quaſi actus poenitētia ſic ait. Nonnunꝗͣ tamē eſt largiendum: nechoc benignitatis genus omnino repudiādum: & ſępe idoneis hominibus egētibus de re familiari impartiēdum. Quid ē idoneis:Nēpe his qui reſtituere ac referre gratiā poſſint. Si nūc Cicero uiueret: exclamarē profecto. Hic hic Marce Tullii aberraſti a uera iuſtitia: eāqꝫ uno uerbo ſuſtuliſti: cū pietatis & humanitatis officiautilitate metitus es. Nō .n. īdoneis homībus largiēdū eſt: ſed quātū pōt nō idoneis: id. n. iuſte: id pie: id humane fit: quod ſine ſperecipiēdi feceris. Hęc eſt uera illa & germana iuſtitia: cuiꝰ ſolidā& expreſſam effigiē nullam tenere uos dicitis. Ipſe pluribꝰ locisclamas mercenariā non eſſe uirtutē: fateriſqꝫ in libris legum tuaꝝliberalitatem gratuitam eſſe his uerbis. Nec eſt dubium quin is ꝙliberalis benignuſqꝫ eſſe dicit̉: officium non fructū ſequat̉. Curergo idoneis potius largiris: niſi ut poſtea mercedē recipias? Teergo auctore ac pręceptore iuſtitię quiſꝗs idoneus nō erit: nuditate: ſiti: fame conficietur. Nec homines cōpioſi & uſqꝫ ad delitiasabundātes ſubueniēt ultimę neceſſitati: ſi uirtus mercedem nō exigit: ſi ꝓpter ſe (ut dicitis/ expetenda eſt. Ergo iuſtitiam principeꝫmatremqꝫ uirtutum ſuo precio: non tuo cōmodo ęſtima: ei potiſſimum tribue a quo nihil ſperes. Quid perſonas eligis: quid mēbra inſpicisʸ pro homine tibi habendus eſt quiſꝗs precat̉: ideoqꝫte homineꝫ putet. Abiice umbras illas imagineſqꝫ iuſtitię: atqꝫ ipſam ueram & expreſſam tene. largire cęcis: debilibus: claudis: deſtitutis: quibus niſi largiare moriendum eſt. Inutiles ſunt hominibus: ſed utiles deo: qui eos retinet in uita: qui ſpiritu donat: quiluce dignatur: foue quantum in te eſt & animas hominum: ne extinguantur humanitate ſuſtenta. Qui ſuccurrere perituro pōt: ſinon ſuccurrerit occidit. Verum iſti quia neqꝫ naturam retinent:neqꝫ proemium ī eo: quod ſit: ſciunt dum perdere timent perdūt:& in id quod maxime cauēt incidunt: ut quicquid largiuntur: autpereat omnino: aut ad tempus breuiſſimum proſit. Nam qui exiguam ſtipem miſeris negant: qui cōſeruare humanitatē ſine damno ſuo nolunt: patrimonia ſua effundunt: ut aut peritura fragiliaIibi comparent̉: aut certe ſuis maximis damnis nihil conſequantur. Quid enim dicendum eſt de his qui populari leuitate ducti:uel magnis urbibus ſuffecturas opes exhibēdis muneribus impēdunt: niſi eos demētes ac furioſos qui pręſtent id populo: quodp 4