defenſionē uel ipſe uel ꝗlibet alius implere uoluiſſet: in pͥmis deorū religiones euertere debuit: q cōtrarię ſunt pietati. Quod ꝗdē Socrates qꝛ facere tētauit in carcerē conięctꝰ eſt: ut iā tūc appa-rerꝫ ꝗd eēt futuꝝ his hoībꝰ: ꝗ iuſticiā uerā defēdere deoqꝫ ſingulari ſeruire coepiſſent. Altera igit̉: iuſticię ꝑs eſt ęꝗtas: ęꝗtatē nōdico utiqꝫ bene iudicādi: qd̓ & ipſuꝫ laudabile eſt in hoīe iuſto: ſꝫſe cū cęteris coęquandi: quā Cicero ęqͣlitatē uocat. Deus ꝗ hoīesgenerat & inſpirat: oēs ęquos. i. pares eſſe uoluit. Eandē cōditionē uiuendi oībus poſuit. Oēs ad ſapiētiā genuit: oībus immortalitatē ſpōpōdit. Nemo enī a beneficijs eius cęleſtibꝰ ſegregatur.Nā ſicut oībus unicū ſuū lumē ęqͣliter diuidit: emittit oībꝰ fontes: uictū ſūminiſtrat: ꝗetē ſomni dulciſſimaꝫ tribuit: ſic oībusęꝗtatē uirtutēqꝫ largit̉. Nemo apud eū ſeruus eſt: nemo dn̄s. Sienī cūctis idem pater eſt: ęquo iure omnes liberi ſumus. Nemodeo pauper eſt: niſi ꝗ iuſticia indiget. Nemo diues: niſi quirtu-tibus plenus eſt. Nemo deniqꝫ egregius: niſi qui bonus & inno-cens fuerit. Nemo clariſſimus: niſi qui opera miſericordię largiter fecerit. Nemo ꝑfectiſſimꝰ: niſi ꝗ oēs gradus uirtutis impleuerit. Quare neqꝫ romani: neqꝫ gręci iuſticiā tenere potuerūt: qꝛ diſpares multis gradibus homines habuerunt: a pauperibus ad di-uites: ab humilibus ad potentes: a priuatis deniqꝫ uſqꝫ ad regumſublimiſſimas poteſtates. Vbi enī nō ſunt uniuerſi pares: ęꝗtasnō eſt: & excludit īęqͣlitas ip̄a iuſticiā: cuiꝰ uis oīs in eo eſt: ut pares faciat eos: ꝗ ad huiꝰ uitę cōditōem pari ſorte uenerūt.Capi. xvi. De ęꝗtate chriſtianoꝝ: quā philoſophi nō habētesnec inuenire nec defendere potuerūt.Vobus igit̉ illis iuſticię fontibꝰ immunitatis: omnis uir-tus & omnis ueritas tollit̉: & ipſa iuſticia remigrat in cęlūIdeo nō ē ueꝝ illd̓ bonū a philoſophis reꝑtū: ꝙ ignorabāt ul̓ unde oriretur: uel ꝗd efficeret: quod nullis alijs pręterꝗͣ noſtro po-pulo reuelatū eſt. Dicet aliꝗs. Nōne ſunt apud uos alij pauperes:alij diuites: alij ſerui: alij domini? Nōne aliꝗd inter ſingulos int̓eſt: Nihil. Nec alia cauſa eſt cur nobis inuicē fratrū factū nomenimpartiamꝰ: niſi ꝙꝛ pares eſſe nos credimꝰ. Nā cū omnia humana nō corꝑe: ſꝫ ſpiritu metiamur: tā & ſi corpoꝝ ſit diuerſa cōdi-tio: nobis tn̄ ſerui nō ſunt: ſꝫ eos & habemꝰ & dicimꝰ ſpū fratresreligione cōſeruos. Diuitię quoqꝫ nō faciunt inſignes: niſi quos