ut nō poſſit cuiꝗͣ ſine ſciētia & uirtute cōtingere. Quę circūſcriptio illas oēs ſciētias excludit ac ſoluit. Eoꝝ enī ꝗ dixerūt nihiltale eſt. Dicā nūc ꝗd ſit: ut doceā qd̓ inſtitul phōs oēs cęcos atqꝫinſipiētes fuiſſe: ꝗ qd̓ eſt hōi ſummū bonū cōſtitutū: nec uiderenec intelligere: nec ſuſpicari aliquādo potuerūt. Anaxagoras cūab eo quęreret̉: cuiꝰ rei cā natꝰ eſſet: reſpōdit ſolis ac cęli uidēdiHāc uocē admirant̉ oēs: ac philoſopho dignā iudicant. At egohūc puto nō inueniētē ꝗd reſpōderet effudiſſe hoc paſſim ne taceret. Quod ꝗdem ſecū ſi ſapiēs fuiſſet: cōmētatū & meditatuꝫhabere debuit: ꝙ ſi ꝗs ratione ſui neſciat: ne hō ſit ꝗdē: ſed putemus nō ex tēpore dictū illud effuſum. Videamꝰ in tribꝰ uerbisquot & quāta peccauerit. Primū ꝙ omne hoīs officium in ſolisoculis poſuit: nihil ad mētē referēs: ſed ad corpꝰ oīa. Quid ſi cęcus fuiſſet: officiū ne hoīs amitteret: qd̓ fieri ſine occaſu animęnō pōt. Quid cętere corꝑis ꝑtes: unde carebūt ſuis quoqꝫ muneribus? Quid qd̓ plus eſt in auribus ꝗͣ in oculis ſitū: qm̄ doctrina& ſapiētia ꝑcipi auribꝰ ſolis pōt: oculis ſolis nō pōt. Cęli ac ſolis uidēdi cā natus es. Quis te in hoc ſpectaculū induxit: aut ꝗdcęlo: rerūqꝫ natura uiſio tua cōfert? Nimiꝝ ut hoc immēſum &admirabile opus laudes? Cōfitere ergo reꝝ omniū eſſe conſtitutorē deū: ꝗ te in hūc mūdū quaſi teſtē laudatorēqꝫ tanti ſui operis induxit. Magnū eſſe credis uidere cęlum atqꝫ ſolē. Cur ergogratias nō agis ei: ꝗ huius beneficii auctor eſt: Cur nō ipſius uirtutē: prouidētiā: ptātemqꝫ metiris aīo: cuius oꝑa mīraris? Eteniꝫneceſſe eſt ut multo mirabilior ſit: ꝗ mirabilia ꝑfecit. Si te ꝗſpiam uocaſſet ad coenā: in eaqꝫ optime accęptus eſſes: nō ſanꝰ uidereris: ſi pluris faceres ipſam uoluptatē: ꝗͣ uoluptatis auctorem.Adeo philoſophi ad corpus oīa referūt: nihil prorſus ad mentēnec uidēt amplius: ꝗͣ qd̓ ſb̓ oculis uenit. Atqui remotis omnibꝰofficijs corporis in ſola mente ponēda eſt hoīs ratio. Non ergoIdeo naſcimur: ut ea que ſunt facta uideamus: ſed ut ipſuꝫ factorem rerum omniū cōtemplemur: ideſt mente cernamus. QuareII quis hominē qui uere ſapit interroget: cuius rei gratia natꝰ ſitReſpondebit intrepidus ac paratus: colendi ſe dei gratia natuꝫ:qui nos ideo generauit: ut ei ſeruiamus. Seruire autem deo nihilaliud eſt: qͣ bonis operibus tueri: & cōſeruare iuſticiā: ſed ille uthomo diuinaꝝ rerū imperitus: rē maximā redegit ad minimuꝫ: