Liber
qͣſi diuiſusª in duo plenā ſui n̄ hēatptātē ut ei a quo ſtipēdiū r̄cipiat pleniꝰ famulet̉: mādamꝰ quatenus huiuſmodi clericos bn̄ficijs eccleſiaſticis q̄ in tua dioceſi ſūt adepti: priues. ap. re. p̄ſertim cū reꝝ eccleſiaſticaruꝫ ſub̓a per tales ſoleat deꝑire.Niſi forte ut talibꝰ ſciēter cōtuleris eccl̓iaſtica bn̄ficia: ꝗbꝰ eos nō ꝑᵗte ſꝫ ꝑ ſuꝑiorē decernimus ſpoliandosᶜ. IDem archeron̄. ep̄o.¶ Filius ſacerdotis greci ex vxore genitus licite īter latinos ꝓmouetur ſi ſcandaluꝫ non obſiſtat.Am olī ad nr̄aꝫ audientiaꝫ ꝑueniſſet: ꝙ canonici anglorienē. cātorē tricaricē. ſibi elegerāt inpaſtorē: ⁊ infra. lꝫ tibi de forma electōis cāonice ac idoneitate perſoneī alijs ꝯſtitiſſꝫ: mouit te tn̄: ꝙ cū pr̄eiꝰ grecus fuerit ⁊ iuxta rituꝫ grecorū vxorē duxerit ī minoribusᵇ ordinibus ꝯſtitutus: cantorem ip̄m exvxore legitīa ī ſacerdotio ſuſcepiſſet. Nos igit̉ attendētes: ꝙ oriētalis eccleſia votūᵉ cōtinētie nō admiſit: qm̄ oriētales in minoribꝰ ordinibꝰ ꝯtrahūt ⁊ ī ſuꝑioribꝰ vtunt̉mr̄imōio iā ꝯtractor mādamus qͣtenus: niſi ꝓ eo ꝙ īter latinos greci hmōi ꝯuerſant̉ regionis cōſuetudo repugnetᶠ: ſi aliud canonicū nōobſiſtat: ad ꝯfirmatiōeꝫ ⁊ ꝯſecrationē eiuſdē ſine dubitatiōe ꝓcedas.Dem epiſcopo picta.¶ Clericus coniugatus non beneficiatus nō cogitur deferre tōſurā.O annes nobis cōquerendomōſtrauit: ꝙ tu euꝫ quāquaꝫiādudū vxorē legitimā duxerit proeo ꝙ pͥus ī acolitū fuerat ordīatusꝯpellere niteris ut conſuraꝫ deferatclericalē: ex qͣ īter ip̄m ⁊ vxorē ſuāpoſſet ſcādalū generari. cū de conſuetudine terre tue clerici vxoratin̄ cogant̉ īuiti portar̄ conſurā. Qm̄igit̉. idē ēt tōſuratusᵍ nō pōtʸ pͥuilegio clericali gaudere: mandamꝰ q̄tenus ip̄ꝫ ſuꝑ tōſuratiōe hmōi non
moleſtes: dūmō nullum ꝑcipiat beneficiū eccl̓iaſticū cuius rōne teneatur clericalē deferre tōſurā: qꝛ cumeuꝫ oporteat ſecularibus negocijsīmiſceri tonſura ipſius ſecularia exercētis videret̉ ꝓfecto ī monaſterijnr̄i vituperiū redūdare. IDem.¶ Uxorati non admittūtur ad eccleſiaſticas dignitates: ⁊ cogunturdimittere quas habent.Um decorē: ⁊ infra. Eos qui¶ A ſunt publice vxorati: non admittatisⁱ decetero ad eccleſiaſticasdignitates: dimiſſisᵏ ab eis qͣs nonpoſſunt ſine prauo exēplo ⁊ grauſſcādaloˡ retinere.TOno. iij..H. quondam regine anglorum.¶ Clerici coniugati in rebus ſuisnon gaudent priuilegio clericali.X ꝑte tua fuit ꝓpoſitū ꝙ non¶ nulli litterati terre tue habitr⁊ conſura clericali relictis publiceducunt vxores: ⁊ infra. Ut tn̄ cōſuetis iuſticijsᵐ ⁊ debitis obſequijsⁿ ted̓fraudēt: tōſurā reſumūt abiectaꝫ⁊ infra. Quidā ēt accepta prīa tonſura ſimiliter ꝯtrahunt: ⁊ eandē tōſuram deferunt vt eodem pretextuexcuſari ualeant a predictis: ⁊ infraCm igitur reddenda ſint q̄ ſuntceſaris ceſari: ⁊ queº ſunt dei deo:equanimiter duximꝰ tolerandū vta talibusᵖ iuſticias debitas velut abalijs vxoratis exigas ⁊ ſeruitia conſueta.IDem.¶ Si cl̓icꝰ ī mīoribꝰ militet n̄ eſt cod̓ferr̄ tōſurā ul̓ hītū clericalēT cōſultationi tue breuiter ſatiſfiat: reſpondemus. R. miles tue dioceſis ꝗ olī quū in minorieēt ꝯſtitutusq etate tōſurā tātū ⁊ coronā clericalē aſſūpſit: non ē cogendusᶠ deferre habitum dericalem.Rubrica De clericis non reſidentidus in eccleſia vel prebenda.EX concilio ſardicenſi.¶ Epiſcopo nō lꝫ ſine licentia pape trāſire ad aliū ep̄atū ipſum acceptādo alias priuat̉ hīto ⁊ ambito.
