tempus cū iam ſponſor eius duceret̉: pręſentiam ſui fecit: eūqꝫinteruentu ſuo liberauit: quoꝝ uirtus in tanta gloria nō haberet̉:cū alter ꝓ amico etiā pro fide mori uoluit: ſed ſtulti putarent̉.Deniqꝫ ob hāc ipſaꝫ uirtutē tyrānus his gratiā retulit utrūqꝫ ſer-uando: & hoīs crudeliſſimi natura mutata eſt. Quin etiā depre-catus eſſe dicit̉: ut ſe tertiū in amicitiā reciperēt: nō utiqꝫ tāqͣ ſtultos: ſꝫ tanqͣ bonos & ſapiētes uiros. Itaqꝫ nō uideo quare cū proamicitia & fide mori ſumma gloria cōputet̉: nō etiā ꝓ innocētiaperire ſit hoī glorioſum. Ergo ſtultiſſimi ſunt ꝗ nobis criminidāt: mori uelle ꝓ deo: cū ipſi eū ꝗ ꝓ hoīe uoluit mori: in cęlū ſūmis laudibꝰ tollāt. Deniqꝫ ut cōcludā diſputatōem: nō poſſe eūdē ſtultū eſſe ac iuſtū: & eūdē ſapiētē & īiuſtū docet ip̄a rō. Quienī ſtultꝰ eſt: ꝗd ſit bonū ac iuſtū neſcit: & iō ſemꝑ peccat. Ducit̉enī qͣſi captiuus a uicijs: nec reſiſſere ullo mō pōt: qꝛ caret uirtutequā neſcit. Iuſtꝰ aūt ab omni peccato ſe abſtinet: ꝗͥd alter facer̄ nōpōt: quā ſi habeat recti prauiqꝫ noticiā. Rectum aūt diſcernere aprauo ꝗs pōt niſi ſapiēs. Ita fit ut nūqͣ poſſit iuſtꝰ eē ꝗ ſtultꝰ eſt:neqꝫ ſapiēs ꝗ fuerit īiuſtꝰ. Qd̓ ſi eſt ueriſſimū: manifeſtū eſt euꝫꝗ aut naufrago tabulā: aut equū ſaucio nō ademerit ſtultū nō eēqꝛ hoc facere peccatum eſt a quo ſe ſapiēs abſtinet. Videri tamen& ipſe profiteor ꝑ hominū errorē ignorantiū cuiuſqꝫ rei pro-prietate. Itaqꝫ oīs hęc queſtio nō tam argumētis ꝗͣ diffinitōe diſſoluit̉. Stulticia igit̉ eſt in factis dictiſqꝫ ꝑ ignorātiā rectī ac boni erratio. Ergo ſtultus nō eſt: ꝗ ne ſibi ꝗdem parcit dūmodo alteri nō noceat: quod eſt malū. Quod ꝗdem nobis & rō & ueritas ipſa pręſcribit. In omnibꝰ enī uidemus animalibꝰ ꝙ ſapiētiacarēt: conciliatricē eſſe naturā. Nocēt igitur alijs: ut ſibi proſint.Neſciunt enī q malū eſt nocere. Homo uero qui ſciētiā boni ac-mali habet abſtinet ſe a nocendo etiā cū incōmodo ſuo: qd̓ aīalirrationale facere nō pōt. Et ideo inter ſummas hominū uirtu-tes: innocētia numerat̉. Quibꝰ rebus apparet ſapiētiſſimuꝫ eſſe:qui maluit perire ne noceat: ut id officiū quo a mutis diſcernit̉Ieruet. Nā ꝗuendētis errorē nō redarguit: aut auꝝ paruo emat:aut qui nō ꝓfitet̉ fugitiuū ſeruū uel peſtilentem ſe domum uen-dere: lucro & cōmodo ſuo conſulēs: non eſt ille ſapiens (ut Car-neades uideri uolebat) ſed callidus & aſtutus. Calliditas & aſtutia in multis quoqꝫ aīalibus ſunt: uel cum inſidiant̉ alijs & dolo