Liber

ꝓceſſu ad nos relationem tranſmiſiſſe noſcuntur: cuꝫ iuxta legitimasſanctiones quotiens relaturum ſeiudex quilibet pollicetur: illico litigatoribus apud acta cōſultationisexemplū edere teneatur.¶ Dem archiepiſcopo archi. ⁊. g.canonico turon̄.¶ Si ante litem conteſtatam circapͥncipale negociū iudex aliꝗd innouat vel diē aſſignataꝫ ſine cā preuenit licite appellatur. Et ſi procurator datus ad impetrandum ſuperappellatiōe nō ſeruauit formā mādati auditur appellās ēt poſt annūIgnificante aurelian̄. epiſcopo nos noueritis accepiſſe: ꝙcum decanus ⁊ capituluꝫ magd. ipſum ſuper eo ꝙ dicebant alibi qͣꝫ inſtallis decani ⁊ capituli predictorūcarnifices carnes vendere non debere coram iudicibus auc. ap. conueniſſet: petentibus tandē decano⁊ cap. nominatis iudicuꝫ offm̄ implorādo: ut cū idē ep̄s poſt citationemª carnes in ſtallis alijs vendi feciſſet: qd̓ ꝑ eum ſuꝑ hoc factuꝫ fuerat in ſtatum priſtinum reuocarēt:ꝓ ꝑte ipſius fuit ꝓpoſitum ꝙ cū lispreſertiᵇ non fuiſſet ſuꝑ negocio cōteſta. locuꝫ imploratio huiuſmodinō hēbat: adijcens ꝙ cuꝫ de cōſenſu partiū coraꝫ dictis iudicibus aclitigādū ſuꝑ ipſo negocio certus dies ſtatutus fuiſſet: ⁊ quantū ad illaꝫdiē ſolutuꝫ fuiſſet iudiciuꝫ eorūdē:pͥuenireᶜ diē ipſum ac audire ꝑtemaduerſam in tali imploratōe abſqꝫcōſenſu ꝑtium nō debebāt. ⁊ qꝛ ſuꝑhisª nō audiebāt eūdē: ad nr̄aꝫ audiētiā appellauit. ⁊ lꝫ procuratoreꝫſuum infra ānuꝫ ad huiuſmodi appellationem miſerit ꝓſequēdaꝫ: ꝙtamen dictus ꝓcurator vt crediturcircūuētus cōtra inhibitiōeꝫ ipſius

epiſcopi noſtras ſuꝑ hoc ad quoſdā iudices certa ratione ſuſpectoslr̄as impetrauit: dictus epiſcopusvti noluit lr̄is ſic obtētis: petēs nōobſtante lapſu anni ad ꝓſecutioneꝫappella. admitti. ¶ Ideoqꝫ mādamus: quatēus ſi de inhibitioneᵉ huiuſmodi ⁊ premiſſis cauſis appel.vel earum altera cōſtiterit: reuocato in irtitū ⁊ cetera. vſqꝫ attentatū:in iā dicto negocio iuxta priorū ꝯtinētiā litterarū ⁊ cetera. IDem.¶ Ad iuſtificandā appellationemex cā interpoſitaꝫ probare oportetcauſe veritatem corā iudice ad quēniſi fuerit coraꝫ iudice a quo oblata probatio ⁊ reiecta. h. d. ſingulariter vſqꝫ ad. §. eidem.Nterpoſita appellatione excauſa probabiliʳ: n̄ ſufficit appellanti probare ꝙ ex cauſa huiuſmodi prouocauit: ſi eam non doceat eſſe verāᵍ: niſi hoc ſe offerēsᵏprobaturum: non fuiſſet admiſſus.