¶ Cum caſtra ipſa nō tā ob turpēqͣꝫ ob nullāª cāꝫ ſint data vtpote cūīter eos matrimoniuꝫ nō exiſtat: ⁊iō nec dos nec dōatio propter nuptias. ¶ Ne āt ad commodū ei cedat qd̓ dꝫ ī penāᵇ eiꝰ potius retorq̄ri: caſtra ip̄a reſtituiᶜ volumꝰ: ⁊ adid puellā ꝑ excōicatōis ſnīaꝫ coartari. Dem archidiacono ſāti andree de Scotia.Aſufructuarius donās ſine cōſenſu dn̄i rē ip̄aꝫ vxori ꝑꝑ nuptiasn̄ trāſfert ī eā plꝰ iuris qͣꝫ ip̄e hēat.idē d̓ eo ꝗ ſub ꝯditōne adimēte hꝫrē in hereditatē uel in feudum.Uꝑ a nob̓ tua diſcretio reꝗſiuit ſi aliqͣ terra data fuerit alicui n̄ ī hereditatē vel feudū ſed tm̄quoad uixe̓itᵈ poſſidēda ⁊ ip̄e poſtmodum tertiamᶜ ꝑtē uxori ſue ī dotēᶠ ꝯceſſerit. utꝝ eo d̓fūcto p̄fatā dotē uxor dū uixerit hr̄e d̓beat ⁊ tenere: cū eccleſia dotes ꝓtegere teneatur uiduarūᵍꝰ Poſtulaſti p̄tereaſi qͣ terra data fuerit alicui ⁊ heredi quē de uxore legitīa ꝓcrearet inhereditatē uel feudum: ⁊ ip̄e uxoriſue qͣdā ꝑte ip̄ius ī dotē cōceſſa deceſſerit poſtmōm ſine ꝓle: an mulier dotē eādem d̓ iure poſſet hr̄e.Nos āt cōſul. t. t. r. ꝙ cuꝫ regul̓rnullus plus iurisʰ tranſferre poſſitqͣꝫ eū ꝯſtet haber̄: uir cui terra p̄dicto mō ꝯcedit̉: nō p̄tuxori relīq̄reqd̓ ei n̄ licuit niſi quoad uixeritⁱ poſſidere nec lꝫ uxori ſue ꝑtē illiꝰ terreī donationē ꝑꝑ nuptias ex uiri conceſſione tenere: niſi dōatōni ille adquē ſpectat dn̄iū illius terre uoluerit ꝯſentireᵏ. ¶ Qd̓ autē d̓ prīa cōſultatōe dicimus: hoc rn̄demꝰ ēt d̓ſcd̓a: nā lꝫ eccl̓ia ī cauſis uiduaꝝ ſefauorabilēˡ d̓beat exhibere. ꝯtra iuſticiā tn̄ nō ē eis fauor eccl̓iaſticꝰ cōcedēdus. ¶ Illud vero te nolumꝰ
ignorar̄: ꝙ vxor dar̄ dr̄ viro dotēvir āt vxori donatōeꝫ facer̄ ꝑꝑ nuptias ẜm legitimas ſanctōes.T Dē. archiep̄o ⁊ archid. genu.¶ Uir agens ꝓ dote nō oīo exduditur ex eo ꝙ vergat ad īopiā necp̄ciſe cogit̉ ſatiſdare vltra facultatē ꝓpriā: ſꝫ dos ſibi aſſignatur ſubcautōe quā p̄ſtare pōt. Et ſi ꝑ illaꝫcautiōeꝫ nō eēt ſufficiēter ꝓuiſumꝯſūptiōi dotis deponet̉ dos apudmercatorē vt de honeſto lucro virſuſtineat onera matrimonij.Er veſtras lr̄as ītimaſtis ꝙcū mgr̄m. R. ſuꝑ quadā ſūma pecūie ꝓ. h. pauꝑe auctoritatenr̄a curaueritis ꝯuenireⁿ quā idem.H. ꝓ dote vxoris ſue requirebatab eo: dictus. R. exceptiōeꝫ oppoſuit ꝯtra ip̄ꝫ ꝙ vxorē ſuā a ſe repuleratᵈ ⁊ tacitaᵖ veritate ſuꝑ hoc litteras impetrauerat: qꝛ cum ſuꝑ eadē dote alia vice corā veſtre ciuitatis ꝯſulibus q̄ſtio mota eēt: ipſi ꝓnunciauerunt: vt quoniam idē. h.ad īopiāq vergere videbatur: doilla n̄ aſſignaret̉ eidē niſi cautōemidoneā de ipſa nō peritura p̄ſtaretvn̄ vos ei vt de ſaluāda dote caueret ⁊ vxorē ſuā reciperet p̄cepiſtis:⁊ īfraˡ. Cū ergo ſatis poſſet ei modicū credi dotis cui creditū eſt corpus vxoris: mādamus quatenusdotem aſſignari faciatis eideꝫ ſubea quā pōtᵗ cautōe preſtare. vel ſaltem alicui mercatori ꝯmitti: ut departe honeſtiᵖ lucri dictus vir oneraˣ poſſit matrimōij ſuſtētar̄ ne occaſiōe dotis detēte vxor a viro dimiſſa ſeu vir ꝗ dimiſit vxorē adulterij reatum incurrat.G Reg. ix.¶ Hec decre. ſatis ſeip̄aꝫ ſūmat.Onatio q̄ cōſtāteʸ matrimonio inter ꝯiuges dr̄ eē fcā: ex
de v̓b. obli. ſi ſtipulatō. ⁊. C. de inuti. ſtip. libera. ⁊ sͣ. de ſpō. gēma vbi de h̓⁊ iſtud pcm̄ ꝑinde hēri dꝫ: ac ſi nō fuiſſet appoſitū. C. d̓ ꝯditi. ob cau. da. l. i.pactū .n. ꝯͣ bonos mores nō valet. ff. ſol. ma. alia. §. i. ⁊. C. de pac. pacta que⁊ .viij. di. q̄ ꝯͣ morē.a ¶ Ob nullā. ff. de ꝯdi. fi. cau. auunculo: ⁊. C. de ꝯdi. ob cau. da. l. i.b ¶ In penā. ſi. xvi. q. i. legi. ⁊.ff. de ne. ge. ſiue. ⁊ ex īprobitate nemo ꝯſequit̉ actiōeꝫ. ff.de fur. itaqꝫ fullo.c ¶ Reſtitui. ex h̓ videt̉ ꝙ ſi ꝯͣcanones vel ꝯͣ p̄cepta legū vl̓ꝯſtōes pͥncipū ꝯͣhat̉ matrimoniū. ſo. ma. licite repetit̉ ꝗcꝗd5dotis noīe vel dōatiōis datūē ut. ff. de ꝯdi. ſine cā auunculo: ⁊. ff. de ritu nup. ſi p̄fectus5⁊. C. de condi. ob cau. da. l. i.Sꝫ ꝯͣ vr̄. ꝗ. n. ſcienter ꝯͣ precepta legū vel ꝯſtōnes p̓nc ip̄uꝫnuptias ꝯͣhūt ꝗcꝗd alteri daItū ē dꝫ ei auferri: ⁊ fiſco applicat̉. C. de inceſt. nup. ꝗ ꝯͣ. ff. d̓dōa. īter vi. ⁊ vxo. cū h̓ ſtatus§. vl. ⁊ īſti. de nup. §. ſi aduerſus. Quidā dicūt ꝙ ſi ignorabāt ſe eſſe ꝯſāguineos tūc repetit̉ qd̓ datū ē: al̓s nō. C. ſo.ma. ſi ꝗs ignorās. ⁊. l. p̄dicta.C. de īceſt. nup. ꝗ ꝯͣ. Iſtud ſatis vr̄: ſꝫ obuiat h̓ exemplumqꝛ iſti bene ſciebāt ſe eſſe cōſāguineos: nec h̓ ignorare poterāt ꝙ in tali gradu erāt. ar..C. de lib. ca. ſi filium: ⁊. C. d̓in integ. reſti. mi. d̓ tutela. dixit Io. ꝙ ſi aliꝗ ſciūt ſe eē conſāguineos: ſꝫ credūt ꝙ liceatſibi īuicē ꝯͣhe̓ mr̄imōiū: tūc cōpetit repetitō. ff. d̓ adul. ſi adulteriū. §. ſtuprū. ⁊. §. fratres⁊. §. īceſtū: ⁊ in eo caſu pōt ītelligi qd̓ h̓ dr̄. ſi aūt ſciebant ſenō poſſe ꝯͣhe̓: tūc nō repetuntqd̓ dederūt ſꝫ fiſco applicatur.C. de inceſt. nup. autē. īceſt. ⁊.l. ꝗ ꝯͣ. tā. dixit ꝙ hec nō ē excuſatō qꝛ iſti ſciebāt ſe eē taletꝙ nō poterāt ꝯͣhere vt dictū ēvn̄ debebāt ꝑdere ꝗcꝗd hīcinde datū ē. Et ꝓuidit