Tertiusc cohabitatione cieri

1 5 9

¶ Onorius. iij. ambian̄. ep̄o.¶ Clericꝰ ꝗ tertio monitꝰ a negociatiōibꝰ ſecl̓aribꝰ nō abſtinet īteriꝑdit qͦ ad bona pͥuilegiū clericaleX litteris pōtini comitis ītelleximus: ꝙ quidam clerici ſueterre potius ſecularibꝰ negociatiōibus qͣꝫ officijs diuinis intendūt: ⁊gaudere volentes pͥuilegio clericali nolūt ſtatutis patrie quibꝰ quotiens expedit ſicut laici ſe tuent̉ª in negociatiōuꝫ ſuarū queſtibus ſubiacere: ⁊ infra. ¶Mādamus quatenꝰſi tales tertioᵇ a te cōmoniti ab huiuſmodi nō reſipuerīt: ſꝫ p̄termiſſis diuinis officijs negociatōibusˢinſtiterint ſupradictis: cū factoᵈ p̄uilegium abiiciāt clericale: tu quominus dū his ſe implicāt de ſuis facultatibusᵉ ſtatutis ⁊ ꝯſuetudinibꝰpr̄ie ſubiaceāt nō defendas eoſdē.Rubrica De cohabitatione clericorum ⁊ mulierum.EX concilio maguntinen̄.¶ Clericꝰ nō dꝫ retinere in domomulierē ſuſpectā de incōtinentia ētvel alia conſanguineaNhibendū ē: vt nullus ſacerdos feminas d̓ quibusſuſpitio pōt eſſe retineatᶠ.¶ Sed neqꝫ illas quas canonesᵍ concedunt matrē amitam⁊ ſororeꝫ: quia inſtigante diabolo⁊ ī illisʰ ſcelꝰ ꝑpetratuꝫ reꝑit̉: aut ētin pediſſequis earundem. ¶ Sedſi qua de his neceſſitateꝫ habuerit:p̄ſbyteri habeāt in vico aut in villa domū longe a ſua cōuerſatione:⁊ ibi eis que ſunt neceſſaria ſubminiſtrentᶠ. ¶ Prohibenduꝫ quoqꝫē vt nulla femina ad altar̄ᵏ p̄ſumataccedere: aut preſbytero miniſtrare aūt īfra cācellos ſtar̄ ſiue ſedere.E X decreto Eugenii pape.¶ Excōicat̉ clericꝰ in ſacris quiſuſpectaruꝫ mulieruꝫ colloquio vel

earuꝫ ꝯſortio monitus nō deſiſtit.IIquiſquā ſacerdotuꝫˡ .i. preſbyter diaconus ſubdiaconꝰde quacūqꝫ femina crimine fornicatiōis ſuſpectꝰ poſt primam ſcd̓aꝫ⁊ tertiaꝫ admonitionēᵐ inueniaturfabulari ⁊ aliquo mō ꝯuerſari cumea excōicationi ſubdatur: feminavero canoniceⁿ iudicetur.ALex. iij. ſalerū. archiep̄o.¶ Nō d̓latꝰ clericuꝫ cogere adꝯcubinā abiurādā: ſed eam nolētēdimittere poteſt excōmunicare.Lericos in ſacris ordinibusAꝯſtitutos ꝗ publiceᵈ tenēt ꝯcubinas ad eas abiurandasᵖ nolumꝰa tua fraternitate ꝯpelli: ne in eandē fornicationem inſtinctu diabolice fraudis redeūtesq ꝑiurij reatū incurrant. ¶Ueruꝫ ipſos ꝑ ſuſpenſionis ⁊ īterdicti ſnīam debes arctiuscogere ut mulieres ip̄as a ſe ita remoueant ꝙ de illis ſiniſtra ſuſpitionō poſſit haberi. Et ſi qui eorumad ipſas redire vel alias accipereforte p̄ſumſerīt: ī aliquos eoruꝫ debes ꝑpetuaꝫʳ excommunicationisſnīaꝫ ꝓferre: ut alij eoruꝫ exemploperterriti a ſimilibus arceantur.¶ Dem cantuarien̄. archiepiſcopo: ⁊ eius ſuffraganeis.