Liber

poſtea exortaª decernere aūt eā diffinire abſqꝫ ſe. ap. mandato.Dem vigorien̄. epiſcopo.¶ IdeꝘ cōfirmationibꝰ autem romani pōti. volumus te tenere: ꝙ ꝯtra illas niſi nouuꝫ apo. ſe.procedat mandatum: aut certumſit ꝙ ſint per falſi ſuggeſtionem illicite: non eſt aliquatenus iudicandum.¶ Eleſtinus. iij.¶ Littere cōfirmationis ſuꝑ ſnīaa qua erat appellatum non valentſi appellatus malitioſe p̄uenit appellantem alias pendent donec deappellatione cognoſcatur.One me. A. canōicus veſterpropoſuit ſententiaꝫ a delegatis iudicibus ꝓlataꝫ fuiſſe: īfra. x. dies ille ꝯtra quē ſententiatuꝫ fueratab illa ſnīa appellauit: iudices tamen nihilominus ſnīaꝫ executionimandaruntᵇ. Ceterū appellans itinere ſtatim ad apo. ſe. arrepto litteras de retractando ſnīam impetrauit: aduerſarius autē ip̄um caute pͥueniensᵉ confirmationis ꝓmuſgate ſnīe reſcriptum fuerat aſſecutus: ī quo nulla de facta appellatione mētioᵇ habebatur. Ideoqꝫ reꝗſiſti: que quibus lr̄is p̄iudicium faciant. ¶ Reſpondemꝰ igitur ꝙ poſteriores debent prioribus preiudicium generareᵉ. ¶ Uerū ſi dicaturˡin illis litterisᵍ veritati ⁊ iuſticie preiudicātibus vel ſub alia forma verborum: dūmodo nil diceretur delr̄is confirmationis exp̄ſſe: dicimꝰꝙ prime tādiuʰ ſuum debent habere vigorem: donec de iniqua ſentētia cognitio plenior habeatur.¶ Nno iij. decano. padeburen̄.¶ Innouatio pͥuilegij nouum iusnō tribuit nec antiquum confirmatſed ſi quod competebat conſeruaUm dilecta in chriſto filia abAbatiſſa ⁊ ſorores eccleſie de-

gradeuē. ſua cuperēt pͥuilegia innouari. ꝓpterea viaꝝ diſcrimīa qͣttuor epiſcopis ⁊ abbatibus totideꝫvt ea inſpicerent diligenter ⁊ tenorem ipſorum fideliter tranſcribentes ſub ſigillis ſuis nobis remitterent duxerimꝰ iniungendum: ⁊ īfraNos autem taꝫ legato qui ſub ſigillo ꝓprio ea noſtro fecit cōſpectuipreſentari: qͣꝫ inquifitoribus ipſisfidem debitam adhibentes: lꝫ nonvideremusˡ quare non deberent eadem priuilegia innouari. quia tamen. c. maioris eccleſie: ⁊ infra.Sancte crucis canonici propoſuerunt hildeſemē. eccleſiam in poſſeſſione ſubiectionis ipſius monaſterij per centum annos ⁊ amplius extitiſſe priuilegia ipſa tunc non duximus innouanda. ¶ Unde iudicibus dedimus in mandatis: ut adlocum idoneum accedentes citatisqui fuerint vocandi inquirerent ſuper his diligentius veritatem: a ꝗbus pars hildeſemen. eccleſie adapoſtolicam ſedem appellauit.Ande nuper autem iterato predicta petijt abbatiſſa: quatenus deberemus priuilegia ſue eccleſie renouare. Ex