SecundusDe conni matiōe veuiī
De confirmatiōe vtili vel inutili.
1 5 7
duximus īnouādaª: nolentes ꝙ exīnouatione huiuſmodi nouuꝫᵇ iusmonaſterio acꝗrat̉: ſed antiquumſi qd̓ habet ꝑ īnouationeꝫ priuilegijꝯſeruetur. ¶ Quia vero prefatummonaſterium ad ius ⁊ ꝓprietatemap. ſe. ꝑ priuile. pre .n. ꝑtinere monſtratur: in ius eccleſie romāe remaneat indefenſum: eandem abbatiſſā ꝓcuratricemᵉ ipſius duximus ſtatuendam: ut cuꝫ aduerſus roma. eccle. poſſeſſiones ⁊ iura non niſi centenaria currat preſcriptio ipſa ſuꝑhoc ⁊ alijs vice noſtra ꝓcuret quecoram te ī iuditio fuerint ꝓcurāda.Nolētes igit̉ ꝙ de ſtatu eiuſdemmonaſterij diutius dubitetur: mandamus quatenus locū tutuꝫ ⁊ commoduꝫ eligēs recipias teſtes quosad preſentationem probandaꝫ hildeſemen. eccleſia vel ad interrupptionemᵇ oſtēdendaꝫ cenobiuꝫ duxerit ꝓducendos: ⁊ ſi legitimāᵉ prſcriptionē probauerit vt ītendit: niſi ꝓbata fuerit interruptō ex aduerſo: ſubiectōeꝫ ip̄ius monaſterij adiudices ep̄o memorato: cū conſtetip̄uꝫ ī ſua dioceſiʳ ꝯſtitutū: pͥuilegiūqd̓ monaſterio īnouari fecimꝰ corrūpendo. alioquī eidē ſuꝑ hoc perpetuum imponēs ſilentiū monaſteriū ꝓnuncies ꝑpetua libertate gaudere nr̄o ſibi priuilegio reſignato.¶ Dem ep̄o ⁊ prepoſito vticen̄.¶ Non valet ꝯfirmatio quā relizioſus īpetrauit a papa ſuper tꝑaliadmīſtratione ſeu pͥoratū ſi tacuitſe regularē: ſi vero exp̄ſſit reſcriptuꝫ p̄ſumit̉ falſuꝫ qꝛ papa non ꝯſueuit ꝯcedere. h. d. cum ſequenti.D noſtam audiētiaꝫ p̄poſitoremanen̄. eccleſie ſignificanteꝑuenit: ꝙ quidaꝫ canonici reman̄.eccleſie a nobis litteras ꝯfirmationis ſuꝑ adminiſtratiōibus ſuis obtinere laborant religionis ſue cōditione ſuppreſſa. ¶ Cuꝫ igitur regularibꝰ ꝑſonis non ꝯſueuerit ap. ſe.Ealiqua ꝑſonaliterᶠ confirmare. mandamꝰ qͣtenus cōfirmationes quasab ip̄is canonicis cuꝫ regulares exiſtant noueritis taliter īpetratas denūcietis irritas ⁊ īanes. T Dem.Idē dicit qd̓ ſupra capit. ꝓxio.Orrecta nobis ex ꝑte tua petitio ꝯtinebat: ꝙ plures ex re
ligioſis qui prioratibꝰ⁊ alijs adminiſtrationibus p̄ſūt: a nobis ſuperipſis quoad vixerint poſſidendisꝯfirmationis lr̄as ſe aſſerūt īpetraſſeᵍ: ⁊ īfra. Cum igit̉ a cācellarianr̄a huiuſmodi lr̄as emanaſſe noncredamusᵖ: mādamus qͣtenꝰ illosqui tales lr̄as exhibuerint ī quibuspͥoratus vel admīſtatiōes tāquamreligioſis ꝯfirmāturˡ: eoſdem punias tanquā falſitatisᵏ actores. Si viro in eis non ſit mentio religiōis ipſoꝝ illas tāqͣꝫ tacita veritate ſurreptas denūcies n̄ valere. IDem.nobili viro mattheo de riuaria.¶ Snīa ſeu laudum cōtra formaiuris vel ꝯpromiſſi latum per arbtros licet per papam in forma communi fuit confirmatum non tenetXaminata cā que vertit̉ inter¶ A te ⁊ milites campāicos ſupereccleſia ſcī angeli perpendimus arbitriuꝫ: qd̓ vicedominus ſabinen.dicebatur ſuꝑ eodem negocio promulgaſſe: ꝯtra formā iuris ⁊ compromiſſiⁱ fuiſſe dictatū. ¶ Unde cuꝫnō obſtante ꝯfirmatiōeᵐ. C. papepre .n. ꝗ cōfirmauerat illd̓ ſicut ꝓuideⁿ latū fuerat: ⁊ ab vtraqꝫ ꝑte receptū: d̓cernimus ipſū irritu ⁊ inane.N Onorius. iij. illuſtri regi baronibus ⁊ militibꝰ ⁊ alijs hominibuscypri.¶ In confirmatione ex certa ſcīadictio ſicut ponit̉ cauſatiue. nec nocet ſi verbum confirmationis precedit tenorem confirmati.Enerabilis frater. N. archiepiſcopus nichoſien̄. ⁊ ſuffraganei eius tranſmiſſa nobis pecitione monſtrarunt: ꝙ inter ep̄os⁊ vos ſuper quibuſdam decimismediante albanen̄. epiſcopo tuncap. ſe. legato amicabilis compoſitioº interuenit expreſſe adiecto qd̓quanto citius eam auctoritate apoſto. confirmari contingeret ſtatimdeberet executioni mādari: veruꝫlicet ſit per nos cōfirmata ⁊ ad maiorē rei euidentiā litteris confirmationis tenor compoſitionis inſertusᵖ: ipſaꝫ tamen renuiſtis obſeruare: occaſionem friuolam pretendentes: tum ex eo ꝙ in litteris verbum confirmationis iuxta ſtillumeccleſie roma. precedat: tum quiaclauſula conſueta ſcilicet: ſicut ſine
viletur arg. sͣ. de cōſti. nam concupiſcentiam. ⁊. C. ad. l. fal. l. vlt. ff. ad. l.acquil. illud. ⁊ sͣ. deinter corporalia. ⁊. C. de conſti. petu. l. vlt. itemarg. eandem eſſe rain teſtibꝰ ⁊ inſtrumentis. C. de fi. inſtru. in exercendis. ⁊ sͣ. de teſti. cogen. c. peruenit.uximus innouanda. ne ſi uetuſtate cōſumant̉ nulla fides eis adhibeat̉. ar. sͣ. de fi. inſtru. inter dilectos. ar. ꝯͣ ꝙ īſtrumētis vetuſtate cōſūptisvel muribꝰ roſis ſit adhibēda fides. ff. d̓ bon. poſẜꝫ tabu. l. i. §. ſi roſe. ⁊ sͣ.de fi. inſtr. c. vlt.Ius nouum. ſimile.xij. di. c. preceptis.Procuratricem. ſicutergo femina pōt eſſe procuratrix ſic ⁊ arbiter. sͣ. d̓arbi. dilecti: ſil̓iter ⁊ iudex. xij. q. ij. cū deuotiſſimā. nā monachꝰ de mandato abbatis pōt eſſe procurator. xvj. q. i. monachivel dic ꝙ rōne admīſtrationis pōt eē ꝓcuratrix ſicur ⁊ abbas. sͣ. de trāſacit. ⁊. jͣ. de cēſi. ſopite. vel iō potuit eēoriratrix eccleſie ſue ſicut miles in cā cōnumeri ſui. ff.de ꝓcu. filiuſfa. §. veterani. vel dic qd̓ verius ēpapa ex certa ſcīa conſtituit eaꝫ ꝓcuratricē. vndede hoc non eſt diſputādūxvj. q. iiij. §. ꝗ āt. ⁊. C. decri. ſacri. l. ij. ff. de re iudi.