qui parentem animę ſuę deum neſcit: quod eſt ſummum nefas.Quę ignoratio facit ut dijs alienis ſeruiat: quo nihil ſceleratiꝰ cōmitti pōt. Hinc iā ꝓcliuis eſt ad malitiā gradus: per ignorātiā ueri ac ſingularis boni: ꝗa deus quē noſſe refugit: fons eſt ipſe bonitatis. vel ſi iuſtitiam ſequi uolet dei: diuini tamen iuris ignarus:gentis ſuę leges tanꝗͣ uerum ius amplectitur: quas non utiqꝫ iuſtitia ſed utilitas repperit. Cur enim ꝑ omnes populos diuerſa& uaria iura ſūt cōdita: niſi ꝙ vnaqueqꝫ gens id ſibi ſāxit: quodputauit rebus ſuis utile. Quantū autem a iuſtitia recedat utilitas:populus ipſe Romanus docet: ꝗ per foetiales bella indicendo: &legitime iniurias faciendo: ſemꝑqꝫ aliena cupiendo atqꝫ rapiēdo:poſſeſſionē ſibi totius orbis cōparauit. Veꝝ hi ſe iuſtos putāt:Ii contra leges ſuas nihil faciant: quod etiā timori aſcribi pōt: ſipręſentiū poenaꝝ metu ſceleribus abſtineāt. Sed concedamus ſane: vt id natura uel ut ait phūs ſua ſponte faciāt: qd̓ legibus facerecogunt̉. Num iccirco iuſti erunt: qui parent inſtitutis hominum:qui & ipſi aut errare aut iniuſti eſſe potuerūt. Sicut illi duodeciꝫtabulaꝝ cōditores: qui publicę utilitati ꝓ cōditione tempoꝝ ſeruierūt. Aliud eſt igitur ciuile ius quod ꝓ moribus ubiqꝫ uariat̉:aliud eſt uera iuſtitia: quam vniformē ac ſimplicē ꝓpoſuit omnibus deus: quē ꝗ ignorat: & ipſā iuſtitiā ignoret neceſſe ē. Sed putemus fieri poſſe: vt aliquis naturali & ingenito bono ueras uirtutes capiat: qualē fuiſſe Thimoneꝫ Athenis accepimus: qui & egētibus ſtipē dedit: & pauperes inuitauit: & nudos īduit: tamen cūillud unū quod eſt maximū deeſt agnitio dei: iam illa bona omnia ſuꝑuacua ſunt & inania: vt fruſtra in his aſſequēdis laborauerit. Omnis .n. iuſtitia eius ſimilis ē humano corpori caput non habenti: in quo tāetſi mēbra omnia & locis ſuis conſtent: & figura& habitudine: tamē quoniā deeſt id quod ē omniū prīcipale: &uita & omni ſenſu caret. Itaqꝫ membra illa formā tātūmodo mēbroꝝ habēt: uſum nō habēt: tā ſcilicet ꝗͣ caput ſine corpore cui ſimilis eſt qui cum deum ignoret: uiuit iniuſte. Id. n. Iolum habetquod eſt ſummū: ſed fruſtra: quoniaꝫ virtutibus tanqͣ membriseget. Itaqꝫ vt ſit viuum ac ſenſibile corpus: & agnitio dei neceſſaria eſt quaſi caput: & uirtutes omnes quaſi corpus: ita fiet homoperfectus ac uiuus: ſed tamen ſumma omnis in capite eſt. Quodquis conſtare non poſſit ſine omnibus: ſine quibuſdam tamen