hic dn̄spapa ꝑꝑ bonū pacis quia niſi caſtra reſtituerent̉: n̄ poterat pax īter eos reformari. Etalia rō ē h̓ non poterat ẜuaripēa ſtatuta: qꝛ nō erat cui applicarent̉ bōa illa: cū nullumhēant illi regē ſuꝑiorē ſeu fiſcūvn̄ merito ⁊ iur̄ reſtitui d̓buerūt illa caſtra ⁊ alia que dataſūt ne al̓r ī lucro remāeat vnde potiꝰ puniri d̓buit ſi ſuꝑiorē hūiſſet: ⁊ h̓ ſatis colligit̉ ꝑ lr̄aꝫ ne ad cōmodū cedat ⁊c̄. ⁊ ſic ceſſāt ꝯͣria: tā. ⁊qꝛ rex al̓r ab illa ꝯiūctōe n̄ recedebat: vt dic̄ lr̄a illa nec ad ꝯmodū cadat ⁊c̄.e tertio q̄dā īſtructō ibi: illud. pͥma ⁊ ſcd̓a pars ſubdiuidit̉ in duas: qꝛ q̄liper a nobis. Diuidit̉ pͥmo duplex qō. ſcd̓o vtriuſqꝫ ſolutō ibi: nosbet pōit qōnē ⁊ ſolutiōeꝫ vt pꝫ in lr̄a. ab. ſi.rit. ſil̓e. x. q. ij. h̓ ius porrectū. §. ſi economus. C. de vſu ⁊ ha. ſi pr̄i.Tertiā. idē eſſet ſi totam.In dotē. ideſt donatiōem.iduaꝝ. tāꝙͣ miſerabiliuꝫ ꝑſonaꝝ. lxxxvij. di. §. i. ⁊. c. i. de hoc dr̄ de forocōpe. ex tenore.¶ Nullꝰ plꝰ iuris: vt .i. q. vij. daibertuꝫ. ff. d̓ re. iur. nemo plus. ff. d̓ acꝗ. re.do. traditō: ⁊ sͣ. de iurepa. qd̓ aūt in fi. ⁊. c. cura. ar. ꝯͣ. ff. de vſufru. qd̓ nr̄uꝫnō ē. ff. de acꝗ. re. do. nō ē nouū. ꝯͣria caſualia ſunt.i ¶ Quoad vixerit. ⁊ ſic hēs ꝙ feudū pōt alienari ad tempus alias nō poteſtalienari. sͣ. de feu. c. ij. vbi de h̓.k ¶ Cōſentire ex quo alienationi cōſentit reꝫ poſtea reuocar̄ nō p̄t. ar. ff. qui.mo. pig. vel hypo. ſol. ſicut re corꝑali. §. ſi voluntate. ⁊. §. ſꝫ ſi pͥmiſerit. ⁊. l. ſidebitor. §. ſi in vēditōe.l ¶ Fauorabilē. lxxxvij. di. ep̄i. C. qn̄ imperat. inter pu. ⁊ vi. l. vna: ⁊ sͣ. d̓ fo.pe. ex tenore. vbi de hoc.m ¶ Sāctiōes. C. de dōa. an̄ nup. l. i. ⁊ vl. §. ſancimus: ⁊ dos ad vxorē ⁊ do-
natō ad viꝝ ſo. ma. reuertit̉. niſi ex pacto lucret̉. jͣ. e. c. vl.Er ueſtras. Marito v̓gēte ad īopiā ꝓ dote ſatiſdatō pōt peti itaſūmat abb. ⁊ ẜm hūc ītellectū eēt h̓ caſſus ſingularis ꝗ non ē alibiſꝫ inherēdo v̓bis lr̄e pōt ſic ſūmari vt in rubro ẜm intellectū quē teneo:⁊ eſt caſus notabilis ⁊ quotidianus. diuidit̉. nā in pͥma cōſultatio ī ſcd̓arn̄ſio cū mādato ibi cuꝫergo. prima pars ponitcauſe delegationeꝫ actoris petitioneꝫ rei exceptionem ⁊ iudicis interlocutionem. ſecūda pōitduas cauſas mādati alternatiui qd̓ inter illasinterceſſerit. Ab. ſi.n ¶ Cōuenire .i. ad iudicium euocare ad petitionem. H.o ¶ Repulerat. ⁊ iō audiri nō debuit niſi pͥmoip̄ꝫ reſtitueret. sͣ. de reſti. ſpō. ex conqueſtiōe. ⁊.sͣ. d̓ or. cog. ſuꝑ ſpoliatōe: ⁊. c. cuꝫ dilectus.