Liber
perpetuo remouere curetisª.Dem eboracen̄. archiepiſcopo.¶ Littere a clerico concubinarioſuſpenſo ſuper abſolutione tacitafacti ſerie obtente non valent.Uꝑ eo vero ꝙ aſſeris. a. preſbyterum fornicariam detinētē ꝓpter hoc ab officio ſuo ſuſpenſumᵇ: ⁊ infra. ¶ Porro ſi litterasa nobis obtinuerit que facti ſerieꝫnon cōtineāt: nolumus illas ſibi ꝓdeſſe.¶ Dem lugdu. ep̄o.¶ Si clerici moniti non dimittūtꝯcubinas ſuſpenduntur a beneſicis ⁊ ſi ſe nō corrigunt deponunt̉.I autē clerici tue iuriſditionisſiue in ſacris ordinibus ſiue ininferioribus conſtituti fornicariasdetinent: niſi eas ad ſecundam veltertiam commonitionem a ſe dimiſerint eaſdem decetero cōtempturi: liceat tibi eos eccleſijsᵇ uel earuꝫportionibusᵉ ap. poſtpoſita ſpoliareᶠ officio ipſius nihilominus interdicto.T Ucius. iij.¶ Aderico fornicario quādiutoſleratur nec hꝫ oꝑis euidētiam licitaudiūtur diuina ⁊ ꝑcipiunt̉ eccleſieſtica ſacr̄a: a notorio vero abſinerdū ē nō qꝛ ī ſacr̄o ſit defectus ſꝫ acipſoꝝ fornicatoꝝ emēdationemEſtra duxit deuotio inquirēdū: ⁊ infra. ¶ Alicubi diciturnullus audiatᵍ miſſam ſacerdotisquē ſcit indubitanter ꝯcubinā habere. alibi vero legitur: nō poteſt aliquis quātūcunqꝫʰ pollutus fuerit:diuīa polluere ſacr̄a que purgatoria cunctarum ꝯtagionum exiſtūt.Qualiſcūqꝫ .n. ſacerdos ſit q̄ ſuntſancta coinquinari nō poſſunt. Sumitte ergo ab omni ſacerdote xp̄imyſteria: qꝛ oīa in xp̄i fideⁱ purgantur. ¶ Ceterumᵏ aliud eſt crimē notoriumⁱ: aliud occultū. Notoriumdiffinitur de quo p̄ſbyter canonicecōdemnaturᵐ. Occultuꝫⁿ qd̓ ab eccleſia tolleratur. Ceterum aliud ēquādo ermē notorium nō diffitet̉
p̄ſbyter: vel de ipſo ē canoniceᵖ cōdēnatus. Aliud eſt pene occultumqquod ab eccleſia tollerat̉. ¶ Itē aliud ē a taliuꝫᶠ officijs abſtīere: ut peccādi licētia ceteris auferatur. ⁊ huiuſmodi ad penitētie fructū trahātur: atqꝫ aliud ſi taliū tāquā ī fornicatione iacentium talia myſteria reſpūantur. ¶ Sine dubitatione itaqꝫ teneatis ꝙ a clericis ⁊ p̄ſbyterisquanquaꝫ fornicarijs: quādiu toleranturᶠ nec habēt oꝑis euidētiāᵗ licite diuina myſteria audiantur ⁊ aliarecipiantur ſacr̄a eccleſiaſtica.Nno. iij. exon̄. ep̄o.¶ Si fornicatio clerici ē ita publica ꝙ trāſit ī notorum nec accuſatonec teſtis neceſſarius ē: ſꝫ ſi ē publica ꝑ ſolā famā nō ſufficiunt ad condemnationem ſola teſtimonia .i. teſtiū dicta non iuratoruꝫ: ſꝫ ſi ex hocorietur ſcandalū indicit̉ purgatioin qua deficiens canonice puniturAa nos duxit fraternitas conſulendos: ſi d̓ clericis publicecōcubinas hēntibus: ꝗ qn̄ a te ꝯuēiunt̉ʸ ſe eē cōcubinarios diffitenturnec apꝑet ꝯtra eos legitimus accuſator: credenduꝫ ſit teſtimonioˣ bonoꝝ viroꝝ īter quosʸ viuere dignoſcunt̉. ¶Nos igit̉ cō. t. t. R. ꝙ ſi crimē eoꝝ ita publice ē: vt merito debeat appellari notoriū: ī eo cāu necteſtis nec accuſatorᶻ ē neceſſariꝰ: cuꝫhmōi crimen nulla poſſit tergiuerſatiōe celariʳ. Si vero publicū ē nōex euidentiaᶻ ſꝫ ex fama: ī eo cāu adꝯdēnationē eorum ſola teſtimonianō ſufficiunt: cum non ſit teſtimoniisʸ ſed teſtibus iudicandū. Sꝫ ſi declericis ipſis talis hēat̉ ſuſpitio vtex ea ſcādalūᵍ generet̉ in populo: lꝫꝯtra ipſos non apꝑuerit accuſatoreis tn̄ eſt canonica purgatio īdicenda: quā ſi preſtare noluerīt vel defecerint ī preſtāda eos canonica debebis aīaduerſione punire.Dem piſtorienſi epiſcopo.¶ Breue eſt vnde non ſūmatur.