iunt. sͣ. eo. quod a te.cōiugatus eccl̓iam hr̄e īa ¶ Diuiſus qꝛ pluribuninor eſt ad ſingula ſenſus: ⁊ duꝫ ad vtrūqꝫfeſtīat neutꝝ bn̄ ꝑficit. xvi. q. i.ſby. C. d̓ aſſeſ. nēo deꝑir̄. xxviij. di. d̓ ſiracuſaneb ¶ Nō ꝑ te. ar. ꝙ nēo p̄t venire ꝯͣ ſcm̄ ſuū ſi. d̓ fi. pͥſby. veniēs. xij. q. ij. mōemꝰff. de adopti. pꝰ mortē. ⁊. ff. deẜui. ru. p̄di. ꝑ fun. arg. ꝯͣ. sͣ. deelec. noſti. jͣ. de p̓bē. cū nō ignores. jͣ. de re. eccle. n̄. alie. ſi quispͥſby. lvj. di. penitētes. ⁊ .xxxv.q. ix. ꝙ ꝗs. ⁊. c. ꝙ ꝗs cōmiſit. ⁊C. de agri. ⁊ cenſi. quēadmōmli. xi. Ad h̓ dic̄ Io. ꝙ vbi agit̉de reuocatiōe rei male alienateidē ꝗ alienauit pōt repetere qm̄ꝗlibet in alienatiōe rei eccl̓iaſtice audit̉ volēs ꝯͣdicere. xij. q. ij.nō liceat tm̄ pape: tū in fauoreeccl̓ie. tū in odiū illiꝰ qui recipitrē eccleſie minus legitīe vbi v̓oagit̉ de repetitiōe bn̄ficij ſecꝰ ē:⁊ hoc ideo ne det̉ via male volentibꝰ reuocar̄ libertates ſuasvt. xvi. q. ij. niſi. ⁊. C. de dona.ſi ꝗs argentū. §. fi. ⁊ qꝛ h̓ ē tm̄fauor ⁊ nō odium. lau. dixit ꝙvbi factū reprobatur a iure illeidē ꝗ fecit pōt venire ꝯͣ factū ſuum: niſi ī penā ei īterdicat̉ vt h̓ī verecūdiā ep̄i h̓ ſit ꝗ ſcienter talibꝰ ꝯtulit bn̄ficia. Ubi aūt ſcm̄nō tenet ex alia cā puta in re cōiibi: ꝗ ꝯceſſit n̄ pōt vēire ꝯͣ: ut inl. ꝑ fundū: qꝛ qd̓ ſuū ꝓpriū eratꝯceſſit. c. illud veniēs loquiturdiſpēſatiue: ⁊ illud ſoluit̉ ibi. c.monemꝰ ītelligit̉ poſtꝙͣ iaꝫ dipoſitus ē alienatꝰ ne ſit ꝯͣ. c. illud quod quis cōmiſit.c ¶ Spoliandos. ſꝫ ꝗs ꝯferet illa beneficia poſt ſpoliationē credo ꝙ ꝯferri debeāt ẜm diſtī. illius. c. sͣ. de elec. cū ī cūctis. ī fi.⁊. c. nihil ē: vt ſi canonici ꝯſenſerunt ep̄o ꝑ archiep̄m ꝯferant̉ ſinon ꝯſenſerūt ꝑ capl̓m cōferantur. ⁊ h̓ in illis bn̄ficijs in ꝗbꝰ d̓uoluit̉ ptās capl̓i ad ep̄ꝫ ⁊ econuerſo ī alijs ꝑ archiep̄ꝫ per quēiſti remouentur.Am olim. Hic eſt caſus no. Cōis diuiſio. ſecūda ibi. nos igit̉. ab. ſi.d ¶ In minoribꝰ. ut. xxij. di. fiquis eorum.e ¶ Uotū cōtinētie. xxxi. diſ. nicena. ⁊. c. qm̄: ⁊ aliter. Et ſic ēarg. ex hoc ꝙ occidentales clerici voto ad ꝯtinentiā tenent̉. qd̓quidā negāt dicētes ꝙ tm̄ ex cōſtitutiōe eccl̓ie hoc ſit arg. lxxxixdiſ. cū in p̄terito. vnde dicūpapa pōt diſpēſare ut aliꝗs cōtraheret ī ſacro ordīe ēt ſi concederet̉ ꝙ ꝯͣ votum diſpēſare nōpoſſet. Uin. dicit ꝙ vbi clericusIordinū ꝓmotiōe expͥmit votū tenet̉ ad id: ⁊ ſi papa diſpēſaret ī h̓ ꝯͣ votū diſpēſaret. Si v̓o nō expͥmit ſi ꝓmouēdus eſt iuriſpitus eodē mō teneret̉. Si v̓o ē iuris inſciꝰ nō tenet̉ ex voto: ſꝫ ex cōſtōne. Et ſi papa diſpēſat cū tali nō ītelligiturdiſpēſare ꝯͣ uotū: ſꝫ ꝯͣ conſtōnem eccl̓ie tn̄ nō diſpēſat ꝙ aliꝗs in ſacro ordīe contrahat. illud verū ē ex ꝯſtōne eccl̓ie ītroductū ex vt qui ad ſacros ordīes vult promoueri pͥus cōtinētiā dꝫ ꝓfiteri exp̄ſſe. xxviij. di. c. nulluꝫ. aut ēt tacite: vt ea di.diaconi. ar. eo enī ipſo ꝙ ꝗs ꝓmouet̉ ad ſacrū ordinē tacite intelligit̉ vouere cōtinentiā. ⁊ ſi nulla fiat mentio de uoto continentie.¶ ¶ Repugnet. ſic ergo ꝯſuetudo facit aliquē īeligibilē ꝗ al̓s eligibil̓ eſt: ſic ⁊ ꝗ legitimꝰ eſt ad mr̄im oniū ꝯͣhēdū ꝑ ꝯſuetudinē ſit illegitimꝰ. jͣ. de cogna. ſpiri. ſuper eo. xxxij. di. placuit. ⁊ ſic ꝯſuetudo artat ⁊ ampliat iuriſditionē. sͣ. d̓ offi. lega.qd̓ trāſinē. ff. ꝙ ui aut clā. l. iij. §. nō tm̄. Et ſic ꝯſuetudo ī electiōe p̄cipue cōſiderat.sͣ. de cau. poſ. cū eccl̓ia. ⁊ sͣ. de cōſue. cū dilectꝰ. ⁊. xxiiij. q. i. pudēda ar.ff. d̓ decur. nō tm̄. ar. ꝯͣ. sͣ. de cōſue. cum uenerabilis.Primo ponit̉ qō. Scd̓o pape diffinitio ibi: qm̄ igit̉. ab. ſi.egia. xvij. q. iiij. ſi ꝗs ſuadēte. C. de epiſ. ⁊ cle. l. ij.hͦ ¶ Non pōt arclericꝰ ēt nō tonſuratꝰ gaudet pͥuilegio clericati vſqꝫ ad tri
nā admonitionē. jͣ. de ſen. ex. ſi v̓o aliquis: ⁊. c. in audientia. ⁊. c. corīmo nec poſſet renūciare: vt. c. ꝯtingit. ⁊ sͣ. de fo. compe. ſi diligenti exmulto fortius td̓ſuratꝰ retinet pͥuilegiū: ⁊ clericꝰ vxoratꝰ tenet̉ portare conā. sͣ. d̓ vit. ⁊ ho. cle. clericꝰ. De quo ergo p̓uilegio ītelligit̉. Dicas ꝙloꝗtur de illo pͥuilegio. xvij. q. iiij. ſi ꝗs ſuadēte: qꝛ clericꝰ conſuratꝰ volavti pͥuilegio clericali etivxoratꝰ hn̄s intentioneredeūdi ad clericatum ilpriuilegio nō pōt reniciare p̄cipue ſi recipiat beneficiū eccleſiaſticū. viꝑ iura p̄dicta ⁊ talis tenportare tonſuraꝫ. sͣ. d̓ vi.