nec ſi Carneadē ipſuꝫ ortus remittat. Is cū legatus ab Atheniēſi-bus Romā miſſus eſſet: diſputauit de iuſticia copioſe audienteGalba & Catōne cēſoribꝰ maximis tūc oratoribꝰ. Sꝫ diſputationē ſuā poſtridie cōtraria diſputatōe ſb̓uertit: & iuſticiā quā p̓dielaudauerat ſuſtuſit: nō qͣdā philoſophi grauitate: cuiꝰ prudētiafirma & ſtabilis debet eſſe ſentētia: ſꝫ qͣſi oratorio exercitij ge-nere in utrāqꝫ ꝑtē diſſerēdi. Qd̓ ille facere ſolebat ut alios ꝗdlibraſſerētes poſſet refutare. Eā diſputatōeꝫ qͣ iuſticia ſb̓uertit̉ apudCicerone. L. furius recordat̉. Credo qm̄ de republica diſſerebatut defenſionē laudationēqꝫ eiꝰ induceret: ſine q putabat regi nonpoſſe rēpublicā. Carneades aūt ut Ariſtotelē refelleret ac Plato-nē iuſticię patronos: pͥma ea diſputatōe collegit ea oīa quę ꝓ iu-ſticia dicebāt̉: ut poſſet illa ſicut fecit euertere. Erat enī facillimūiuſticiā radices nō habentē labefactare: ut diceret anhelāter laborare: qꝛ tn̄ nulla in terra fuit: ut ꝗd eſſet: aut qͣlis a philoſophis diceret̉. Atqꝫ utinā tot ac tales uiri: ꝗͣtū eloquētię ꝗͣtū animi: tātumetiā ſciētię ad implendā defenſionē ſummę uirtutis habuiſſent:cuiꝰ origo in religione rō in ęꝗtate eſt. Sed hi ꝗ primā illā ꝑtemneſciuerūt: nec ſecūdā ꝗdem tenere potuerūt. Volo aūt priꝰ cir-cūſcripte ac breuit̓ ꝗd ſit oſtēder̄: ut ītelligat̉ philoſophos ignoraſſe iuſticiā: nec id qd̓ minime nouerāt potuiſſe defedere. Iuſticia qͣuis oēs ſimul uirtutes amplectat̉: tn̄ duę ſunt omniū principales: quę ab illa diuelli ſeparariqꝫ nō pn̄t: pietas & ęꝗtas. Nā fi-des: temꝑantia: ꝓbitas: innocētia: integritas: & cęterę huiuſmōiuel natura uel inſtitutis parentū poſſunt ineſſe hiſdē hoībus quiiuſticiā neſciūt: ſicuti ſemꝑ fuerūt. Nam Romani ueteres ꝗ iu-cia gloriari ſolebāt: his utiqꝫ uirtutibꝰ gloriabāt̉: quę (ut dixi) ꝓficiſci a iuſticia poſſunt: & ab ipſo fonte ſecerni. Pietas uero &ęquitas quaſi uenę ſunt eius. His enī duobꝰ fontibꝰ conſtat totaiuſticia: ſed caput eius & origo in illo primo eſt: in ſecundo uisomnis ac ratio. Pietas aūt nihil aliud eſt qͣ dei notio: ſicut Triſ-megyſtus ueriſſime diffiniuit: ut alio loco diximus. Si ergo pietas eſt cognoſcere deū: cuiꝰ cognitionis hęc ſumma eſt ut eū co-las: ignorat utiqꝫ iuſticiā ꝗ religionē dei nō tenet. Qūo enī pōteam ipſam noſſe: q unde oriat̉ ignorat? Plato quidem multa deuno deo locutus eſt: a quo ait cōſtitutū eſſe mūdū: ſed nihil dereligione: ſomniauerat enī deū nō cognouerat. Quod ſi iuſticisN Z