capiunt ut deuorent: uel cū inſidias alioꝝ uario genere deludūt.Sapientia uero in hominē ſolū cadit. Sapientia enī eſt intelligētia uel ad bonū rectūqꝫ faciendū: uel abſtinentia delictoꝝ: factorūqꝫ improboꝝ. Lucro aūt nunꝗͣ ſapiēs ſtudet: q bona hęc terręna cōtēnit: nec quēqͣ falli patit̉: q boni uiri officiū eſt errores hominum corrigere: eoſqꝫ in uiā reducere: ſiꝗdē ſocialis hoīs eſt acbenefica natura: qua ſola cognitionem cū deo babet.Capitulum. xix. Ꝙ ignoratio immortalitatis & dei ueri p̄-dictorū cauſa erroruꝫ eſt: & mortē meret̉ ęternam. Et ꝙ homonō ſit homīs genitor ſꝫ miniſter generatōnis. Et quare deꝰ uerāſapientiam uoluit ſub ſpecie ſtulticię occultari.Ed nimirum hęc cauſa efficit: ut ſtultus eſſe uideatur: quiegere aūt mori malit: qͣ noceat ul̓ eripiat aliꝗd alteri: quodhominem morte deleri putant: ex eaqꝫ perſuaſione omnes tumuulgi: tū etiā philoſophoꝝ naſcunt̉ errores. Si enī poſt mortemnihil ſumus: ꝓfecto ſtultiſſimi hoīs eſt: nō huic uitę cōſulere utſit ꝗͣdiutina: & cōmodis omnibus plena. Quod qui faciat: a iu-ſticię regula diſcedat neceſſe eſt. Si aūt ſuꝑeſt hōi uita melior &longior: qd̓ & philoſophoꝝ magnoꝝ argumētis: & uatū reſpōſis: & pphetaꝝ diuinis uocibꝰ diſcimꝰ hāc p̄ſētē cū ſuis bonis cōtēnere ſapiētis eſt: cuius oīs iactura immortalitate penſat̉. ApudCiceronē idē ipſe iuſticię defenſor Lęlius: uult inquit plane uirtus honorē: nec eſt uirtutis ulla alia merces. Eſt plane & ꝗdē uir-tute digniſſima: quā tu Lęli nequaꝗͣ poteras ſuſpicari. Nihil eniꝫdiuinarū noueras litterarū quā tamē illa inquit accępit: facile exigit non acerbe. Erras uehemēter ſi putas ab hoīe pręmium ſoluipoſſe uirtuti. Cū ip̄e alio loco ueriſſime diſſeras: huic uiro quasdiuitias obijcies: quę imperia: quę regna. Quis iſta putat huma-na: ſua bona diuina iudicat? Quis ergo te ſapiētē Lęli putet: cuiipſe tibi loquaris cōtraria? Et paulopoſt adimis uirtuti quę de-diſti: ſed uidelicet ignorātia ueri facit incertā labentēqꝫ ſentētiā.Deinde quod adiūgis. Sed ſi aut ingrati uniuerſi aut inuidi multi: aut inimici potētes: ſuis uirtutē pręmijs ſpoliāt. O ꝗͣ fragilemquā inanem uirtutē induxiſti: ſi ſpoliari pōt ſuo pręmīo. Quęſi bona ſua diuina iudicas ut aiebas: ꝗ̄ poſſunt exiſtere tā ingrati