TertiusDe cleri. non reſiden.

l 6 1

On liceat ep̄o deciuitate ſua trāſireª ad aliā ¶Mānifeſta eſt eniꝫ cāᵇpro qua facer̄ hocattētat. ¶ Cū nulLIlus ſit īuētus ep̄squi ad minoremᶜ de maiori ciuitatetranſiret.T Eo qͣrtus¶ Deponitur cardinalis ꝗ ī ſuo citulo non reſidet.X geſtis: ⁊ īfra. ¶ In ſynodoanaſtaſius preſbyter cardina.ti. beati marcelli ab oībusᵇ canonice eſt depoſitusᵉ. Eo quod parochiā ſuam per annos ꝗnqꝫ contracanonū inſtituta deſeruit: ⁊ ī alienisvſqꝫ hodie demorat̉.G X concilio lateran̄.¶ Uni plures dignitates vel eccleſie cōferri non debent: ⁊ eccleſia eſtꝯferēda illi qui reſidere ⁊ reger̄ valeat ꝑ ſeip̄m: alias perdit eccleſiā ⁊donās ꝯferendi poteſtate pͥuatur.Uia nōnulli modū auaricienō poſtponētes dignitatesˡdiuerſas eccleſiaſticas ⁊ plures eccleſias parochiales cōtra ſacroruꝫcanonum inſtitutaᵍ nituntur accipere: vt cum vnum officium virʰ implere ſufficiant: ſtipēdia ſibi vendicent plurimorum: ne id decetero fiat diſtrictiꝰ inhibemꝰ. ¶ Cū igit̉ eccleſia vel eccleſiaſticum miniſteriūcommitti debuerit: talis ad hoc ꝑſona q̄rat̉: que reſider̄ in loco ⁊ curam eius per ſeipſaꝫˡ valeat exercere. y Qd̓ ſi aliter actum fuerit ⁊ ꝗreceꝑit qd̓ cōtra ſacros cāones accepit amittat: ⁊ qui dederit largiendipoteſtate pͥueturᵏ.A Lex. iij. eborac. archiepͥo.Preſentatus ad ecclenam noncōfirmatus ſi apparet ꝙ nolit reſidere non dꝫ inſtitui per ſuperiorē.ꝯfirmatus aūt ⁊ ex nō iuſta cā nonrefidens priuat̉ appellatione remota.Erlatum eſt nobis: qd̓ cuꝫ in

lateran̄. conˡ. ſtatutū ſit: ut perſonetali eccleſia vel beneficiū eccleſiaſticum conferat̉ que reſider̄ in loco etcuram eius per ſe valeat exercere:nōnulli ad eccleſias preſentati: hocſe poſſe affirmant: ſed efficere ꝯtradicūtᵐ ⁊ infra. Cum igit̉ v̓ba accipienda ſint cū effectuⁿ: tales ſi preſentati fuerint nō debent admitti ⁊ admiſſi poterunt amoueriº: niſi fortede licentia ſuorum prelatoruꝫᵖ: velſtudio litteraruꝫ vel pro alijs honeſtis cauſis cōtigerit eos abeſſe. necpatrocinari debꝫ eis appellationisdiffugiumq ſi cōtra huiuſmodi intētionem decretiᶠ fuerit interdictum.T Dem.¶ Breue eſt nec poteſt breutus ſūmarT Raternitati. t. ⁊ infra. Preterea clericū alterius dioceſisabſqꝫ ꝯmēdaticijsᵍ litteris ſui ep̄i n̄debes recipere: niſi ꝓ eo receperisab ap. ſe. mandatum.