A quo ſit ſperanda & expetenda: & quę & quanta ſit uerę liberalitatis merces. & ꝗͣ inanis & nulla falſę: & qui ſunt gradus hu-manitatis. Cap. xii. Hęc eſt illa perfecta iuſticia.De premio: & ꝙ in neceſſitate ex pręcibus pauperū quiſqꝫ teneat̉a deo: & tribus gradibus uirtutis. Cap. xiij. Quotiens igitur.Quod philoſophi uera caruerunt humanitate: qui cum ſtoicis eaꝫinter morbos animę poſuerunt. Cap. xiiij. Si ergo.Quomodo peripathetici uincant ſtoicos & doceant affectuū na-turalium ſtimulos euelli non poſſe ſed mitigari. & ꝙ ea quę brutis animalibus data ſunt ſingulo homini inſita ſunt uniuerſa:& qūo ſtoici mētis affectiones diffiniant. Cap. xv. Hęc enim.Quomodo peripathetici errauerūt. & ꝙ bonus uſus affectuuꝫ uirtus eſt: malus uitiū. & ꝙ uſus ipſe ex cā pēſandꝰ ē. Ca. xvi. At eQuod ea quę philoſophi uitia putāt uirtutes ſunt: ſi tamen referantur ad finem debitū id eſt ad deū. & ꝙ inſani ſunt qui humanam naturā ingentis affectibus ſpoliare nituntur. Ca. xvii. Sꝫ.Quomodo pręcepta dei quibꝰ inſiſtendum eſt a philoſophis diſſidēt īſtitutis: & ꝗͣuis ſit patientię titulus. Cap. xviij. Sed omit.Quod peripathetici ſtoicis obuiant in defenſione affectuum. Etquę ſint tres furię quas poetę finxerunt: & quis earum uſus ſit& abuſus. Cap. xix. Stoici cum affectus ex homine.De quinqꝫ ſenſuū uoluptatibus. & quare plus uoluptatis datū ſithomini a natura ꝗͣ cęteris animantibus. & primum de uoluptateuiſus & de ſpectaculis euitandis. & de Iudorū & ſpeculorum auctoribus. Cap. xx. Reſtat ut contraria quinqꝫDe uoluptate aurium: & quid ſibi uelit diuinorum eloquiorumſimplicitas: quę omnibus carminibus & floribus pompiſqꝫ uerborum pręferenda eſt. Cap. xxi. Aurium uoluptas.De uoluptate olfatus & guſtus: quē uir prudens euitare debet utlaqueos & tendiculas mortis. Cap. xxii. Ad uoluptates.De uoluptate tactus: & quare ſit ī hoīe uehemētior ꝗͣ ī cęteris aīalibꝰ: & qͣtas ꝑ eū diabolꝰ turpitudīes īgerat & ſpicula gehēnę & d̓licito coitu et illicito et qͣre ītra oīa aīantia ſola ml̓r pꝰ ꝯceptū ſitpatiēs uiri. & ꝗs ſit cōtinētię ul̓ īcōtinētię fructꝰ. C. xxiii. VēioDe poenitentia & fructu eius & conſcientię ſtimulis: & diſtri ctodei iudicio. ex quibus ſacrificiis: & ī qua ara poſſit placari. Ca..xxiiij. Nec tamen deficiat aliquis.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten