Liber

vnius anni ſpaciū nubat: ⁊ cōceſſaſibi tn̄ ab apoſtoloª vtit̉ ptāte: cuꝫᵇin his preſertim ſeculares leges nōdedignent̉ ſacros canōes imitari.¶ Liber quintus.Rubrica De accuſationibus inquiſitionibus ⁊ denunciationibus.H Elix papa.¶ Ad petitōeꝫ illegitimi accuſatoris reus nō ē ad iudiciū trahēdus.I legitimusᶜ non fueritaccuſator: non fatiget̉accuſatus.¶ Dem ep̄is per galliāconſtitutis.¶ A denūciatione repellit̉ is ꝗ nōpremonuit.☞ I quis epiſcopus ab illis accuſatoribusᶜ ꝗ recipiendi ſuntaccuſatusᶠ fuerit: poſtquam ab eischaritatiueᵍ ꝯuentusᵖ fuerit vt cauſam emendet ⁊ eam corrigere noluerit: nō olimˡ ſed nūcᵏ ad pͥmatescauſe eius canonice deferantur.G Reg. duci campanie.¶ Criminatio p̄lati dꝫ tractari coram illis quorum intereſt.Rla prepoſitoruꝫ: ⁊ infra. Sivero aliquis eſt de monaſterio predicti abbatis qui poſſit dicereᵐ quod ad culpam reatumqꝫ eiꝰpertineat nos cū eis quorūⁿ intereſtcām diſtricte volumꝰ ꝑſcrutari. vtvel ꝯdēnet̉ª vel abſoluatur.¶Dem conſtantie aug.

¶ Qui de aliquo crimīe accuſaturvel denunciat̉ interim promouerinon poteſt.GGnipotens deꝰ ⁊ infra. Ualde graue eſt vt vir de quo tāta ⁊ talia nūcianturᵇ cum ante reꝗri⁊ diſcuti debeant honoreturq.P Aſcalis papa.¶ Ep̄s ꝑ exceptionē criminis illuꝫab accuſatione ſua repellere nō poteſt queꝫ an̄ a ſua familiaritate nezlexerit ſeparare.Ulli ep̄oꝝ ab accuſatione ſua¶repellereᶠ liceat quos an̄qͣꝫ ſeab eis īpetēdū cognoſeret a ſua cōifamiliaritateᵍ neglexerit ſeꝑare.EZ cōcilio maguntino.¶ Abſolutꝰ de certo crimīe de eodem iterum accuſari non poteſt.E his criminibus: de quibꝰabſolutus eſt accuſatus: nonpoteſt accuſatio replicariˡ.STephanus papa.¶ Cohabitantes inimicis accuſati ab accuſatione repelluntur.Epellantur ab accuſatiōe cō4U habitantesʸ inimici: quia infeſtationes blaſphemie affectio ſoletamicitieˣ vel inimititie incitare.E X brocardo lib. xliiij.Ponit penitentiaꝫ accuſatoriscalūnioſi cuꝫ ſequit̉ inde mors velmembri debilitatio.Ccuſaſti aliqueꝫ: ⁊ per tuamʸaccuſationem occiſus eſt: niſi

īrepit. C. d̓ueti.ātus ꝯſultū. §.5.o. iudic. l. ⁊ꝗa.al̓. l. ſꝫ ꝯſicr modica ci.l. ſꝫ ſi ho. ff. d̓ ẜuit̉. jͣ. ſꝫ ſi.hrdēīcutit

guis. ⁊ de ꝓle dubitaret̉. C. de repu. ꝯſenſu. §. ſi v̓o. ff. de his ꝗ no. īfa. l. libertorum. §. i. ⁊ no. ꝙ canones iſti non ſolum talem mulierem liberāt ab infamia ſedoī pena quā exprimit lex. C. de ſe. nup. l. i. ⁊ in auc. hiſdem penis ⁊ in auc. d̓ reſti.⁊ ea que pa. §. vlt. col. iiij. nec debet dici īfamis in foro ciuili: ex quo per eccleſiaꝫlnīa apoſtoli remiſſa eſt ar. sͣ. qui fi. ſunt le. ꝑ venerabilem: ⁊. ij. q. iij. §. hinc colligit̉. Quidā tn̄ dicunt ꝙ propterea nō euadit penam illaꝫ: qͣpͥuat̉ an̄ nuptiali dōatiōe aucͣ.p̄dicte de reſti. ⁊ ea q̄ pa. §. vlt.col. iiij. q̄ virū ſuū ita velociterdehōeſtauit: vt appareat ēt eoviuente eam nō caſte vixiſſe vtibi dr̄: ⁊ ideo ꝑdere dꝫ ꝗcꝗd exliberalitate viri ad eam potuitꝑuenire: nec eccleſia in hoc potuit penā illam tollere: qꝛ quādaꝫ ingratitudinem vr̄ muliercōmiſiſſe argu. sͣ. de dona. ꝑꝑeius nec eſt hoc ꝯͣ apoſtoluꝫ .sͣ.de diuor. gaudemus.a ¶ Ab apl̓o. quam alicui auferre nō poſſumus. xxviij. diſ.de his bn̄ficiū .n. iuris neminieſt auferendū. v. diſ. ad eiꝰ v̓off. de re iudi. l. iiij. §. ſi ſi ꝗs cōdēnatus: ⁊ beneficium pͥncipilatiſſime īterp̄tanduꝫ eſt. ff. deꝯſti. pͥn. beneficiuꝫ. ⁊ ſic ad oēsnulieres hoc bn̄ficiū extendit̉.b ¶ Cum his .ſ. matrimonijsꝯͣhendis in ꝗbus ſacre leges ſacros canones imitant̉: in aucquō oportet ep̄i. §. vlt. col. i. ⁊auc. vt cle. apud ꝓprios epiſc..§. vl. col. vj. ⁊ sͣ. de iudi. at ſiclerici. ⁊ in auc. de eccle. ti. circain. col. ix.Rubrica de accuſatiōibꝰ. Duobus modis pōt continuari primo ad precedentia. ſcd̓o ad ſequentia. ab. ſi.gitimus.Aliter ⁊ ſic poteſt ſūmari ad petitionem illegitimi accuſatorisreus non eſt ad iudicium trahendus. h. d. ⁊ non diuiditur.Ab. ſiculus.c ¶ Legitimus. ideo dicit: qꝛ ſiſit criminoſus nō pōt aliū accuſare. iij. q. vij. ꝗ ſine: ⁊. c. poſtulatus: ⁊ ꝗ trabemgeſtat in oculo: feſtucam de occulo fr̄is non pōt eruere. ea. cā r. q. ea. §. tria. ver.porro in fi. ⁊. i. q. i. multi ⁊ vi. q. i. ꝗ crimen. Qui .n. alium accuſat: dꝫ eſſe bonefame nō ſuſpectus ꝑ iura p̄dcā. ſi .n. ad d̓nunciādum viles ꝑſone non admitturtur vt. sͣ. d̓ ſpon. cū in tua: multo fortius nec ad accuſandū. Itē nec d̓bēt eē inimici. jͣ. eo. cum oporteat: ⁊. c. cum. p. manconella: ⁊. c. meminimus: d̓bꝫ .n. eſſe ſinecrimine non inimicus bone fame ⁊ opinionis ꝗ aliuꝫ accuſat: al̓s nō eſt legitimꝰaccuſator. criminoſus .n. criminoſum accuſare non pōt aut ēt denunciare.d ¶ Fatiget̉. ſed repellat̉ accuſator: ⁊ abſoluat̉ reus ab obſeruatiōe iudicij. vj. q.vl̓t. c. vl. §. actor niſi fuerit infamatus tunc dꝫ indici ei purgatio. ij. q. v. preſbyter. ij. ⁊. jͣ. d̓ pur. cano. c. cū. p. ⁊ hec d̓cre. pertinet ad primā parteꝫ rubrice.Sꝗs epiſcopus. accuſatoribus .i. d̓nunciatoribus.Accuſatus .i. d̓nunciatus.¶ Charitatiue. ar. ꝙ admonitio ſꝑ eſt pͥmittenda ante accuſationem et an̄ vindictam. xij. q. ij. īdigne: et. xvj. q. i. ꝗdam monachi: et. q. vij. oēs d̓cime: et. xxiiij..q. iij. d̓ illicita: et. jͣ. d̓ ſen. excō. ſacro. cum agit̉ in modū d̓nunciationis ad penitentiā: tūc neceſſaria eſt admonitio ẜm euāgelicā veritatē. sͣ. d̓ iudi. nouit et. ij.q. i. ſi peccauerit: et. jͣ. d̓ ſimo. lꝫ hely. et. jͣ. e. cum dilectus. ij. in quo caſu loquitur hoc. c. et ita ꝑtinet ad vltimam partē rubrice. et vbi dicit accuſatoribus expone .i. d̓nunciatoribus. Accuſatus .i. d̓nunciatus vt dictum eſt.h ¶ Conuentus .i. monitus vt ſequens lr̄a indicat.i ¶ Non olim .i. non ante admonitionem admittatur ad d̓nunciandum.k ¶ Nunc .i. poſt admonitionem d̓bet admitti vt dictum eſt.Ula prepoſitorum. Illi d̓bent accuſare quoruꝫ intereſt al̓ accuſatio eſtL nulla. h. d. vl̓ ſic ut in rubro. Et prīo pōit̉ d̓ciſuꝫ ſcm̄. ẜo diſpoſitio ibi: ſi v̓ol ¶ De monaſterio. no. ꝙ nō d̓bent admitti ad d̓nūciāduꝫ: niſi illi quorū ītereſtvt monachi vt h̓ aūt ēt pr̄oni. xvj. q. vl. filijs. aut ēt parochiāi. lxiij. di. vota ciuiū⁊ .vij. q. i. factus eſt.m ¶ Dicere .i. accuſare. jͣ. e. ex parte: ⁊ .i. q.iij. eleutheriū. ſed potius loꝗtur in modū inquiſitionis ſiue d̓nunciationis ī quocaſu tenent̉ ad d̓nunciādū: vt. ij. q. vij. quaꝑꝑ: ⁊ ar. sͣ. d̓ cog. ſpi. tua ad hoc .n. ꝗlibet tenet̉ ēt ſi iuraſſet non d̓nunciare. sͣ. d̓ iureiur. quemadmodum.n ¶ Quoꝝ intereſt .ſ. fratrum ſuoꝝ. lxxxvj. di. ſi quid.o ¶ Cōdēnetur. hoc ſꝑ d̓bet continere diffinitiua ſnīa ꝯdēnationē vl̓ abſolutiōeꝫ

alias non tenet. ij. q. vj. §. diffinitiua: ⁊ .xxiij. q. iiij. illud ēt vel eꝗpollens.jͣ. de ver. ſig. ī his: ⁊. ff. de arbi. ꝗd tn̄. §. ſi arbiter. ſic ⁊ ſnīa que ſine certaquantitate ꝓfert̉ nulla eſt: nec in aliqua parte actorū hoc reperit̉. C. de ſenten. que ſine cer. quā. profer. l. pe. ⁊ vl. tan.p Mnipotens. nunciant̉. ⁊ ſic ad vltimam partem tituli ꝑtinet cuꝫ ētaliꝗs accuſat̉ aut denunciat̉ vel ēt inꝗrit̉ grauata eſt ſtatim eius opi. vtinterim non d̓beat ꝓmoueri. lxxxi. diſ. tantis daniel: ⁊ sͣ. de teſti. c. vlti..C. de procur. reum. ⁊. ff.d̓ mu. ⁊ hon. l. reus. i. rn̄.niſi poſt annum: vt ea. l.reus. §. eum.q ¶ Honoret̉ .i. ad honorem promoueatur.Ulli ep̄oꝝ. repelGlere. Iudex tamenex offō ſuo pōt repellereaccuſatorem ſi non fueritidoneus. arg. ij. q. vij.alieni: ⁊. c. qui fi. ſunt: et.c. querendum. ff. de poſtulā. quos ꝓhibet: ⁊ sͣ.de excep. exceptionem infi. ⁊. ff. de pe. her. l. vlti.s ¶ Familiaritate. nonenim mō pōt reprobareēt mores quos prius probauit. ff. de adul. ſi vxorin fi. ⁊. xxxij. q. v. horrendus: ⁊ sͣ. de fi. preſby. veniens. ff. de neg. geſt. pōponius. Sed cōtra. ij. q.vij. alieni. ⁊. iij. qō. vlti..§. ſi quis ex familiaribꝰ:⁊. .C. qui accu. non poſ.iniquum. immo videturꝙ criminoſus criminoſuꝫaccuſare poſſit. ij. q. vij..§. in hoc ⁊. C. d̓ ber. quoniam ⁊. C. d̓ inoffi. teſta.in arenam. ar. ꝙ nulluscriminoſus reputatur legitima perſona ad accuſandum: vel ad denunciandum: vt dixi. sͣ. c. i.argu. C. de adulter. qm̄xxxij. q. vj. nihil iniquius. ⁊. C. de lib. ca. ſi filiuꝫ: vel forſitan iſte ep̄s accuſabatur de crimine excepto: qꝛ ⁊ erat male fame. ij. q. i. ī pͥmis. vn̄ admittebantur viles ꝑſone ꝯͣ eum. Sed dic ꝙ ſpāle eſt in ep̄is ⁊ in odiuꝫ ipſoruꝫſtatutum: qꝛ debent ſecum habere honeſtas ꝑſonas: que ꝑhibeāt teſtimonium de vita eoꝝ. ij. q. vij. cuꝫ paſtoris. Et ideo ſi prauos ⁊ viles habentſecum ſibi imputent: al̓s vilis perſona non eſt audienda: vt dixi. sͣ. eo. c. i.vel forte ſuperior ex officio ſuo poſſet tales repellere: vt dr̄ in prin. c. ⁊ in pͥcedenti notula.Ehis. replicari. qꝛ ſi probato crimine iudex cum illo diſpenſauit ſifuit tale crimen qd̓ potuit diſpēſare: crimina ſemel dimiſſa iterū invltionē diuina clementia vēire nō patit̉: de pe. di. iiij. diuina clemētia adfi. di. ⁊. xxiij. q. iiij. ſi illic: vbi de hoc: ⁊. ij. q. iij. §. notādum. Si vero abſolutus eſt: qꝛ accuſator non ꝓbauit tutus eſt qꝛ de delicto vnius hoīs ſepiꝰq̄ri non dꝫ. ff. nau. cau. lꝫ. §. vlt. ⁊ xxxv. q. ix. veniam: ⁊ hoc verū eſt niſi induobꝰ caſibus puta ſi ſcd̓s accuſator primū doceat preuaricatū fuiſſe. ff. depreuari. l. iij. C. de accu. ſi ꝗs homicidij. ⁊ de collu. c. i. Item ſi ſuum dolorem ꝓſequatur ignorans accuſationem ab alio inſtitutaꝫ. ff. de accuſ. ſi cui.§. hiſdem. Et hoc intellige cum actū eſt in forma iudicij. Si autē pn̄iamegiſſet occulte quo ad deum abſolutus eſt. ſed accuſatio in iudicio faciendanon ceſſat ꝑꝑ hoc. xxxiij. q. ij. admonere vin.u ¶ L ¶ Cohabitantes. non ſolum inimici: ſed eis cohabitātes repellunellantur. Primo ponit ſtatutum. ſcd̓o rōnem ibi: qꝛ. ab. ſi.tur qꝛ ex hoc inimici p̄ſumuntur. iiij. q. iij. §. iteꝫ teſtes ⁊ .jͣ. e. cuꝫ oporteat.C. de inof. teſta. liberi. xciij. di. ſi inimicus: ar. ꝯͣ. ff. pro ſocio: nā ſociꝰ. Nāſocius ſocij mei nō eſt ſocius meus: et. lxxxi. di. legitur: et eſt arg. ex cohabitatione p̓ſumenduꝫ ꝓ aliquo vel ꝯͣ aliqueꝫ. xviij. q. ij. diffinimus: et. sͣ. eo.nulli: et. sͣ. de of. d̓lega. inſinuante. iij. q. v. accuſatores.Amicitie. iij. q. v. accuſatores: ꝑꝑ amicitiam vel odium humanuꝫ iudiciuꝫ ſepe peruertitur. xi. q. iij. quattuor.y ☞ Ccuſaſti. ꝑ tuā tm̄ accuſationē calūnioſam ⁊ non culpa ſua: naꝫ ſiꝗs iuſte accuſet criminoſuꝫ: et crimine probato īterficiatur reꝰ: īmunis eſt accuſator. xxxiij. q. iiij. illud: ⁊ iudex et miniſter. xxiij. q. v. homo quimalos: et. c. iudex: et. c. homicidas: et. c. miles in fi.