quod ad uitam humanam utile eſſet: eo ueniebat atqꝫ Ioui oſtendebat. Multa ī hūc modū poetę tn̄ſferūt: nō ut ī deos mentiant̉:quos colūt: ſed ut figuris uerſicoloribꝰ uenuſtatē: ac leporem carminibꝰ ſuis addāt: ꝗ aūt nō ītelligūt qūo: aut quare quidqꝫ figuret̉: Poetas uelut mēdaces & ſacrilegos īſequūt̉: hoc errore decępti etiā philoſophi: ꝙ ea q̄ de Ioue ferūt̉ minime cōuenire ī deuꝫuidebāt̉ duos Ioues fecerūt: unum naturalem: alterū fabuloſuꝫ.Viderūt ex parte ꝙ erat uerum: eum. ſ. de quo poetę loquunturhominem fuiſſe. Iri illo aūt naturali Ioue uulgari conſuetudinereligionis inducti errauerunt: ꝙ in deū nomen hominis tn̄ ſtulerunt: qui (ut ſupra diximus) quia ſolus eſt non indiget nomine.Iouē aūt illū eē: qui ſit ex ope Saturnoqꝫ natum: negari non pōt.Vana igitur perſuaſio eſt eoꝝ: qui nomen Iouis ſummo deo tribuunt. Solent enim quidam errores ſuos hac excuſatione defendere. Qui cōuicti de uno deo cum id negare non poſſunt: ipſuꝫſe colere affirmāt. Verum hoc ſibi placere: ut Iupiter nominet̉:quo quid abſurdius. Iupiter enim ſine contubernio coniugis filięque: non ſolet coli. Vnde quis ſit apparet: nec fas eſt: id nomēeo tranſferri: ubi nec Minerua eſt ulla nec Iuno. Quid ꝙ huiusnominis proprietas: non diuinam uim exprimit: ſed humanaꝫIouem enim Iunonenque a iuuando eſſe dictos Cicero interpretatur. Et Iupiter quaſi iuuans pater dicitur: quod nomen in deum minime congruit: quia iuuare hominis eſt: opis aliquid conferentis in eum qui ſit alienus: & exigui beneficij. Nemo ſic deum precatur: ut ſe adiuuet: ſed ut ſeruet uitam ſalutemque tribuat: quod multo plus eſt: ac maius eſt: ꝗͣ iuuare. Et quoniam de patre loquimur: pater dicitur filios iuuare cum eos generat. auteducat. Illud enim leuiꝰ eſt ꝗͣ ut eo uerbo magnitudo paterni beneficij exprimatur: quanto id magis inconueniens eſt deo: quiuerus eſt pater: per quem ſumus: & cuius toti ſumus: a quo fingimur: animamur: illuminamur: qui nobis uitam impartit: ſaluteꝫtribuit: uictum multiplicem ſb̓miniſtrat: non intelligit beneficiadiuina: qui ſe iuuari modo a deo putat. Ergo non imperitꝰ mō:ſed etiā impiꝰ eſt: qui nomine Iouis uirtutem ſummę ptātis imminuit. Quare ſi Iouem ex rebus geſtis & ex moribus hoīem fuiſſe in terraqꝫ regnaſſe deprehendimus: ſupereſt ut mortē quoqꝫeius inueſtigemus. Ennius in ſacra hiſtoria deſcriptis omnibus