aduerſo vero fuit poſtulatum: vt cauſam ipſam diſcretis viris committere dignaremurqui teſtes reciperent quos contra pͥuilegia monaſterij ⁊ ad probandūpreſcriptionem legitimam inducere proponebant. ¶ Nos igitur attendentes ꝙ iure ſit ciuiliᵏ ſtatutumvt quādo ꝑiculū teſtiū formidaturne veritas occultetur: ⁊ ꝓbandi copia fortuitis caſibus ſubtrahatur:ēt lite non conteſtata teſtes valitudinarij ⁊ alij de quibus ex aliquarationabili cā timetur ad teſtimonium admittantur: eiuſdem equitatis ſimilitudine prouocatiˡ predicta priuilegia quaſi iam nimia vetuſtate conſumpta: cuꝫ fuerint non

.c. vl. ⁊. jͣ. e. cū dilecta. ⁊. c. ſequentibꝰ. ⁊ jͣ. de pͥuil. qꝛ ītētionis. vnde per talē cōfirmationē vel inouationem impedit̉ petitio alterius vel iudicis cognitio. jͣ. deꝯceſ. pͥbē. qꝛ diuerſitatē. jͣ. e. bone. ar. ix. q. iij. ꝯqueſtꝰ. nūc v̓o: ⁊ .sͣ. de offi. ordi.lꝫ. ⁊. ff. ne ꝗd in lo. pub. l. ij. §. ſi ꝗs a pͥncipe. qꝛ hoc facit papa ſine preiudicio alicuius vt patet ꝑ iura predicta.Quid ergo valent huiuſmodiconfirmationes: parum valētniſi qꝛ ſolet plus timeri qd̓ ſpāliter ⁊c. xxiij. diſt. quāquaꝫ.a ¶ Exorta. qꝛ dicit hoc non eēlicitū iudici cognoſcere d̓ qōneexorta ſine mādato pape. Dic̄vin. ꝙ ſi poſt ꝯfirmationē moueat̉ ei qd̓: an licite obtineat bn̄ficiū an nō: nō ē licitū iudici dehoc cognoſcer̄ ſine mādato ppe. ſed ſi ei obijcit̉ crimē nō impedit̉ ꝑꝑ ꝯfirmationem iudiciscognitio. Sꝫ certe nō ē veruꝫ ſiꝯfirmatio ſit ſcā ī forma cōi ſine cauſe cognitione. ſi āt cū cauſe cognitiōe ꝯfirmatio ſit fcātēveꝝ ē ꝙ dicit vī. ⁊ ideꝫ dicit qd̓tā. Et lau. dicit ꝙ ſi moueaturqō. an talis cōfirmatio valeatvel nō? de hoc non pōt cognoſcere iudex inferior: qd̓ verū ē.T. diſtinxit ⁊ meliꝰ aut enī cōfirmatio ſcā fuit ſine cāe cognitione in forma cōi ⁊ tūc nō īpedit̉ petitio alicuiꝰ vl̓ cogniti o: īquo caſu loquūtur iura ſuꝑiusaſſignata. ſi v̓o cōfirmatio fiatde bn̄ficio alicuiꝰ vel de aliquaſnīa cū cauſe cognitiōe ⁊ hoc cognito papa ex certa ſcīa confirmat tibi beneficiū tuū vel ſnīaꝫlatā. de qōne illa ſi poſtmoduꝫqd̓ ſuboriatur nullus poterit iudicare ſine ſpāli mādato pape.⁊ hoc ītelligit̉ ex ipſa ꝯfinatione qꝛ tūc ſimpl̓r confirmat nulla cōditione appoſita.e taliꝯfirmatione hēs. sͣ. de of. d̓le.quoniā abbas. ⁊ sͣ. de tranſac..c. i. ⁊ sͣ. d̓ pac. quotiēs. ⁊ sͣ. d̓teſti. veniens. ⁊ sͣ. d̓ ofcorā in fi. ⁊. jͣ. de teſta. raynutiꝰ⁊. c. raynaldus. ⁊ .jͣ. de inſti. exfrequētibꝰ. ⁊ .jͣ. e. c. pe. ⁊ in aliis ꝯfirmatiōibꝰ cū dr̄: ꝯfirmamꝰ ſicut iuſte poſſides. ſicut exponit̉ .i. ſi. jͣ. de cōceſ. p̄bē. qꝛ diuerſitatē. ⁊ iſtas duas decre. intelligebat tan. de ꝯfirmatiōe q̄ſit cū cāe cognitiōe ex certa ſcīapape: tamen ſi certum eēt ꝙ ꝑfalſi ſuggeſtionē ꝯfirmatio ſitobtenta non valebit huiuſmōiꝯfirmatio. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ ſic poſſūtintelligi iſte due decre.O Poteſt legi ⁊ alijs molemorie.dis ꝙͣ in rubro vt pꝫ ex īfra dicendis: ſed non inſiſto qꝛ non continet vtilitatemmagnā ⁊ primo ponitur conſultatio. Scd̓o reſponſio bimēbris ibi: Reſpōdemꝰſcd̓m membrum ibi: verum. Ab. ſi.b ¶ Mādarunt. qd̓ facere non debuerunt: qꝛ appellatione īterpoſita nihil ē īnouandū. ij. q. vj. appellatōe. ⁊. ff. nihil īno. appel. pē. l. vna. immo reuocari dꝫ executio anteꝙͣ de appellatiōe cognoſcat̉. sͣ. de iureiur. veniēs. ⁊ sͣ. de app. dilecti.c ¶ Caute pͥueniens. qd̓ facere pͥmature non dꝫ vt appellātem in cōmiſſione īpetrata ſupplantent. sͣ. de appel. oblate. ſecus ſi non pͥueniat diligentiam appellationis. jͣ. eo. c. §. verum. qꝛ tunc valent pͥme vt ibi.d ¶ Mentio hēbatur. ⁊ iō non valuerunt. sͣ. de reſcrip. ex ꝑte: qꝛ tacita veritateſi. sͣ. de appel. ſepe. ī fi. Et ita pꝫ ꝙ ſi ꝗs non facit mentionē de appellatiōe aduerſe partis non valent lr̄e: qd̓ ē notabile. ſi. sͣ. de reſcrip. ex parte vbi de hoc.e ¶ Generare. in hoc .ſ. ꝙ nō obſtātibꝰ pͥmis lr̄is cōfirmationis iudices dati adappellationē cognoſcent de ea. sͣ. ę. c. i. ar. ⁊ .jͣ. eo. c. proxi. ad fi. ar. ſi. sͣ. d̓ teſti. exparte a de. ⁊. c. ad cām q̄. ⁊. jͣ. de priuile. dudum. Ber.f ¶ Sidicat̉. ī ſecūdis lr̄is īpetratis ab appellāte: ⁊ ꝙ dic̄ ſi dicat̉ ſupple. maxīe.g ¶ Illis lr̄is. ꝑ hāc generalitatē nihil reuocat̉. sͣ. de do. ⁊ ꝯtu. ex lr̄is: ⁊. ff. ad. l.cor. de fal. iuus. ne cvalet legatum vel ſtipulatio fundi ī genere facta nullo fun-

do demonſtrato. ff. de iure. do. cum poſt diuortiū. §. gener a ſocero: ⁊. ff. d̓iure fiſ. ita fidei. expreſſam enim debent facere mentionem de primis: adhoc vt prime reuocentur. sͣ. de offi. dele. ex lr̄is.h ¶ Tādiu. iſta lr̄a multum videtur ꝯͣdicere pͥori q̄ dicit ꝙ poſteriores debent pͥiudicare pͥoribꝰ. ⁊ h̓ innuit̉ ꝙ valent lr̄e cōfirmationis prime: ergonon eſt opus vt in pͥoribꝰfiat mentio de appellatione ⁊ ita non refert vtrumin ſecundis fiat mentio d̓primis vl̓ nō. vn̄ dꝫ intelligi. §. iſte. in eo caſu cumprime valēt cuꝫ appellatꝰnon preuenit diligentiaꝫappellantis: ſed expectauit legitīo tꝑe ⁊ ſunt lr̄eſine aliquo vitio: ⁊ ſic ꝓcedent pͥmi iudices ad