¶ Qui non reſidet ī bn̄ficio ēt moI Demdice citimatiōis illo pͥuat̉.Onquerente nobis. R. pͥſbytero accepimus quod. G. clericus ab eo pro eccleſia ſua: de quaviteᵗ neceſſariaʸ vix poteſt ꝑcipereannuatim. xx. ſolidos extorquer̄ conatur: aſſerēs beneficiū iſtd̓ ī eadeꝫeccleſia ſibi fuiſſe collatum ⁊ infra.F. T. mandamus quatenus ſi tibi conſtiterit quod dictus. H. habeat eccleſiaſtica beneficia ſibi ſufficiētiaʸ: vel quod eidem eccleſie non d̓ſeruiatᶻ ſibi ſuper preſcripto bn̄ficioſilentium ſublato impedimēto appellationis imponas.Dem.¶ Qui eſt in ſeruitio preiati fingit̉refidere.¶Ecetero: ⁊ īfra. Statuimusne canonicis donec in ſeruitioª tuo fuerīt quicquā ſubtrahi debeat vel auferri: quod cōmunitatis ſibi bn̄ficio debetur. ¶ Niſi for

TertOn liceat. Hoc intendit cuꝫ glo. i. vt in rubro. primo ponit̉dictū. ſcd̓o rō ibi: manifeſta. tertio rōis rō ibi: cū nullꝰ. ab. ſi.Trāſire. ſine lnīa dn̄i pape. vt. i. q. i. ſi ꝗs. al̓s ꝑderet habitāVvel ambitā. sͣ. de tranſ. inter corporalia: ⁊. c. quāto. nec alij infe-iores ſine licentia ſui epiſcopi. sͣ. de renun. admonet.¶ Cauſa .ſ. ābitio maioris dignitatis. ⁊ eſt hicar. dubia ī meliorē ꝑtemeē īterpretāda. sͣ. d̓ elect.c. ij. Ar. ꝯͣ. jͣ. d̓ reg. iur.eſtote. ⁊. ff. de rebꝰ dub.quotiens. l. ij.Ad minorē. nec tn̄ illud eſt faciendū. qꝛ ꝗ creſcit de minori ad maiuscreſcere dꝫ. xciiij. di. legimus. ī fi. ⁊ sͣ. de trāſ. c..i. ⁊. lxxiiij. di. ca. geſta.ar. faciliꝰ enī diſpenſat̉:vt ꝗs tranſeat ad maiorēꝙͣ ad parē vel ad minorem ꝑꝑ maiorem vtilitatē. sͣ. de trāſac. licet.ſtis. TertꝰQ iſte eſt multū not.Primo narrat depoſitionem cardinalis. Secundo eius cāꝫ ibi: eo qd̓Abbas ſiculus.d ¶ Ab oībus .i. oībusprobātibus ſuā depoſoneꝫ. qm̄ ſolus papaipſum depoſuit.e ¶ Depoſitus .i. a dignitate ſua remotus eoprimo monito legitimevt rediret. jͣ. eo. īter qͣttuor. ⁊. c. vl. ⁊ al̓s nō debꝫpriuari quantuncūqꝫ vagabundus diſcurrat. jͣ.eo. ex tue.Uia nonnulli.Tria facit. Prīoponit vnū viciū. Secūdo adhibet remediū ibicū igit̉. Tertio imponitpenam ibi: qd̓ ſi. ab. ſi.l ¶ Dignitates. dignitas dr̄ qn̄qꝫ q̄dā p̓rogatiua in eccl̓ia q̄ꝑſonatꝰ appellat̉ vt h̓: ⁊.sͣ. d̓ reſcrip. ares.jͣ. de prebē. de n̄qꝫ enī accipit̉ ꝓ ſecularip̓rogatiua. xxiij. q. v. adminiſtratores. xliiij. di.c. i. Interdū pro ptāte accipitur. ff. de offi. q̄ſto. l.vnica. in pͥn. Interoordīe. iiij. di. dēiqꝫ. Qn̄qꝫ pro cōditione accipit̉.veſtire .n. dꝫ fructuariꝰſeruos ẜꝫ dignitatē eoꝝ.i. cōditionē. ff. de vſuf.⁊ quēad. ꝗs vtat̉. ſed ⁊ ſiquid. §. i. de pena iſtoru ꝗ retinent plures dignitates habes. jͣ. de prebē. de multa. ⁊ sͣ. de elec.dudum. ij. ⁊ jͣ. e. conquerente. vin.g ¶ Inſtituta. vt. xxj. q. i. ꝑ to. ⁊. x. q. iij. vnio. ⁊ .xvj. q. vl. ꝑ laicos: ⁊. lxxxix. di. ſingula. ⁊ sͣ. de eta. ⁊ quali. eam te. ⁊ .jͣ. e. conquerente.¶ Uix. xv. q. i. preſbyteros. ⁊. C. de aſſeſ. nemo.l ¶ Per ſeipſaꝫ. hoc ꝗdē ius cōe ē: vt in ea eccl̓ia in qua intitulatus eſt debeat deſeruire. xx. q. i. c. i. ⁊. lxx. di. ſanctoruꝫ. ⁊. lxxj. di. c. clericos. ⁊ xci. di.eleutherius. qn̄qꝫ tn̄ in caſu pōt ꝗs ſeruire ꝑ vicariū: vt cū parochialis ectieſia annexa eſt dignitati vel pͥben̄. jͣ. de prebē. extirpande. §. ꝗ vero. ⁊. c.expoſuiſti. Sūt aūt quedā q̄ ꝑ alios fieri nō pn̄t de iure. vl̓ offm̄ in eccl̓ianiſi in caſibus: vt dixi vt hic pꝫ. ff. de ſolu. inter artifices. ⁊. jͣ. de offi. dele.qm̄ apoſtolica. §. ij. ar. ij. q. iij. §. abolitio. Quedā vero ſunt que per aliosſunt. C. de cadu. tol l. vna. §. ſinantem.k ¶ Priuetur. jͣ. de preben. de multa: ⁊ sͣ. de elec. cū in cunctis: ⁊ ibi auetur pena. ⁊ dic priuetur ea vice.¶ Erlau Primo ponit̉ exceſſus. ſcd̓o ꝓuiſio ibi: cū igit̉. ab. ſi.

l ¶ Concilio. sͣ. c. proxi.m ¶ Contradicūt. ipſo facto recedēdo ſcilicet.n ¶ Cū effectu. No. ꝙ verba cū effectu ſunt accipiēda. de peni. diſ. i. §. hec auteꝫverba. ⁊. ff. ne ꝗs eū ꝗ in ius voc. vi exi. ſi ꝑ aliū. §. docere. ff. qd̓ quiſqꝫ iu. l. i. §.hoc aūt. C. cōia dele. l. ij. ⁊ xvij. q. iiij. ſi ꝗs ſuadēte: ⁊. xxiij. di. pſalmiſta. ⁊ .xvj.q. i. in canonibus. ver. cuſtodes chartarū ⁊c̄. ix. q. ij. inſtituti. ex quo enī intitulatiſunt debēt ei ꝑpetuo ꝑmanere.lxx. di. ſanctoꝝ. ⁊. lxxj. diſtin. c.clericos. ⁊. xx. q. i. c. i.o ¶ Amoueri. jͣ. de p̄ben. qꝛ intātū. ⁊. c. cū nō ignores. pͥmiſſatn̄ admonitiōe. jͣ. eo. inter. ⁊. c.vlt. ⁊. c. ex tue.p ¶ Prelatoꝝ. clericus .n. ſinelnīa ſui p̓lati abeſſe nō dꝫ ēt exiuſta cauſa ſtudioꝝ: vt hic pꝫ ſiue alijs iuſtis cauſis puta cauſaeregrinationis. de conſe. diſt.v. nō oportet: vel ꝓ negocijsſuis. vij. q. i. preſentium. ergomultominus abeſſe debet ex nōiuſta cauſa.q ¶ Diffugiū. ar. ꝯͣ. sͣ. de ap. ꝑuenit. ij. So. hic loquitur de eoqui hꝫ curā aīaꝝ. ⁊ ꝗ expreſſe ꝓmiſit reſidere ibi de ſimplici bn̄ficio. ⁊ de eo ꝗ expreſſe nō ꝓmiſerit reſidere ibi. tn̄ pendēte aplatione ꝑ aliū deſeruit in eccleſia de bn̄ficio illius.r ¶ Decreti. de hoc no. sͣ. eo. c.