ꝗdā ꝯſulebāt. ⁊ sͣ. d̓ offi.dele. cuꝫ viceſimū al̓s femina non poteſt eſſe ꝓcuratrix. iij. q. vj. §. tria. ⁊C. de procu. alienam. ff.de reg. iur̄. l. ij. ſed ſi papa ī ſua ꝑſona vellet agere coraꝫ quo agere debet?ſuper hoc arbitros eligeret vel delegaret cauſanalij. ar. ff. de iuriſdi. omiudi. pͥtor vel poſſꝫ eſſe iudex ī cā eccleſie ſue. d̓ hocdictū eſt. sͣ. de iudi. cū veniſſent.¶ Ad interruptionem:ſic. sͣ. de reſcrip. illd̓. ⁊. c.auditis vbi de hoc.t ¶ Legitimam .ſ. centuꝫannoꝝ que ſola currit cōtra romanā eccl̓iam. sͣ. d̓preſcrip. cum nobis.l ¶ Dioceſi. vt. xvj. q.vij. oēſ baſilice. ⁊. xviij. q.ij. monaſterijs. ⁊ .jͣ. de reli. domi. conſtitutus.ientiam.L Cōis diuiſio. Secunda pars ibi. Cum igtur. Ab. ſi.¶ Perſonaliter .ſ. tacita v̓itate ꝙ ſit regularis⁊ ſi exprimeret̉ ſunt falſelr̄e: qꝛ in talibꝰ perſonisadmīſtratio nō ꝯfirmat̉jͣ. c. ꝓxi. ſecꝰ eēt ſi realiteraliqͣ ꝯcedant̉ ſeu ꝯfirmentur qꝛ tūc valent. fauoreenī religiōis multa eis cōcedunt̉. jͣ. de priuil. ex parte ⁊. c. paſtoralis. ⁊. c. dudum ⁊ ſumma ē rō quepro religione facit. ff. de reli. ⁊ ſump. tu. l. ſunt perſone.z. Cōmunis diuiſio. Scd̓a ꝑs ibi: cū igit̉. ab. ſi.P frectarImpetraſſe. tacita veritate qꝛ tales prioratus non ꝯfirmātur. sͣ.proximo.h ¶ Nō credamꝰ. qꝛ oīum hr̄e memoriā ⁊ ī nullo peccare potius eſt diuinitatishūanitatis. C. de vete. in. enu. l. ij. §. ſi quid autem.
De confirmatiōe vtili vel inutili.i ¶ Cōfirmant̉. lꝫ enī prioratꝰ aliqn̄ ꝑpetui ſint. jͣ. d̓ ſtatu regu. monachi nec pn̄tremoueri ſine ordīe iuris: vt ibi: nō tn̄ ꝯfirmant̉: vt ⁊ sͣ. c. ꝓxi. ſil̓iter nec epͥatusꝯfirmari ꝯſueuerūt lꝫ ſint ꝑpetui. Eſt .n. rō qͣre nō ꝯfirmant̉ qꝛ regulariter veꝝeſt ꝙ nō ſunt ꝑpetui. jͣ. de ſtatu regu. cū ad monaſteriū. §. tales: vnde remouent̉pro volūtate abbatis: vt ibi dr̄: ⁊ qꝛ de ſacili hmōi regulares ēt ſi ſint ꝑpetui remouentur. jͣ. de ſimo. ꝑ tuas īfi. ſꝫ ſi admīſtratio ex certa ſcīa⁊ cū cauſe cognitiōe eſſet alicuiꝯfirmata nō poſſet īde remoueri ſine mādato pape vt. sͣ. e. c.i. ij. ⁊ .xvj. q. i. peruenit. Sed fiꝯfirment̉ ⁊ in lr̄is fiat mētio deip̄is prioratibꝰ n̄ valēt lr̄e. īmoſunt falſe: vt h̓ dicit ⁊ ſūt puniēdi tanꝙͣ falſarij niſi euidēter appareat ꝙ ex certa ſcīa dn̄i papeh̓ ꝓceſſerit. ſi vero non fiat mētio de prioratibꝰ tacita ueritateſunt impetrate ⁊ ita vtroqꝫ caſunō proſunt: vt hic pꝫ.k ¶ Falſitatis. qualiter falſarijpuniēdi ſunt hēbis. jͣ. de falſa.ad falſarioruꝫ.aminata. Prīo poC nit cām decreti ſecundo d̓cernit ibi: vnde. Ab. ſi.l ¶ Cōpromiſſi. duplici ergo rōne nō valuit arbitrium pͥmo qꝛcontra ius fuit latū arbitriū: forte ꝑ ſordes vel ꝑ gr̄aꝫ. ⁊ iō nulluꝫ. C. d̓ arbi. l. iij. ſic ēt obtīet īalijs iudicibꝰ ſi ferāt ſnīaꝫ ꝯtraius ſcriptū n̄ tꝫ. ij. q. vj. §. diffinitiua. v̓. itē ſi ꝯͣ ius: ſꝫ ꝯͣ ius litigatoris lata bn̄ tꝫ ſnīa a qͣ nō ēappellatū: vt ibidē dr̄. ⁊ sͣ. dere iudi. cū īter vos. ī fi. ⁊ idē intellige ī arbitrio qꝛ ꝯͣ formā cōpromiſſi nihil pōt facere arbit̓.sͣ. d̓ arbi. cū dilectus. ff. d̓ arbi.l. pedius in fi. ⁊. l. nō diſtīguemus. §. de officio.m ¶ Cōfirmatiōe. ⁊ ita pꝫ ꝙ cōfirmatio nihil vel modicū oꝑatur qꝛ ſi aliꝗd īuenit ꝯfirmat illud al̓s nihil oꝑat̉. jͣ. de cōceſ. pͥben. qꝛ diuerſitatem. ⁊ ſic pꝫ ꝙꝯfirmatio ſub forma cōi nō impedit petitionē alteriꝰ nec cognitioneꝫ iudicis. de h̓ dcm̄ eſt. sͣ.e. c. i. ar. ꝙ ſi principale caſſat̉.⁊ acceſſoriū. sͣ. de fi. īſtr. inter. ⁊sͣ. de re iudi. cū īter uos.n ¶ Sicut ꝓuide. hec .n. v̓ba ſicut ꝓuide in ꝯfirmatiōibꝰ poſtꝯditionaliter ītelliguntur: vth̓ pꝫ. ⁊. jͣ. de ꝯceſ. p̓ben. qꝛ diuerſitatē. ar. ꝯͣ. jͣ. c. ꝓxi. ſecꝰ ſi ponūtur ī pͥuilegio qꝛ cū p̓uilegiumſit lex pͥuata certū dꝫ ibi pōi vtaliꝗd cōcedat pͥuilegiū. jͣ. d̓ v̓.ſig. abbate. al̓s eſſet inutile. jͣ.de priui. in his. ar. sͣ. de off. de.qm̄ abbas. ⁊ sͣ. de ſtatu. re. cuꝫad monaſteriū. Io.Enerabilis. Cōmunisdiuiſio. Secūda ibi: mandamus. ab. ſi.o ¶ Amicabilis compoſitio bene dicit amicabilis cōpoſitio: qtrāſactio ſuꝑ decimis vt aliꝗtꝑale det̉ ꝓ decimis nō valet. jͣ.de re. ꝑmu. c. vlt. nec ſuꝑ alioſpūali .sͣ. d̓ trāſa. ꝯſtitutꝰ. ſꝫ cōpoſitio bn̄ īteruenit in decimisin alijs ſpiritualibꝰ. sͣ. de trāſac. ſtatuimꝰ ⁊. c. decetero. ⁊. jͣ. de deci. ex multiplici.Inſertus. vt ꝑ hoc apꝑeat ꝙ cōpoſitio legitīa fuerit nō poſſit de ea dubitariar. sͣ. e. c. i. ⁊. ij. vnde nō poſſet alius iudex vlteriꝰ de qōne ſuborta cognoſcere utibi dr̄: qꝛ papa ex certa ſcīa cū eā viderit ꝯfirmauit. īmo ſi cōpoſitio al̓s nō valeret ex quo papa eā ex certa ſcīa ꝯfirmat: vꝫ. sͣ. de trāſac. c. i. ⁊. c. veniēs. Si v̓o tenor cōpoſitiōis nō eēt ibi inſertꝰ nec ipſe vidiſſet cōpoſitionē ⁊ eā ꝯfirmaſſet ſic̄ꝓuide ſcā ē nihil oꝑaret̉: vt. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ vt dcm̄ ē. sͣ. e. c. i. Sꝫ nūꝗd neceſſariū erit