⁊ ho. cle. clericus. cuꝫ cliricꝰ ēt depoſitꝰ teneat̉ ⁊uere ẜm regulā eccl̓iaſticā. lxxxi. di. dcm̄. vbi cꝭricus ꝯiugatꝰ nullū ppit bn̄ficiū eccl̓iaſticūnullā ſpem hꝫ redeūdi aclericatuꝫ nullo pͥuiclericali gaudere dꝫ: neccōpellēdus aliꝗd deco on̄dere: vt ille qui ꝯͣſcū vidua. lxxxiiij. diꝗs. vn̄ iſte nō erat cōpdꝰ ad tōſurā cū nullūficiū eccl̓iaſticū hūit. jͣ.c. vl. qd̓ ergo dic̄ ēt tonſuratꝰ pͥuilegio n̄ p̄t clericali gaudere ītellige d̓ pͥuilegio qd̓ clerici hn̄t ne vxent̉ aliꝗbꝰ exactōibꝰ īꝑſona vel rebꝰ ꝓpͥis: vt. C.de epiſ. ⁊ cle. l. ij. h̓ pͥuilegiū ꝑdit clericꝰ ꝑidmonitionē. sͣ. de vi. ⁊ho. cle. c. vl. jͣ. e. ex ꝑte ego ml̓to fortiꝰ ꝯiucōſuratꝰ ꝗ exercetſecularia iſto prigaudere n̄ pōt. ſic̄ iſtiquo loꝗt̉ decr. Igiū cleri in ml̓tislꝫ in uno amittat̉: in aliadhuc retinetur.Am decorem. acmittatis. ſic. sͣ. e. ſane.k ¶ Dimiſſis. qꝛ ꝯiſimplicia beneficia podere nō pn̄t: ⁊ iō eis ſuntpͥuādi. sͣ. e. c. i. ⁊. c. diuerſe ⁊.c. ꝙ a te ⁊. c. ſane. be.l ¶ Scādalo ob hoc ſoluqn̄qꝫ repellit̉ quis a beneficio. jͣ. de p̓ben̄. cū teneamur: qꝛ nihil cuꝫ ſcādalofaciēdū ē. sͣ. d̓ pͥſ. nihil ꝓdeſt. sͣ. d̓ tē. or. ad aures.rte. Cōis d̓ulab. Scdapurſiicum igitur. Ab. ſi.m ¶ Cōſuetis iuſticijs. pͥtextu hmōi cl̓icatus d̓clinant ſubire iudiciū renec volunt ibi rn̄derecui ꝯquerēti. n ¶ Obſeꝗis .i. āgarijs ⁊ ꝑangarijs a ꝗbꝰ clerici oūt eſiīmunes. jͣ. de īmu. eccle. n̄ minꝰ. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. l. ij. ⁊. xvi. q. i. §. nouarū.¶ Que ſūt dei d̓o. v̓ba iſta ſūt. xxiij. q. viij. §. ecce. in fi. ⁊. c. ſe. vnde etiuade agris ſuis tributū ſoluit īꝑatori. xi. q. i. ſi triburū. ⁊. e. magnuꝫ. xtiin i¶ A talibꝰ iuſticias. ⁊ ſic pꝫ ꝙ clericꝰ coniugatꝰ ⁊ tōſuratꝰ nō gaudet pͥuilegio cleri. vt. sͣ. e. Io. De hac materſa divl. tributū. ⁊. c. cōuenior.vt ibi. īmo ⁊ clerici non coniugati ꝑdunt hoc pͥuilegiū pꝰtrinā admonusnē dū ſe īmiſcēt negocijs ſecularibꝰ: vt. sͣ. de vi. ⁊ ho. cleri. c. vlli. ſicin alꝯͣ. jͣ. de ſen. ex. contingit. Solue vt ibi.T conſultationi. cōſtitutꝰ. Ob hoc ſumūt ꝗdā ar. ꝙ ꝑꝑ minore eiatē excuſet̉ ne portet coronā. ſꝫ hͦ ē veꝝ. vn̄ dicas maxīe: ut. s. e. º¶ Nō eſt cogendꝰ. qꝛ licitū eſt ei renunciare hvbi de hoc.p̓uilegio clericali: cum nullum recipiat beneficium eccleſiaſticū: ut ditu decre. Io. an.℟rica De cleriis non reſidē Ꝙꝛ clerici non ſolum īhoneſte uiuunt ſeciadꝰmulierū conſortia: ſed ēt in beneficijs eoꝝ nō reſidēdo ⁊ fructus eorum tapiendo: merito ſubiicitur hec Rubrica. Ab. fi.