ꝓxi. Ber.Raternitati. cōmēdaticijs. lr̄e ꝯmēdatitie ſiuedimiſſorie dicūtur: ꝗbus clericus dimittit̉ ⁊ abſoluit̉ a ptāteſui ep̄i in ꝗbus ꝑhibet̉ teſtimonium de vita ⁊ ordinibus illiꝰ.De iſtis lr̄is hēs. lxxj. di. c. primatus: ⁊. c. exͣneo: ⁊ duobus. c.ſe. ⁊ ſine iſtis lr̄is ep̄s nō dꝫ clericum reciꝑe alteriꝰ ep̄i: vt ibidicitur. nec ordinare nec retinere: vt. lxxij. di. ꝑ to. ⁊ clericus ſine lnīa ſui ep̄i eccleſiam ſuā dimittere nō dꝫ. sͣ. de renunc. admonet. Item dicunt̉ dimiſſorieque dant̉ appellantibus ꝗ vulgo apoſtoli dicunt̉. ff. de verb.ſign. dimiſſorrentē. PrimoOnquponitur impetrantis querela. Scd̓o cōmiſſionis formaibi: fraternitati. Ab. ſi.t ¶ Uite. verbo victus veſtisetiam cōtinetur. ff. d̓ verb. ſig.verbo victus.v ¶ Neceſſaria. vn̄ potius fuitſibi ſubueniendū. ar. jͣ. de cēſi.ticꝫ. ⁊. C. noua vecti. l. i. ⁊ x. q.iij. vnio.x ¶ Percipere. ad hāc nō ſe refert papa ī ſequētibus. ⁊ hoc iōqꝛ tꝑ̄s collatōis p̄t illud opponieoꝝ poſtea. viij. q. ij. dilectiſſimi. ex quo cōſentit in eū. lꝫ pauptate laboret non pōt diſſentirexci. di. cleri. y ¶ Sufficiētia. in hac ſufficiētia ꝯſiderant̉ plura: nobilitasſcīa: qꝛ tales ꝑſone maioribꝰ redditibus ſūt honorāde. jͣ. ti. ꝓxi. de multa in fi. dinitas ꝯſieranda eſt. ff. de vſur. ſed ⁊ ſiꝗdeꝫ. §. i. ita poſſit ſufficere ſibi ⁊ ſuis: ⁊hoſpitalitatē ſeruare. ⁊ iura ep̄alia ſoluere. jͣ. ti. ꝓxi. de monachis.¶ Deſeruiat. qd̓cūqꝫ iſtoꝝ ꝯſtiterit ſufficit ad repulſionē ipſiꝰ. ar. sͣ. de reſcrip.inter cetera: ⁊ ſic pꝫ ꝙ clericus reſidētiācere dꝫ in eccl̓ia ſua al̓s pōt ea de iurcōi pͥuari. sͣ. de ap. ꝑuenit. ij. ⁊. jͣ. e. inter. ⁊. c. vlt. ⁊ p̄cipue cū hꝫ in eccl̓ia aliquandignitatē. jͣ. e. ex ꝑte. nec tn̄ abſentia aliꝗd ꝑciꝑe dꝫ. jͣ. c. ꝓxi. ar. niſiudo ī cōtrariū ſe hēat. sͣ. de ꝯſti. cū oēs. ⁊ .jͣ. e. acdiētiā. ar. qꝛ ibi ius cōe fuit iuramētofirmatū. Et eſt ar. ꝙ de iure cōi nullus pōt habere plura bn̄ficia quoꝝ alterū ſufficiat. jͣ. ti. ꝓxi. cum teneamur: ⁊ sͣ. de reſcrip. cum adeo.EcAero. Ponit dictū a quo excipit ibi: niſi. Et hoc di. Qui ē ī ſeruitioepͥi ꝑcipit fructus bn̄ficij tanꝙͣ reſidēs p̄ter diſtributiōes quottidianas: velſic vt in rubro. Ab. ſi.⁊ ¶ In ſeruitio. No. ꝙ qui eſt in ſeruitio ep̄ipro pn̄te reputatur quo ad ꝑceptionē beneficij: ⁊ eccleſie ſeruire intelligitur: argu. vij. q. i. ſcire. ⁊ .xvj. q. i. ſimiliter. ⁊ xij. q. ij. hoc huius placiti: ⁊.odem ad