cōfirmādam vel infirmandā ſnīam: vt. sͣ. de appe.oblate. ad fi. qꝛ ꝑ taleꝫ generalitatē nō reuocanturprime legitime īpetrate:vt dr̄ in proxima notula.In pͥmo caſu non valentprime qꝛ appellatꝰ pͥuenit diligentiaꝫ appellātisnec fecit mentionē de appellatione vt pꝫ ex ipſa littera vel dic ꝙ iudices dati ſuꝑ appellatiōe debentcognoſcere de iniquitateſnīe ⁊ lr̄e ꝯfirmationis tādiu valebūt quouſqꝫ conſtet de iniqͣ ſnīa. ⁊ ſi ſnīaꝯfirmetur remanebit confirmatio in ſtatu ſuo. Siv̓o caſſet̉ cōfirmatio nonvalebit. argu. sͣ. de fi. inſtru. accepimꝰ. §. interim⁊ in. c. proxi. in fi. arg. adhunc ſenſum lr̄a iſta cōpetentius adaptat̉ ⁊ iſta fuitſimplex confirmatio ſnīequam fecit papa in formacōi cōmiſſa īpetrāti: aliasquare fuiſſet poſita hec d̓cre. in titulo iſto. potius d̓buiſſet poni in titulo d̓ appella. ſi deberet intelliẜm illam decre. oblateex littera vtriuſqꝫ decre.pꝫ intellectꝰ iſte. in illa oblate dr̄ ꝙ plebanus d̓ ſābro ſuꝑ obſeruatione ſnīelr̄as ad iudices impetrauit cōmiſſiōis ſicut rationabiliter lata erat. ⁊ h̓ dfꝙ reſcriptuꝫ ꝯfirmationiefuerat aſſecutus ꝗa papaeā ꝯfirmauit in forma cōi⁊ ſic non ītelligit̉ iſta ẜmillā: ⁊ lr̄e ꝯfirmatiōis nōmittunt̉ h̓ iudicibꝰ ſꝫ illisꝗ ꝯfirmationē īpetrāt. b.Um dilecta. Greuius ſic pōt ſūmari. Innouatio priuilegij nōducit confirmationem iuris ī eo ꝯtenti. Diuiditur in ſeptē ꝑtes. Primo ponitur ſororū petitio ⁊ pape cōmiſſio. In ſecūda ibi: Nos aūt. inqſitoꝝ relatio ⁊ canonicoꝝ obiectio. In tertia ibi: vn̄. iudicuꝫ datio ⁊ ab ip̄ſisppellatio. In qͣrta ibi: vn̄ nuper. ſororuꝫ iterata petitio ⁊ eoꝝ ꝯͣdictio. Inuīta ibi: Nos igitur. pape interlocutio ⁊ p̓uilegij innouatio. In ſexia ibiꝗa v̓o. papa abbatiſſam conſtituit ꝓcuratricem. In ſeptima ibi: Nolentescōmittit municipale diffiniendum. Ab. ſi.i ¶ Non videremꝰ. nec poterat videri qd̓ nō erat: vt. xxv. q. v. ad ſedeꝫ vitra vnā colūnā. ver. h̓ ergo euigilent ⁊c̄. ⁊ hoc iō non poterant videre qͥ: īnouatio nihil noui iuris tribuit. jͣ. de priuiſ. ex ꝑte. ⁊. c. qꝛ intētionis ⁊ ſt gaginalis caſſatur ſil̓iter ⁊ innouatio ſiue confirmatio: vt. sͣ. de fi. inſtru: iſck ¶ Vure ciuili. in auc. de teſti. §. qm̄ multe. ⁊. §. hec v̓o. colla. vij. f. ad. i.dilectos. ⁊ sͣ. de re iudi. cū inter vos.aquil. in. l. aquilia. ff. de reſti. in inte. diuus. ⁊. C. de vſur. pupillari. l. vi.iure canonico. sͣ. vt lit. non conte. qm̄. i. reſpon. ⁊ sͣ. de teſti. ſigninicauūtcapi. cum olim.l ¶ Similitudiue prouocati. ſimilis .n. equitatis ratio ſimilia iura ſuagert