principi diſputauimus: in tenebras. ſ. & inferos: & in ſuppliciūſempiternū. Docui religiones deoꝝ triplici rōe uanas eſſe. Vnoꝙ ſimulachra ipſa q̄ colunt̉: effigies ſint hominū mortuoꝝ. Eſtaūt ꝑuerſuꝫ & incongruēs: ut ſimulachrū hōis a ſimulachro deicolat̉. Colit enī qd̓ eſt deteriꝰ & ībecilliꝰ: Tū inexpiabile facinuseē: deſere uiuētem: ut defunctoꝝ monumētis ſeruias: ꝗ nec uitaꝫnec lucē dare cuiqꝫ poſſunt qua ip̄i carent. Nec eē aliū quenꝗͣ deūpręter unū: cuiꝰ iudicio ac poteſtati omnis anima ſb̓ięcta ſit. Altero ꝙ ipſe imagines ſacrę: quibus inaniſſimi homines ſeruiūtomni ſenſu carent: quoniam terra ſint. Quis autem nō ītelligatnefas eſſe: rectum animal curuari ut adoret terram? Quę idcircopedibus noſtris ſubięcta eſt: ut calcanda nobis nō adoranda ſit:qui ſumus ideo excitati: & ex ea ſtatū ſb̓limen pręter cęteras animantes accępimus: ut non reuoluamur deorſum: nec hūc cęleſteꝫuultum ꝓijciamus ad terram: ſed oculos eo dirigamus: quo illosnaturę ſuę conditio direxit: nihilqꝫ aliud adoremus: nihil cola-mus: niſi ſolum artificis parentiſqꝫ noſtri unicum nomen: qui ꝓpterea hominem rigidum figurauit: ut ſciamus nos ad ſuperna& cęleſtia prouocari. Tertio ꝙ ſpiritus qui pręſunt ipſis religionibus: cōdēnati & abięcti: adeo per terram uolutentur: qui nontantum nihil pręſtare cultoribus ſuis poſſunt: quoniam rerū poteſtas penes unum eſt. Veꝝ etiā mortiferis eos illecebris & erroribus perdant: quoniā hoc illis quotidianū eſt opus: tenebras hominibꝰ obducere: ne q̄rat̉ ab his uerus deus. Non igit̉ colēdi ſūtqꝛ ſententię dei ſb̓iacent. Eſt enī piaculū maximum abdicere poteſtati eorum: quibus ſi iuſtitiā ſequare potentior eſſe poſſis: ēeos adiuratione diuini nominis expellere ac fugare. Quod ſi apparet religiones iſtas tot modis eſſe uanas: quibus docui: manifeſtum eſt eos ꝗ uel mortuis ſupplicāt: uel terrā uenerant̉: uel ſpiritibꝰ īpuris aīas ſuas mācipāt rōem hominū nō tene̓: eoſqꝫ īpietatis ac ſceleris ſui ſupplicia pēſuros: ꝗ rebelles aduerſus parētē generis hūani deū ſuſcęptis inexpiabilibꝰ ſacris fas oē uiolauerūt.Capitulū. xix. Quod in cultu ſimulachrorū nulla poteſt eēreligio: nam a ſimulatione: ideſt a fallacia dicta ſunt.Vicūqꝫ igit̉ ſacramētum hominis tueri: rationēqꝫ naturęſuę nitit̉ optinere: ipſe ſe ab humo ſuſcitet & erecta mente