¶ Eidemⁱ quoqꝫ ꝑmittitur: ſi nonrecipiatur app. eius a iudice nec abaduerſario approbetur ſuper proſecutione appella. per procuratorēad impetrandum ⁊ contradicendum conſtitutum litteras impetrare: licet pars altera per ſe vel per ꝓcuratorem idoneum iudicium ſuꝑhoc apud ſedem apoſtolicam recipereᵏ ſit parata. ¶ Ille deniqꝫ quivocē ap. emiſit cuius nondū eſt alijcognitio delegata: ad petitionemeiuſdem ad eum a quo prouocauit: de iure remittitur contradictioneᵐ partis alterius non obſtante: inlegitimis expenſis aduerſario qͣseum propter hoc feciſſe conſtiteritcondemnamus. ¶ Sane paratoaliquo probare grauamen: ꝓpterquod duxerat appellandum: parte aduerſa ſe cōtumaciter abſentā-

vel ꝯtrariuꝫ quā debeat vel in preiudiciū alterius ꝑtis: ꝑtes ꝯͣdicere poſſunt ⁊ appellare. C. de rela. l. i. ⁊. ij. ⁊ hSi aūt tūc nō appellauerit poſtea cū pͥnceps reſcripſerit nō poteritj. biduū. ī fi. qꝛ approbaſſe vr̄ appellationē: vt ibi: ⁊. ff. qn̄ aoſpitalarijs ignorātibus relatio factafuit nō tenuit relatrelaiis oſtendi dꝫ litigatoribus dicūt legesp̄dicte: de quibus h̓ fit mPrimoS ponitur apimnificalixnus narratio in ſecunda cauſe cōmiſſioibi: Ideoqꝫ. Ab. ſi.afft.Poſt citationem: certe necationem nec poſt debuitep̄s moleſtari ſuꝑ poſſeſſiōe carnificij lite pendēte ſi ip̄e poſſidibat cū capitulū ſuꝑ hoc cōueniret ep̄ꝫ: vnde pꝫ ꝙ erat ī poſſeſſiōe de qͣ nō debuit eijci lite pēdēte. sͣ. vt li. pē. c. i. ⁊. ij. xvj. q..iiij. volumus vnde male petebat capitulū vel ſi capitulū poſfideat agēs ꝯͣ ep̄m ne inquietaretur ad huc non poterat īplorare officiū iudicis lite nō cōte. vt.jͣ. ſequitur qd̓ magis vr̄.b ¶ Preſertim .i. maxime: ꝗanec poſt litē. ꝯteſt. debuit ei auferri poſſeſſio ſi ipſe poſſidebatſed verius vr̄ ꝙ capitulum poſſidebat vt dixi.c ¶ Preuenire: qd̓ facere nonpoterat: ꝗa pendente dilationeiudicis offm̄ ꝯquieſcit niſi ꝑtesꝯſentiant. C. de dila. ſiue parsex cā tn̄ mutat̉ dilatio quandoqꝫ. ff. de arbi. diem autē. in fi. ⁊ar. ff. de re. iudi. ꝙ iuſſit: ⁊ sͣ. ecū ceſſante. ar. ⁊ eſt notabile ꝙiudex data donatione nihil facere poſſet ante terminum altera parte inuita.d ¶ Super his no .ſ. ꝙ iudiceslite non conte reducere volebātcapitulū in pͥſtinuꝫ ſtatū: vt carnifices nō venderēt carnes alibi ꝙͣ in ſtallis capituli qd̓ facere nō debebant cum adhuc poſſent recuſari lite non ꝯtē. iij. q..iij. offerat̉. ⁊ ita ante lit. ꝯteſt.iudex delegatus circa pͥncipalenegocium nihil facere pōt. ar..sͣ. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. ⁊ ſupereo ꝙ pendente dilatione ꝓcedere volebāt ꝙ facere nō poterātvn̄ valuit appellatio. ar. ꝯͣ. sͣ. d̓of. iudi. c. ij. in fi. pōt dici ꝙ illaloquitur in ordinario cuiꝰ iuriſditio fundata ē cuiꝰ ēt offm̄ ātelit. ꝯte. ⁊ poſt implorari pōt tēpore cōpetenti ſed nō dilationependente aduerſario ꝯtradicente vr̄ hic dicit: ⁊. C. d̓ dilat. ſiuepars h̓ loꝗt̉ de delegato cuius iuriſditio nō eſt firma ante lit. ꝯte. qͣre eius officiūīplorare non p̄t ante lit. cōte. ⁊ maxime dila. pendente: vt hic patet vel verius dicas ꝙ ibi loquit̉ de alio officio iudicis qd̓ petit̉ incidenter fauore minoris vel alterius qui vtit̉ iure minoris: hic de alio qd̓ quaſi reſpicit pͥncipale factum quod immutatū eſt ab aduerſario ⁊ qd̓ ēt cōpeteret maiori poſt lit. conte. corā delegato:ſed non ante pendente dilatione: vt dictum eſt.¶ De īhibitione: ⁊ ſic pꝫ ꝙ ꝓcurator nō pōt excedere fines mādati alias nonnocet domino. C. d̓ ꝓcu. ſi ꝓcurator: ⁊ sͣ. de offi. dele. cū olim. Si v̓o ſimpliciter ꝯſtitutus fuiſſet nulla forma data ſibi de iudicibꝰ impetrādis nō poſſet eos recuſare quos ꝓcurator īpetraſſet. sͣ. de cā poſ. cum olim. ⁊ hic a ꝯtrario ſenſu: vn̄hoc. ſꝫ vr̄ ꝙ non ſit amplius audiendus poſt annū: ⁊ ſibi īputet ꝙ tali ꝯmiſit negocia ſua. ff. de mino. cū mādato in fi. agat ergo ep̄s ꝯͣ ꝓcuratorē vel ꝯtra euꝫ ꝗcircūuenit ꝓcuratorē ipſum. ff. de do. ⁊ elegāter. §. ꝗ dolo. hic ꝓcurator circūuentor forte non erat ſoluendo: ⁊ ita reſtituit̉ ꝯtra aduerſariū. ff. de eo ꝑ quem factūerit. l. vl. i. reſpō. vel auditꝰ fuerit ep̄s ex generali clauſu. ſi qua iuſta cā mihi videbitur in ītegrū reſtituā. ff. ꝗ ex cau. ma. l. i. in fi. ar. sͣ. d̓ in inte. reſti. ex lr̄is. ar..jͣ. de pig. ſignificante. quātum enim in ipſo fuit bn̄ ꝓſecutus fuit appellationē:⁊ ita audit̉ ep̄s triplici rōne. Qd̓ audit̉ poſt annū hoc fuit ꝑꝑ factuꝫ procuratorisꝙ fuit iuſta cā qͣre induiget̉ biēniū: vt. sͣ. e. cū ſit romana. Ex alijs duabꝰ cauſispremiſſis tenuit appellatio: aut ex altera earū. Et eſt ar. ꝙ quādo plura mādātur ꝯiunctim quorū alteꝝ per ſe ſufficit: alteꝝ ſufficit ꝓbare. de hoc dictū fuit. sͣ.