Ipreter hec. So. qd̓ dr̄ h̓ ⁊ .jͣ. e. c. ſi autē: intede his qui adhuc tolerant̉ ab eccleſia qꝛ illi ipſo iure non ſunt ſuſpenſiijs locū hꝫ qn̄ factū eſt notorium: vel qn̄ ſunt ꝯdēnati ꝑ ſnijs criminoſus non eſtvitandus. jͣ. e. noſtra. ⁊. xxviij. di.vlti.cere dꝫ ⁊ pena. sͣ. vt lit. nō ꝯie.a ¶ Remouere curetis. qꝛ creſcentqn̄ in fi. ⁊. ff. de pe. l. relegati.b Uper. eo. ſuſpēſuꝫ: ab epiſcopo ſuo.c ¶ Seriē .ſ. quare fuit excōicatus vel ſuſpenſus ꝓ focaria velſi ex alia cā vt exprimat oēs cāsexcōicationis ⁊ ſuſpēſionis al̓snō hētur ꝓ abſoluto. jͣ. de ſen.ex. cū ꝓ cā. ⁊ sͣ. de offi. ordi. exꝑte al̓s lr̄e eſſent īpetrate tacitaveritate: unde non valerent. sͣ.d̓ reſcrip. ſuper litteris: ⁊ capit.dilectus.I autem. Habet tria dcta que patent. Ab. ſicu.d ¶ In eccleſijs cum ſint prelati illarum.e ¶ Portionibus. cū habeāt ꝑtem in eccleſia p̄bendata.f ¶ Spoliare. q̄ ſpoliatio perpetua intelligitur ex quo ſine tꝑisp̄finitione h̓ dr̄. C. de penis ſeruus. Sꝫ contra vr̄. sͣ. eo. ſicutubi poſt admonitionē ſuſpēdūtur anteꝙͣ priuent̉ eccleſijs: ⁊ l̓ſtatī poſt admonitionē ſpoliantur. So. hoc ītellige ẜm illd̓ vtprimo ſuſpendant̉ ⁊ ſi ſe nō correxerint ſpolient̉: ſed certe d̓ iure ſit qd̓ h̓ dr̄. qꝛ ſi ſe nō corrigūt pꝰ trinā admonitionē rectepn̄t ſpoliari beneficio ⁊ ꝙ ibi ſuſpēdunt̉ intelligo ꝙ fiat ex gr̄avt ſic expectentur adhuc. Ber.Eſtra duxit. Famoſuꝫeſt tum ꝓpter materiā intrinſecā tū ꝓpter materiā extrīſecā .ſ. notorij ⁊ vtraqꝫ eſt multū difficilis ⁊ ꝑiculoſa. ⁊ inherēdo v̓bis lr̄e. h. d. in ſūma vt inrubro. Diuidit̉. primo poniturdeciſa cōſultatio. Scd̓o deciſareſponſio. ſcd̓a ibiubi queſubdiuidit̉. Primo a⁊ ꝯͣ: ſecūdo diſtinguit tres ētes ibi ceterū. Tertio diſtinguitanimū abſtinētis ibi item aliudquarto ⁊ vltimo ex oībus p̄dictis ſolutionē concludit ibi ſinedubitatione. Ab. ſi.g ¶ Nullus audiat. xxij. diſtin.nullus. ⁊. c. preter hec.h ¶ Quātūcunqꝫ. vt. xxv. q. vl.c. vlt. vſqꝫ ibi ceteruꝫ.i ¶ In fide xp̄i .i. per fidem xp̄ihucuſqꝫ ſunt v̓ba capituli qd̓ inducit. T.k ¶ Ceterum. hic incipit rn̄derediſtinguendo inter crimē notorium ⁊ occultum.l ¶ Notoriū ad intelligentiameorū q̄ h̓ dicuntur no. ꝙ alid̓ ēfamā aliud manifeſtū ⁊ aliud notoriū. Fama ſic ꝯſueuit deſcribi. Fama eſt illeſe dignitatis ſtatus vita ⁊ moribus ꝯprobatus ⁊ in nullo diminutꝰ. ⁊. ff. d̓ var.⁊ exͣor. cog. l. cognitionē. §. eſtimatio. ⁊ ꝗ talē famā negligit crudelis eſt. xij. q. i.nolo. Fama v̓o qn̄qꝫ ex ſcīa. qn̄qꝫ ex ſuſpitōe procedit: quādoqꝫ ex certo auctore.qn̄qꝫ ex incerto. de cō. di. iiij. ſanctū eſt. Manifeſtū dr̄ qd̓ ex ſcīa ⁊ certo auctoreꝓcedit ⁊ qd̓ pōt ꝓbari. ff. de teſta. ⁊ ꝗ teſta. fa. poſ. heredes palā ⁊ .xij. q. iij. eoruꝫqui accuſant̉. Idē ēt qn̄qꝫ dicit̉ occultū qd̓ pōobari. C. de ap. eos. §. ſi quis āt.ſed ⁊ manifeſtū dr̄ qn̄qꝫ de quo ꝯionē vel ꝓbationeꝫ vel ꝑ euidentiāfacti. jͣ. d̓ v̓b. ſig. cū olī: ſed tale manifeſtū potiꝰ dr̄ notoriuꝫ. jͣ. e. c. vlt. Circa notoriū diſtīgue. aliud eſt notoriū facti: aliud iuris aliud preſūptionis. Notoriumfacti eſt qd̓ ita exhibet ſe conſpectui hominū ꝙ nulla pōt tergiuerſatione celari. jͣe. c. ꝓxi. ⁊. c. vlt. ⁊ de tali h̓ ītellige ī quo nullus auditur appellans. sͣ. de ap. cūromana. ī fi. ⁊. c. ꝑuenit: ⁊ in tali notorio creditur ſimplici officiali. iiij. q. iiij. §. aliquādo. nec reqͥritur ſcīa oīum: ſed pluriū: vt qn̄ oēs admiſſuꝫ ſcelus ꝓclamāt: vtij. q. i. c. ſcelus: ⁊. c. de manifeſta. Notoriū iuris eſt de quo aliꝗs ꝯdēnati
in iure confeſſus vt h̓. ⁊. ff. de ſta. ho. l. vlti. ⁊. ff. de re indi. res ludicara.jͣ. eo. c. vlti. ⁊ ī hoc notorio qͥfiqꝫ reꝗͥrit̉ ꝓbatio ſi neget̉. sͣ. de re iudi. qcrnotoriū pͥſūptuꝫ eſt vt paternitas filiatio. ff. de in ius vocā: qꝛ ſp. ⁊. sͣ. pfi. pͥſby. ꝯquerēte. ⁊ ꝯſanguinitas dr̄ notoria pͥſumpta. jͣ. de diuor. po§. i. Qd̓ aliquis ſit filius alterius nō poſſet vere ꝓbari. ff. de cōdi. ⁊ demōlucius.m ¶ Condemnatur. hoceſt notorium iuris.n ¶ Occultuꝫ. qd̓ non hvindictā qꝛ latētia peccta vindictam non habentxxxij. q. v. chriſtiano. ⁊ tadiu reputat̉ occultuꝫ licplures ſciant ꝙͣdiū ab ecleſia tollerat̉: vt h̓ dicit⁊ .xv. q. vlt. c. vlt.o ¶ Non diffitet̉. īmo cōfitetur in iure: ⁊ ſic eſt notoriuꝫ iuris: ⁊ ſic duotmodis dr̄ notoriū iuꝯfeſſioneꝫ ⁊ ꝑ ſnīam. jͣ. e.c. vlti. vt dr̄ in notula adintelligentiā. ⁊ h̓.p ¶ Canonice ꝯdenī quo caſu nullus dꝫ aure offm̄ illiꝰ: quo ēt caſuloꝗtur prima aucinullus audiat ⁊c.q ¶ Occultū. hic diſtīgtur prout ſeqr ¶ Taliū .ſ. qui pene occulti ſunt ſeu ab eccleſietolerati ab officijs taliumabſtīere bono zelo vt perhoc ad penitentiaꝫ reuertantur: permittitur. ſed excontemptu abſtinendunon eſt: quia licet in fornicatione iaceant non ſūcontemnendi vt ſequituraliud eſt ſi tanquā iacentium ⁊c. quia illud non licet.s ¶ Tollerantur. in quocaſu loquit̉ ẜa auctorinon pōt aliquis ⁊c.t ¶ Operis euidentianh̓ explicat notoriū facti inquo caſu ⁊ duobꝰ premiſſis .ſ. cum ſunt condēnatvel confeſſi in iure officiaipſorum ſunt reſpuendajͣ. e. c. ylt.¶ Unos Cōmunis diuiſio ſecurAb. ſi.ibi: nos i.u ¶ Conueniuntur .i. īterrogantur.x ¶ Teſtimonio.ter dato ſine iuramento. Ber.y ¶ Inter quos. ⁊ iō magis preſumitur ꝙ vitamillorum agnouerūt. xxiij.q. i. paratus. sͣ. de preſūpti. quoſdam: ⁊ capitu.quanto: ⁊ xij. q. ij. qui ⁊humanis: ⁊ .xvj. diſ. ꝙ dicitis.z ¶ Nec accuſator. ij. q. i. de manifeſta. jͣ. de accu. euidentia: ⁊ sͣ. de iureiuran. ad noſtram.t ¶ Celari: quia ſi vellet negatio nulla eſſet. C. de pe. qui ſententiam .n. detribu. illud. §. pe.¶ Non ex euidentia. ſi conſtet aliquem habere ſuſpectam mulierem ſecūin domo eo ipſo videtur probata fornicatio. sͣ. e. ſi quiſꝙͣ. ⁊. c. clericos ⁊ ſipublice eā detineat eo ip̄o ꝯuictꝰ eſt: vt in. c. clericos: al̓s .n. non poſſet eē tertū niſi ꝑ hmōi preſump. sͣ. de p̓ſump. lr̄is. ⁊. c. iij. ergo ſi h̓ notoria nō ſut.ſed tn̄ ſama ſit teſtimonia requiruntur vt ſequitur in lr̄a.z ¶ Teſtimonijs. ff. de teſti. l. iij. §. itē diuus: ⁊. iiij. q. iij. §. alia eſt fides inauc. de inſtru. ca. §. ſi v̓o col. vi. valēt tn̄ talia teſtimonia ad infamiaꝫ aucuius ar. de cō. di. i. iubemus. xxiiij. di. c. ī. ⁊. ij. q. vij. cū paſtori2 ¶ Scādalū. ex hoc vr̄ ꝙ ꝑꝑ ſolā ſuſpitionē fiue famā nō ē īdicēda pulgatio niſi ſcādalū oriat̉. ar. ij. q. v. p̓ſbyter. ⁊. iij. q. ij. audiuimꝰ. ⁊. ij. q. i.