aut deos multos: ſed deū nomināt adeo ipſa ueritas cogente natura etiā ab inuictis peccatoribꝰ erūpit. Quod quidē nō faciūtin proſperis rebus. Nā tū maxīe deus ex memoria hominū elabitur: cū beneficijs eius fruētes honorē dare diuinę indulgentiędebēt. At uero ſi qua neceſſitas grauis preſſerit: tūc deū recordātur. Si belli terror infremuerit: ſi morboꝝ peſtifera uis incubuerit: ſi alimēta frugibus lōga ſiccitas denegauerit: ſi ſęua tempe-ſtas: ſi grādo ingruerit ad deū confugiūt: a deo petit̉ auxilium:deus ut ſubueniat oratur: ſi ꝗs in mari uento ſęuiēte iactat̉ hūcinuocāt: ſi ꝗs aliqͣ ui afflictat̉: hūc potius īplorāt. Si ꝗs ad extremam mendicandi neceſſitatē deductus uictū precibus expoſcitdeuꝫ ſolum obteſtatur: & per eius diuinum atqꝫ unicum nomēhominum ſibi miſericordiaꝫ quęrit. Nunꝗͣ igitur dei meminerunt: niſi dum in malis ſunt. Poſtꝗͣ metus deſeruit: & periculareceſſerunt: tum uero alacres ad deorum templa concurrunt: hislibant: his ſacrificant: hos coronant. Deo autem: quem in ipſa neceſſitate implorauerunt: ne uerbo quidem gratias agūt: adeo exrerum ꝓſperitate luxuria: ex luxuria uero ut uicia omnia: ſic impietas aduerſus deum naſcitur. Qua nam iſtud ex cauſa fieri putemus: niſi eſſe aliquam peruerſam poteſtatem: quę ueritatis ſitIemper inimica: quę humanis erroribus gaudeat: cui unicum acperpetuum ſit opus effundere tenebras: & hominum cęcare mētes: ne lucem uideant: ne deniqꝫ in cęlum aſpiciant: ac naturā corporis ſui ſeruent. Nam cum cęteri animantes pronis corporibꝰin humū ſpectēt: ꝙ rationem ac ſapiētiā non accęperunt: nobisautem ſtatus erectus: ſublimis uultus ab artifice deo datus ſit:apparet iſtas religiones deorū non eſſe rationis humanę: ꝙ curuant cęleſte animal ad uenerāda terręna. Parens ille noſter unus& ſolus cum fingeret hominem: ideſt animal intelligens & rōiscapax: eum uero ex humo ſubleuauit ad contemplationem ſuiartificis erexit: quod optime īgenioſus poeta ſignauit. Pronaqꝫcum pectent animalia cętera terram. Os homini ſublime deditcęlumqꝫ uidere. Iuſſit & erectos ad ſidera tollere uultus. Hincutiqꝫ. αυθρωπόσ gręci appellauerunt: ꝙ ſurſum ſpectet. Ipſi er-go ſibi renunciant: ſeqꝫ hominum nomine abdicant: ꝗ non ſurſum aſpiciant: ſed deorſuꝫ niſi forte ad idipſum ꝙ recti ſumusſine cā homini attributū putāt. Spectare nos cęluꝫ deus uoluit: