ī ſola iuſtitia collocare: qua ꝓfecto qui eget: licet ille Croeſum aut Craſſum diuitiis ſuperet: hicpauper: hic nudus: hic mendicus putandus eſt. Danda igitur oꝑaeſt: ut indumento iuſtitię pietatiſqꝫ uelemur: quo nos nemo exuat: quod nobis ſempiternum prębet ornatum. Nam ſi deorū cultores ſimulachra inſenſibilia excolunt: & quicquid precioſi habent in ea conferūt: quibus nec uti poſſūt: nec gratias agere ꝙ acceperīt: quāto iuſtius eſt & uerius: uiuētia dei ſimulachra excolere