¶ Tacita veritate. deꝓceſſu negocij vt ſequit̉ſic. sͣ. de re iudica. intermonaſterium.q ¶ Ad inopiā. ⁊ bōa videbatur illa ꝓnūciatō:qꝛ ex quo maritus īcipiebat labi facultatibꝰ ⁊ reſua male vti: cogenduserat eā reſtituer̄. C. d̓ iure do. vbi ⁊ ī auc̄. d̓ eqͣlitate do. §. ul. col. vij. immo etiā ſequeſtrāda ē cūp̄ſumitur vir eam diſſipaturus. ff. ſo. ma. ſi cuꝫdotem. §. ſi vero dotemſi gͦ tenet̉ eā reddere: ergo nō pōt eam repetere.sͣ. de iureiur. quēadmodū: qꝛ turpiꝰ eijcit̉ ⁊c̄. ⁊dolo petit ꝗ reſtitue̓ ſtatī dꝫ. C. de re iudi. in cōdēnatiōe in fi. Sꝫ h̓ nonhn̄t locum in caſu iſto:vt h̓ dicit̉. Cū .n. corpusſuuꝫ vxor ei commiſeritmulto fortius ⁊ dotem ſibi cōmittere debet ſubea quā pōt cautione pͥſtare: vt ſeꝗt̉. C. de pac.ꝯuē. hac. l. ⁊ eſt ſil̓e. xij..q. i. p̄cipimꝰ. īmo vxortenet alere virū ſuū egētē de dote. ff. de iure do.mutus. §. manentē. Etpͥmiſſa locū hn̄t cū maritus ſuſpectus eſt de dilapidatione qꝛ male v̓ſat̉ī reſua. ⁊ non cū paupertate laboret: ut hic faciebat: ⁊ ita reſtituet̉ huicdos ꝓut hic dicitur in fi. Lau.r ¶ Niſi cautionē. lex enī ꝓhibet fideiuſſorem dari ꝓ dote. C. ne fideiuſ.do. den. l. i. ⁊. ij. ſꝫ in alio caſu illd̓ intelligitur.s ¶ Et īfra. ſꝫ cum ip̄e cautionem preſtare non poſſet ad inſtantiam ipſius dn̄o pape hec reſcribere curauerunt.t ¶ Quā p̄t. iuratoriā .ſ. in auc̄. vt nulli liceat hr̄e loci ꝯſerua. §. ſi v̓o crimē col. ix. vbi dr̄ ꝙ ſi ml̓r accuſat̉ d̓ crīe ꝓ quo d̓beat cuſtodiri d̓bet darfideiuſſorē: ſi fideiuſſorē dare non p̄t iuratoriam cautionē preſtet ⁊ ſufficit. C. d̓ epiſ. ⁊ cle. autē. generaliter. ⁊ ī aūt. d̓ litig. §. ad excludēdas. vn̄ſumpta eſt h̓ autē. generaliter col. viij.v ¶ Honeſti lucri. n̄ .n. tenet̉ fenerari dotē. ⁊ d̓ vſuris alere vxoreꝫ. ar.C. d̓ admi. tu. autē. nouiſſime: ſꝫ ꝯuertat eam in ſocietatem honeſtamvel aliqd̓ commertiū. ⁊ ex lucro honeſto eaꝫ alat. ar. in aūt. ut hi ꝗ obligatas hr̄e ꝓhibēt res mīoris. §. qm̄ aūt videmꝰ. col. vi. ibi tn̄ dr̄ ꝙ ſiminor n̄ hꝫ vn̄ viuat: ſꝫ tm̄ pecuniā tūc curator cogitur fenerari. Lau.x ¶ Onera. ff. d̓ iur. do. ſi is ꝗ ſtichū. §. ibi dos. ⁊. jͣ. d̓ vſur. ſalubriter. t.Onatio. Prima pars d̓monſtrat qn̄ ⁊ qualiter donatio facta īter coniuges valeat vel reuocāda ītelligat̉. in ſcd̓a docet an̄ reddeda ſit dos ⁊ donatio ꝑꝑ nuptias ſoluto mr̄imonio. ſcd̓a ibi ſane. Et hdiuiſio ſufficit ꝓ ſūmario. Ab. ſi. y ¶ Conſtante. no. ꝙ donatio inter