nec ꝗcꝗͣ omnino appetit alienū. Cur enī nauiget: aut ꝗd petat exaliena terra cui ſufficit ſua: Cur aūt belligeret: aut ſe alienis furo-ribꝰ miſceat: in cuiꝰ aīo pax cū hoībus ꝑpetua uerſet̉: ſcilicet ꝑe-grinis mercibꝰ: aut humano ſanguine delectabit̉: ꝗ neqꝫ lucrū ſciat appetere cui ſufficit uictus: & non mō ipſe cędē facere: ſed int̓eſſe facientibus ac ſpectare ducat nefas? Sed omitto iſta qm̄ fieripōt ut uel inuitꝰ ad hęc ſubeūda cogat̉. Adeo ne ergo iuſticiaꝫ oFuri: uel potiꝰ o Carneade: cuiꝰ eſt illa oīs rō: tā inanē: tā ſuꝑua-cuā: tāqꝫ cōtentā deo putas: ut nihil poſſit nihilqꝫ habeat in ſeſeqd̓ ad cuſtodiā ſui ualeat: ſed uidelicet ꝗ ſacramētū hoīs igno-rant: Ideoqꝫ ad hāc uitā tꝑalē referūt oīa: qͣta ſit uis iuſticię ſcirenō poſſunt. Nā & cū de uirtute diſputāt: quis intelligāt erūnisac miſerijs eſſe pleniſſimā: tn̄ expetēdā eſſe aiunt ſua cauſa. Eiusenī pręmia quę ſunt ęterna & immortalia nullo mō uidēt. Sic rebus omnibꝰ ad hāc pręſentē uitā relatis: uirtutē plane ad ſtulticiāredigūt: ſiꝗdē tātos huiꝰ uitę labores fruſtra & inaniter ſuſcipitSed hęc alio loco pleniꝰ: interim de iuſticia (ut coepimꝰ) cuiꝰ tanta uis eſt: ut cū oculos in celū ſuſtulerit: a deo mereat̉ oīa. Recteigit̉ Flaccus tantā eſſe dixit innocētię uim: ut ad tutelā ſui nonegeat nec armis nec uiribꝰ: quacunqꝫ iter fecerit. Integer uitę ſceleriſqꝫ purus: non eget mauris iaculis nec arcu: nec uenenatis grui-da ſagittis faſce phretra: ſiue ꝑ ſirtes iter ęſtuoſas: ſiue facturus ꝑinhoſpitalē caucaſuꝫ: ul̓ quę loca fabulo ſus ambit Hidaſpes. Nōpōt ergo fieri: quin hominē iuſtū inter diſcrimina tēpeſtatū atqꝫpelloꝝ: cęleſtis tutela cuſtodiat. Ac n̄ etiā ſi cū parricidis & nocētibus nauiget: aut malis quoqꝫ parcat̉: ut una iuſta & innocēs aīaliberet̉: aut certe pereūtibus cęteris ſola ſeruet̉. Sed concedamuspoſſe fieri qd̓ ꝓponit philoſophus. Quid ergo iuſtꝰ faciet ſi nactus fuerit: aut in equo ſauciū: aut in tabula naufragū? Nō inuitꝰcōfiteor: moriet̉ potius ꝗͣ occidet. Nec ideo tn̄ iuſticia qd̓ eſt ſingulare hoīs bonū ſtulticię nomen accipiet. Quid enī melius: ꝗdclarius homini eſſe debet: ꝗͣ innocētia: quę utiqꝫ tāto ꝑfectior ſitneceſſe eſt: qͣto illam ꝓduxeris ad extremū: moriqꝫ malueris: neꝗd de innocētię rōe minuat̉? Stulticia eſt inquit alienę animę parcere cū pernicie ſuę. Nūc etiā ꝓ amicitia perire ſtultū iudicabit̉.Quid ergo familiares illi Pythagorici laudant̉ a nobis: quoꝝ alter ſe tyrāno uadem mortis ꝓ altero dedit: alter ad preſtitutum