de reſcrip. ex parte. Ber.principium vſqꝫ ad. §. idem. Ab. ſi.Aterpoſita Capitulum famoſum: ⁊ multum allegabile ⁊. h. d.¶ Probabili. tali que ſi foret probata reputaretur legitima. sͣ. e. vt debitus: ⁊. c. cum ſpeciali. §. i.¶ Eſſe veram. ſi. sͣ. eo.teſti. ex parte ade. ⁊ sͣ.eo. tit. proxi. cū. i. ⁊. a. arꝯtra. sͣ. de offi. dele. cūcauſa. ⁊ sͣ. e. vt debitus.⁊.c. dilecto.¶ Niſi hoc ſe offerenhuic v̓bo ſignat̉. ꝯͣ. sͣ. deteſti. ex parte ade. qꝛ iladā obtulit ſe probaturnec fuit admiſſus ⁊ anſnīam ⁊ tn̄ in cā appelladꝫ ꝓbare cauſaꝫ appellationis veram fuiſſe. Solue hoc ẜm quod ibi dixiEt h̓ .n. apparet apertugrauamen ꝙ oppono cāꝫꝓbabileꝫ ⁊ eā offero meꝓbaturū ſi non admit⁊ iō ſufficit hoc probare īcā appellatiōis: qꝛ hoc ꝓbato ſatis probatur grauamen qꝛ ꝑinde habetuac ſi cā allegata quaꝫ volo ꝓbare eſſet v̓a ⁊ me repelleret: ſecꝰ eſt cū ſimpl̓citer cām allegat qꝛ tuvr̄ id qͣſi malicioſe feciſivnde illam cām teneaꝓbare veraꝫ fuiſſe. ar. sͣ.eo. ſuꝑ. eo. §. ſi auteꝫ aduerſa. De hac materiaplene dictū ē in decre. exꝑte ade. ⁊ sͣ. d̓ excep. oli.¶ Eidem ꝙSi appellatio non fuit recepta a iudice vel approbata a parte ſufficit appellanti mittere procuratorem ad īpetrādū ⁊ ꝯͣdicendum lꝫ pars appellata ſitparata in curia proſeq.h. d. vſqꝫ ad. §. ille deniqꝫ. Ab. ſi.i ¶ Fidem .ſ. appellanti.k ¶ Recipere iudiciuꝫ ſitparata ſibi īputet ꝙ nonapprobauit appellationēex quo eam apud ſedemapoſtolicam proſequi voluit: ⁊ ſi appellationemapprobaſſet ipſe vel iudex tūc enim tenet̉ ſufficenter proſequi al̓s punit̉ īexpēſis. sͣ. e. nicolao. Sitcirca duo. Primo ꝙ cum appellat ex cā probabili ꝙ offerat eam ſe probeergo cautus qui appellatturū. qꝛ in appellatione releuabit̉: qꝛ non oportebit eum probare cam eſſtverā. itē in alio: ꝙ cū recipit̉ appellatio a iudice vel ab aduerſario ſuo: ꝓquatur cām ſuam per ſufficientē procuratorem ad totam cām: ne cōdeſſeialteri parti eam proſequenti in expenſis.deniqꝫ. Ante incohatam proſecutionem appel. appellans poteſt ſi vult inuito appellato petere vt remittatur ad iudicem a quo. ſed condēnabitur in expenſis factis per partem aduerſam in illa appellatione. h..d. vſqꝫ ad. §. Sane. Ab. ſi.l ¶ Ad petitionem eiuſdem. ſic. sͣ. eo. accepta. alias enim nō debet cauſaremitti ad eum a quo eſt appellatum. C. de appel. eos. ⁊. ij. q. vj. §. ab eo.jͣ. de ſen. ex. c. per tuas.m ¶ Contradictione partis alterius. ꝑs appellata cōtradicere non pot: fiaon̄ hꝫ iudicem ſuſpectuꝫ ꝗ ꝓ ea tulit ſnīam: cum ip̄m ꝑ hoc approbivn̄ ip̄m reprobare non pōt. iiij. q. iij. §. ſi quis teſtibus: ⁊ in fauorem tamaappellātis ſtatutū fuit: ꝙ ad eum nō remittat̉ a quo appellauit. huic fauoriqui ꝓ eo introducitur p̄t renunciare: cum hoc licitū ſit cuicūqꝫ. C. de pa. ſiquis in cōſcribendo. jͣ. de regula. ad apoſtolicam. condēnatur tamen aſteſparti in expenſis tanꝙͣ contumax: qꝛ malicioſe ipſum traxit in appellandoipſum ad papam: qꝛ ꝑinde eſt: ac ſi ip̄e nō fuiſſet proſecutus altero ꝓſequete. sͣ. eo. c. rep̄henſibilis.