utiqꝫ nō fruſtra: nā & aues & ex mutis pene oīa cęlū uidēt: ſꝫ nōbis ꝓprię datū eſt cęlū rigidis ac ſtātibus uidere: ut religionemibi quęramꝰ: ut deū cuiꝰ ſedes illa eſt: quē oculis nō poſſumꝰ aīocōtēplemur: qd̓ ꝓfecto nō faciūt: qui ęs aut lapidē: quę ſunt terrauenerant̉. Eſt aut prauiſſimū: cū ratio corporis recta ſit: qd̓ eſtteniporale: ipſum uero animuꝫ qui ęternus humilem fieri: cumfigura & ſtatꝰ nihil aliud ſignificēt: niſi mentē homīs eo ſpectare oportere quo multū: & animū tam rectū eſſe debere ꝗͣ corpꝰut id cui dominari debet īmitetur: uerū homines & nomīs ſui& rationis obliti: oculos ſuos ab alto deijciūt: ſoloqꝫ defigunt:atqꝫ timēt oꝑa digitoꝝ ſuoꝝ: qͣſi ꝗcꝗͣ eē poſſit artifice ſuo maiꝰCapitulum. ij. Quę fuerit prima cauſa fingendi ſimulachra. Et ꝙ ueriſſima dei imago eſt homo: & ꝙ extraſe deum nemo fideliter colit.Vę igitur amētia eſt: aut ea fingere quę ipſi poſtmodūtiment: aut timere quę finxerint? Non ipſa inquiunt timemus: ſed eos ad quorum imaginē ficta eſt: & quoꝝ nomībꝰcōſecrata ſunt. Nenipe ideo timetis: ꝙ eos eſſe in cęlo arbitramini. Neqꝫ enim ſi dij ſunt aliter fieri poteſt. Cur igitur oculos incęlū nō tollitis: & aduocatis deoꝝ nominibus in aperto ſacrifitia celebratis: Cur ad parietes & ligna & lapides potiſſimum qͣillos ſpectatis: ubi eos eſſe credatis? Quid ſibi tēpla? Quid areuolunt? Quid deniqꝫ ipſa ſimulachra: quę aut mortuorum: autabſentium monumenta ſunt? Nam omnino fingendarum ſimilitudinum ratio idcirco ab hominibus inuenta eſt: ut poſſet eorum memoria retineri: qui uel morte ſubtracti uel abſentia fuerant ſeparati. Deos igitur in quorum numero reponemus? Si inmortuorum: quis tam ſtultus ut colat? Si in abſentium: colendi ergo non ſunt: ſi nec uident: quę facimus: nec audiunt quę precamur. Si autem dij abſentes eſſe non poſſunt: qui quoniam diuini ſunt: in quacunqꝫ mundi parte ſunt uident: & audiunt uniuerſa. Superuacua ergo ſunt ſimulachra illis ubiqꝫ pręſentibus:cum ſatis ſit audientium nomina precibus aduocare. At enimpręſentes non niſi ad imagines ſuas ad ſunt: ita plane quemadmodum uulgus exiſtimat: mortuoruꝫ animos circa tumultꝰ &corporū ſuoꝝ reliꝗas aberrare: ſed tamē poſtꝗͣ deus ille pręſto