quę in uita ſua geſſit ad ultimū ſic ait. Deinde Iupit̉ poſtꝗͣ terrasꝗnꝗes circuiuit: oībuſqꝫ amicis atqꝫ cognatis ſuis īperiū diuiſit:reliꝗtqꝫ hōibus leges: mores: frumētaqꝫ parauit: multaqꝫ alia bona fecit: īmortali gloria memoriaqꝫ affectꝰ ſēpit̓na monumentaſuis reliꝗt: ętate ꝑſūmata ī creta uitā cōſūmauit: et ad deos abiit.Eūqꝫ curētes filij ſui decorauerūt curauerūtqꝫ eū: & ſepulchꝝ eiꝰē ī creta ī oppido genoſo: & dicit̉ Veſta hāc urbā creauiſſe ī quoſepulchro eiꝰ eſt inſcriptū antiꝗs litteris gręcis. ξεῦσ κρόνον I.latine. Iupiter Saturni Hoc certe non poetę tradunt: ſed antiquarum rerum ſcriptores: quę adeo uera ſunt: ut ea ſibyllinis uerſibus confirmentur: qui ſunt tales. δαίμόνεσ ἀψύχοῦς νεκύων εῖδωλα καμόντών ὠν κρήτη κάνχημα ταφοῦσηdίσμόρος εζει. i. dęmones inanimes cadauerum Timulachramortuorum: quoꝝ ſepulchra habet creta male peritura. Cicerode natura deoꝝ cum tres Ioues a theologis enumerari diceret: aittertium fuiſſe cretenſem Saturni filium: cuius in illa inſula ſepulchrum oſtendit̉. Quomodo igit̉ pōt deus alibi eſſe uiuus: alibimortuus: alibi habere templum: alibi ſepulchrum? Sciāt ergo romani capitolium ſuum: id eſt ſummum caput religionum ſuaꝝpublicarum nihil eſſe aliud ꝗͣ inane monumentum. Veniamusnunc ad eius patreꝫ: qui an̄ regnauit: & qui fortaſſe plus habebatin ſe: qͣ ex coītu tātoꝝ elementoꝝ genitus eſſe dicat̉. Videamusꝗd in eo fuerit deo dignū. In pͥmis illud quod aureum ſęculumnarratur habuiſſe: ꝙ iuſtitia ſub eo fuerit in terra. Teneo aliꝗd īeo quod in eius filio non fuit. Quid enī tā cōueniēs deo qͣ iuſtuꝫregimen ac piū ſęculū. Sed cū eadē rōe natū eē cogito: nō poſſūputare deū ſummū: qd̓ uideam eē aliꝗd antiqus cęlū atqꝫ terramAt ergo deum quęro ultra quē nihil eſt omnino: qui fons & origo ſit rerum. Hic ſit neceſſe eſt: qui cęlum ipſum cōdidit: terrāqꝫfundauit. Saturnus autem ſi ex his natus eſt ut putatur: quemadmodum poteſt eſſe deus pͥncipalis: qui alijs ortum ſuum debet.Autquis pręfuit mundo: antequam Saturnus gigneretur: Sedhoc poeticum eſt (ut dicebam ante) figmentum: nec enim fieri poterat: ut elementa inſenſibilia tantoqꝫ interuallo ſeparata in unuꝫcolrent ac filium procrearent: aut is qui natus eſſet non potentiſſimum genitoribus ſimilis exiſteret: ſed eā formam gereret: quāparētes ſui n̄ habebāt. Quęramꝰ ergo ꝗd ueritatis ſb̓ hac figura