lateat. Minutius foelix in eo libro ꝗ octauius inſcribitur ſic argumētatus ē. Saturnū cū fugatꝰ eēt a filio ī italiāqꝫ ueniſſet cęli filiūdictū ꝙ ſoleamꝰ eoꝝ: quoꝝ uirtutē miremur ad eos: ꝗ repētineaduenerīt de cęlo cecidiſſe dice̓: terrę aūt ꝙ ignotis parentibꝰ nanos filios nominemꝰ. Sūt hęc ꝗdē ſimilia ueri nō tn̄ uera: qꝛ conſtat etiā tūc regnaret ita eē habitū. Potuit & ſic argumentari. Sa-turnū cū potētiſſimꝰ rex eēt ad retinēdā parētū ſuoꝝ memoriam nomina eoꝝ cęlo terręqꝫ indidiſſe: cū hęc prius alijs uocabulis appellarent̉: qua rōne et montibus & fluminibus nomina ſūtimpoſita. Neqꝫ enī cum dicunt poetę de progenie Athlantis autInachi fluminis: id potiſſimum dicūt homines ex rebus ſenſu carentibus potuiſſe generari: ſed eos utiqꝫ ſignificant: ꝗ nati ſūt exhis hominibus: qui uel uiui uel mortui nomina mōtibus aut Numinibus indiderunt. Nam id apud ueteres maxime gręcoſ queuſitatum fuit: ſic maria eorum traxiſſe nomina accipimus: quideciderant in ea: ut Egeum Icarium helleſpontuꝫ: et in latīo Auētinus uocabulum monti dedit ī quo ſepultus eſt. Tyberinus ueltyberis amni quo merſus eſt. Non ergo miranduꝫ ſi nomina eorum cęlo terręqꝫ attributa eſſent: qui reges generant potentiſſi-mos. Apparet ergo non e cęlo natum eſſe: quod fieri non poteſtſed ex eo hoc homine: cui nomē Vrano fuit: quod eſſe ueꝝ Triſmegyſtus auctor eſt: ꝗ cum diceret admodum paucos extitiſſe: īquibꝰ eſſet perfecta doctrina in his Vranum Saturnū mercuriūnoīauit cognatos ſuos. Hęc ille ꝙ ignorauit alio traduxit hiſtoriā: qui quomodo potuerit argumentari oſtendi: nunc dicā quomodo: ubi: a quo ſit hoc dictum. Non enim Saturnus hoc: ſedIupit̉ fecit in ſacra hoſtoria ſic Ennius tradit. Deinde Paneū deducit in montem: qui uocatur cęli ſtella. Poſtqͣ eo aſcēdit cōtemplatus eſt late terras: ibiqꝫ in eo monte arā creat cęlo: primuſque īea ara Iupiter ſacrificauit: in eo loco ſuſpexit in cęlum: quod nūcnos nominamus: idque quod ſupra mundum erat: quod ętheruocabatur de ſui aui nomine cęlo nomen indidit. Idqꝫ Iupiterquod ęther uocatur placans primus cęlum nominauit: terręquehoſtiam: quā ibi ſacrificauit totā adoleuit. Nec hic tantū ſacrificaſſe Iupit inuenitur. Cęſar quoqꝫ in arato refert Agloaſtenemdicere Iouem: cum ex inſula naxo aduerſus titanas proficiſcere-tur & ſacrificiuꝫ faceret in littore: aquilā ei in auſpiciū aduolaſſe