¶ Si clerici moniti ꝯcubinas nondimittūt ſuſpenduntur a beneficijsEt ſi nō ſe corrigunt deponuntur.Icut ad extirpanda: ⁊ infra.F. v. mandamus quatenusclericos veſtre iuriſditionis qui inſubdiaconatu ⁊ ſupra fornicariashabuerint ſtudioſe monere curetis: ut a ſe illas remoueant eas vlterius minime admiſſuri. ¶ Si veroacquieſcere contempſerint: eos abeccle. beneficijs vſqꝫ ad ſatiſfactionem congruam ſuſpēdatisᵛ. ¶ Etſi eas ſuſpenſi preſumpſerunt detinere: ipſos ab eiſdem beneficijs

ti noua. ar. contra. xviij. q. i. ſtatutum. Ber.litteris. Iſte tex. eſt multū no. ⁊ quotidie allegatur. primo ponitur querela. ſecundo prouiſio ibi. Mandamus. Ab. ſi.4 ¶ Setꝑent̉. cum iſti ſtatuta patrie approbent pro ſe tenent̉ ea reciꝑe ꝯͣ ſerit. di. ſi romanoꝝ. ⁊. iiij. q. iij. §. ſi ꝗs teſtibꝰ: ⁊. iij. q. viij. cuius in agendo⁊ ſi illa reprobant: nō debent ex eis cōmodū hērejͣ. de cēſi. cum olī. ⁊. C. dere. cre. generaliter .i. rn̄. īfi. ar. ꝯͣ. x. di. c. i. ⁊ .xxxvij.di. ſi ꝗd veri. ⁊. ij. q. vij.ſi hereticꝰ. ⁊. ar. sͣ. d̓ elec.cum venerabilis.b ¶ Tertio. hec eſt canonica admonitio. xvii. q.iiij. ſi ꝗs domum: ⁊. c. depreſbyterorum. ⁊. xxiiij.q. iij. de illicita. poſt quāadmonitionem niſi deſtiterint ꝑdunt p̓uilegiū illius canonis. xvij. q. iiij. ſiꝗs ſuadente: ⁊. jͣ. de ſen.ex. in pn̄tia. ⁊. c. cōtingit.admonitio .n. ſemꝑ p̄cedere dꝫ uindictam. xij. q.ij. ca. īdigne. xvj. q. vij.oēs decime: ⁊ jͣ. de ſē. ex.ſacro approbante concil.in prin. verūtamen nō loquit̉ hic de illo priuilegioſi quis ſuadente.c ¶ Negociationibꝰ. talia enī clericis ſunt ꝓhibiia. sͣ. eo. c. cleri. ⁊. xcviij.di. fornicari. ⁊ xiiij. q. iiijclerici. ⁊ .jͣ. ne cle. vl̓ mo.per totum.g ¶ Cuꝫ facto. no. ꝙ ip̄ofacto amittit quis priuilegium ſuuꝫ: ut hic pꝫ. ⁊ .jͣ.de ſen. ex. cōtingit. undefruſtra īplorat eccleſie autilium qui cōmittit in eaꝫut in eo. c. cōtingit qꝛ fruſtra īplorat legis auxiliūꝗ cōmittit in legem. jͣ. deuſur. ꝗa fruſtra. ⁊ ſeipſosreddūt indignos priuilegio ſuo. ſi. jͣ. de īmu. ec..c. ult. ⁊ ſi. xvij. q. iiij. c.frater ⁊ coep̄s. ſic ip̄o facto appellat̉. sͣ. de appel.dilecti. ⁊. c. ut noſtruꝫ ⁊ facto renūciat quis appellationi. sͣ. de offi. d̓le. gratū. ⁊. jͣ. de his q̄ fi. a ma.par. c. ex ore. Sꝫ ipſo verbo clericꝰ priuilegio ſuorenunciare non poteſt. sͣ.de fo. competen. ſi diligenti. ⁊. jͣ. de ſen. ex. congit.e ¶ Suis facultatibus. bene dicit ſuis. qꝛ ꝓpter hoc facultatihus eccleſie non ſit pͥiudiciū: qꝛ delictumꝑſone ⁊c. xvj. q. vj. ſi ep̄m. ⁊ not. qd̓ dicit: dum his ſe implicant. q. d. ſi nōimplicant ſe his priuilegio eccleſiaſtico gaudebunt in rebus ſuis ſicut in rebus eccleſie: quod eſt bene notanduꝫ: ꝙ res clericoꝝ ⁊ eccleſiarum eodē priaudent. xij. q. ij. eccleſiarū ſeruos: ⁊ .xvj. q. i. ſimiliter. Si uero ſeīplicāt tunc ceſſat p̓uilegiū: ⁊ ita ſuſpendit̉ priuilegiū alicuius ad tpͥs ꝑꝑ d̓lictum. xv. q. vj. iuratos. ⁊. c. nos ſanctoꝝ. ſi. C. de cur. fur. l. cū alijs: ⁊ .jͣ.dē ſen. ex. ſacro. ⁊. lxxxj. di. ſi qui ſunt: ⁊. c. ſe. De eo priuilegio dicit decre.ꝙ clericus uxoratus ēt conſuratus priuilegio clericali gaudere nō pōt. jͣ. devca De cobabi. cle. ⁊ mu. Quia mulierū conſortia reddunt uitam clericorum de continentia ſuſpectā. iō ſubijcitur ẜa Rubrica. Ab. ſi.Nhibendum. Sacerdos mulieres: qͣs etiā antiqui canonesin rubro: ⁊ hꝫ qͣttuor dicta. Primo ponit ꝙ nullꝰ clericus debetpermittunt ſi ſuſpecte ſunt retinere non dꝫ. h. d. Uel clarius ſicuttenere extraneam. Secundo ꝙ nec conſanguineam. Tertio ꝙ conſanee indigenti extra hoſpicium ſuū poteſt prouidere. Quarqd̓ nulla femina tanquā miniſtra in eccleſijs clericis miſceatur. Secunda ibi: ſꝫ neqꝫtertia ibi: ſed ſi. quarta ibi probibendum. Ab. ſi.

Hohohitat o Aerj. ⁊ mulierū¶ ¶ Retineat. vt. xxij. di. interdixit: ⁊. c. nullus: ⁊. c. p̓ter hoc. ⁊. lxxxj. di. cū oībusg ¶ Canones. xxxij. di. interdixit. lxxxj. diſt. cū oībus. Uidet̉ ꝙ canon iſte corrigat oēs illos canones cū illi ꝑmittāt huiuſmodi mulieres cū clericis hītare: matrē ſororē ⁊ amitā. ⁊ idē ꝑmittit Inno. jͣ. e. c. a nobis ꝯcordās prioribꝰ canonibꝰSic ſolue hanc ꝯͣrietatē. qd̓ dr̄ h̓ intellige de ſuſpectis clericis ⁊ iuuenibus: ⁊ demulieribꝰ ſuſpectis: qꝛ ſi ſuſpecte ſunt nō dn̄t ſecum manere.xxxiiij. di. quorūdā. ꝯͣria loquūtur de illis mulieribꝰ de quibꝰnulla ē ſuſpitio mali qꝛ ī talibꝰnaturale fedus nihil ſeui criminis ſuſpicari ꝑmiſit. jͣ. eo. a nobis: ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cle. euꝫ qui: ⁊sͣ. de p̓ſūp. cū in iuuētute. itē inlinea trāſuerſali vſqꝫ ad ẜꝫ gradū pn̄t hr̄e clerici ꝯſanguineasvt. lxxxi. diſ. cū oībus. In deſcēdentibꝰ vel aſcēdentibꝰ videt̉ ꝙvſqꝫ ad quartum gradum: ibiamplius poteſt extendi ꝑmiſſioꝙͣ in collaterali.¶ In illis .i. occaſione illaruꝫqn̄qꝫ alie cōmorātur cū illis vl̓veniūt ad illas. vn̄ dicit augu.nō oēs q̄ cū mea ſorore ſunt ſorores mee ſunt. lxxxi. diſ. legit̉:vel ītellige ꝓprie vt lr̄a dicit: ⁊hoc vult lr̄a ſequēs. aut ī pediſſequis illarum.i ¶ Subminiſtrēt. ⁊ ſic pꝫ ꝙ clerici pn̄t ſuſtētare cōſanguineospauꝑes de ꝗbꝰ capitulū h̓ intelligitur quibus potius ꝙͣ exͣneistenētur. lxxxvj. di. non ſatis al̓sſi non diuites ſunt vel vt diuites eoſ faciāt: vt. e. c. ⁊ xxxij. di.ſi qui. ad idem. xxxi. diſ. oīo.k ¶ Ad altare p̄ſumat. ut. xxiij.di. ſacratas: ⁊ de cō. diſ. i. ī ſcā.quiſꝙͣ ſacerdotū. noīeſacerdotis ītelligunt̉ īfeores. vt pꝫ h̓: qꝛ inferiora ītelgunt̉ in ſuꝑioribꝰ. vt. xciij. di.legimꝰ ī fi. ⁊. xiiij. q. i. penale ⁊ff. de re iudi. ī toto. ſi. ij. di. c. i.⁊ ecōuerſo appellatiōe clericoꝝſuꝑiores vel maiores intelligūtur. xi. q. i. de perſona: ad fi.m ¶ Admonitionē. ſic in auc.vt li. ma. ⁊. a. §. pe. ⁊ vlt. col. v.iij. ⁊. jͣ. de ſen. ex. in audientia:⁊. c. ꝯtingit. ⁊ sͣ. ti. ꝓxi. c. vlt.n ¶ Canonice iudicetur .i. ī monaſterio ponat̉. xxxiiij. di. c. fraternitatis. Alij exponūt .i. ī ſeruitutē redigat̉: vt. xxxij. di. eosīmo ⁊ ip̄a ꝯcubina ſi hoc publicum eſt dꝫ excōicari. jͣ. de ſentē.ex. ſi ꝯcubine. Ber.cta: ſecundū ibi veꝝ. terLericos Habet tria ditium ibi: ⁊ ſi ꝗ. Ab. ſi.o ¶ Publice. que ſunt excōmunicande ex quo pub. eſt. jͣ. de ſen. excō. ſi concubine.p ¶ Abiurādas. ne ꝯtēpto iuramento reuertant̉ ad eas ꝑꝑ p̄ſumptionē: vt ſeꝗtur. ar. ꝯͣ. jͣ. qui cle. vel vo. ex tuaꝝ ibi: abiurat̉: ſed ibi ꝯͣxerat mr̄imoniū cum ea:lꝫ de facto cū eſſet ſubdiaconus. ⁊ qn̄qꝫ ꝗs ab vxore ſeparatur. ſic dꝫ iurare. xxxv.q. vj. ab iſto die: vel intellige de ſuſpectis: ⁊ illud. c. ex tuaꝝ. de nō ſuſpectis debus veriſimile eſt ꝙ debeant iuramentū ſeruare.q ¶ Redeūtes. ar. colligit̉ ex hac lr̄a ꝙ non eſt iniungendum alicui ꝑ iuramentū qd̓ veriſimile ſit ꝙ non debeat illud obſeruare. ar. xxij. q. i. ita ergo. ⁊. c. nō ēꝯͣ: ⁊. jͣ. de ſen. ex. ex tenore. ⁊ sͣ. de p̓ſūp. lr̄as. ⁊. C. de indi. vidui. l. ij. ⁊ hec rō eſtēt qͣre iuuenibus nō iniungat̉ ſolēnis penitentia. l. di. penitētes. Ber.r ¶ Perpetuā .i. donec reſipiſcant. ſic īſti. loca. §. adeo. ⁊. ff. d̓ pecul. id veſtimētum: ⁊ .jͣ. de ma. cō. contra interdic. eccle. de muliere. ſi. x. q. i. qꝛ ſacerdotes. vtceteri timeant. vt ibi dr̄.s ¶ Exēplo. pena enī vniꝰ dꝫ eē metꝰ alteriꝰ: vt. ff. de pe. l. capitaliū. §. famoſosxlv. di. ſꝫ illd̓: ⁊. ij. q. vij. quaꝑꝑ. ⁊ jͣ. d̓ exce. pͥla. tāta. ⁊. x. q. i. qꝛ ſacerdos. ī fi.cut ad extirpanda. Habet tria dicta: q̄ patent ī tex. ibi: ſi vero. Ab.t ☞ ¶ Sicut. ⁊ jͣ. alij nihilominus ſunt ꝯpellendi: lꝫ nō cū tanto rigore vt vl̓contineāt vel heneficia dimittant. jͣ. e. ſic aūt. ⁊. xxxij. di. lectores.u ¶ Suſpēdatis. ita iſti nō ſunt ſuſpenſi ip̄o iure. vr̄ ꝯͣ. xxxij. diſtin. nullus. ⁊. c.